Podwodniakiem być tak klawo jest!…

Po pierwsze primo, musimy uświadomić sobie, że nie są to okręty podwodne we współczesnym tego słowa znaczeniu. Podobnie, jak w latach czterdziestych ubiegłego wieku, są to okręty torpedowe, posiadające możliwość krótkotrwałego zanurzenia i tak właśnie należy nimi grać. Osiemdziesiąt procent gry spędzamy więc na powierzchni, wykorzystując bardzo niską ich wykrywalność, a pod wodę schodzimy tylko po to, by ukryć się przed kontratakiem. Pozwolicie, że opiszę Wam moją standardową grę. Na samym początku musimy wybrać, czy idziemy na przeciwnika frontalnie, czy mamy zamiar go oskrzydlić. Bez względu na to, jaki sposób ataku wybierzemy, idziemy na powierzchni z maksymalną prędkością. Gdy na naszym kursie zauważymy wrogi niszczyciel lub lekki krążownik, od razu schodzimy na głębokość taktyczną i po cichutku pod nimi przepływamy (nie polecam wdawać się w walkę z niszczycielem, prawie na pewno, skończy się to naszym szybkim zgonem!). W razie wykrycia „grubasa” (pancernika, lotniskowca, albo ciężkiego krążownika), odmierzamy poprawkę i strzelamy torpedy (z lekkim przesunięciem punktu celowania), a następnie zanurzamy się i po przejściu pod celem, ponownie wynurzamy się i dokładamy z wyrzutni rufowych. Wiem, wydaje się, że to straceńcza taktyka, ale daje rezultaty. Dzięki niewielkim rozmiarom, okręt jest trudny do trafienia, a salwa torped z bliskiej odległości jest praktycznie nie do wymanewrowania. Trochę inaczej wygląda walka z innymi okrętami podwodnymi. Mamy wprawdzie sonar, którym namierzamy cel, przez co torpedy pewniej namierzają cel, ale jego użycie powoduje, że zaczynają się nami interesować wszystkie niszczyciele w okolicy, a z góry zaczynają się sypać bomby głębinowe z intensywnością deszczu w letnią burzę. Tak więc ja, staram się ASDIC-u nie używać, a kilka wrażych żelazek posłałem na dno (wystarczy odpowiednie manewrowanie na zbliżonej głębokości).

Reasumując – używamy okrętu jako zwiadowcę i zabójcę dużych, powolnych jednostek, a zanurzamy się tylko by uniknąć kontrataku. Dobrze jest pamiętać, że jak widzimy szarżujący na nas niszczyciel, powinniśmy zanurzyć się na jak największą głębokość, a równocześnie uciekamy w bok. Jak niszczyciel nie posiada sonaru, to mamy duże szanse wyjść z tej przygody z minimalnymi uszkodzeniami, a u dowódcy niszczyciela najprawdopodobniej wystąpią objawy nagłego „wściku pupy”

Niszczycielem w piękny rejs…

Jako, że wiemy, iż przeciwnik ma 2 – 3 okręty podwodne, musimy zmienić diametralnie podejście do gry niszczycielem. Pamiętajmy, że ten typ jednostek powstał właśnie w celu zwalczania wrogich podwodniaków i ochrony własnych sił, a nie do ataków na pancerniki! Po pierwsze, dobrze jest, jak dowódcy poszczególnych DD-ków współpracują ze sobą i z pozostałymi graczami. Najlepszym sposobem jest rozdzielić pośród siebie sektory patrolowania (w odległości 3 – 5 kilometrów od osłanianych przez nas pancerników) i zacząć je patrolować. Jak mamy na pokładzie sonar, to oczywiście dobrze jest go użyć! Kiedy pancerniki zaczną wymieniać między sobą uprzejmości, nie używamy własnej artylerii, by nie dać się wykryć. Wiedząc, z jakiej odległości można nas wykryć i nie widząc na powierzchni przeciwnika, możemy mieć pewność, że w pobliżu czai się podwodny pirat. Wykrycie podwodniaka w zanurzeniu (o ile nie zszedł na głębokość operacyjną), to około 2,5 kilometra – zależy od okrętu, więc przy odrobinie szczęścia dość szybko go zlokalizujemy (oczywiście, jak posiadamy ASDIC, to włączamy go od razu po tym, jak gra zasygnalizuje nam, że zostaliśmy wykryci!). Jak już zlokalizujemy łobuza, od razu ruszamy w jego kierunku. Pierwszą serię bomb rzucamy na około 800 metrów przed celem, drugą jak nad nim przepływamy – praktycznie klient nie ma żadnych szans i szybciutko melduje się u Abrahama na piwie Powiem Wam, że pływając Gallantem z powodzeniem stosuję tą taktykę i na ogół zaliczam dwa zatopienia podwodniaków. Choć kilka razy trafiłem na fajnych, ogarniętych graczy, którzy zaakceptowali mój sposób gry, dzięki czemu, po zatopieniu wszystkich żelazek, zabawiliśmy się w topienie wrażych pancerników torpedami.

Podsumowując. Dopóki nie zlikwidujemy zagrożenia z głębin nie wikłajmy się w walkę z innymi okrętami (no chyba, że w samoobronie, a wtedy działamy jak zawsze – dym, manewrowanie, etc…), tylko strzeżemy naszych kolegów w dużych łajbach, które ze względu na swoją zwinność przypominającą mnie na parkiecie (po prostu tragedia, nie dość, że gruby, to jeszcze partnerce po palcach depcze… – StuG), mają małe szanse w starciu z o.p. Uważajmy też na wraże krążowniki, bardzo niemili niemilce są z nich….

A na zakończenie, pstryczek w nos devsom…

Koledzy z WG, kto, do ciężkiej i niespotykanej choroby wymyślił, żeby nie wprowadzić możliwości ataku z głębokości peryskopowej? Pytam się, KTO???!!! W pierwszych testach to było, działało, po cholerę było to psuć?!

Wybaczcie, musiałem… tym bowiem ruchem, trochę mi popsuli przyjemność w topieniu celów spod wody

Mam nadzieję, że choć trochę te kilka rad Wam pomoże, no i czekam na Was na cyfrowym oceanie! Czy to w żelazku, czy na destroyerze, miło będzie skrzyżować torpedy!

Ahoy!

/Paweł Lex Lemański

The post Podwodniaki – jak to ugryźć, panie?! appeared first on rykoszet.info.

1. Wstęp

Prezentacja miała miejsce w ramach spotkania WG z Współpracownikami Społeczności końcem czerwca 2019 roku.

2. Cykl rozwoju okrętów

W tym punkcie przedstawiam informację na temat wprowadzania nowych okrętów do gry. Proces ten składa się z następujących etapów:

a) Wyszukiwanie informacji i planowanie

Każdy okręt w grze oparty jest na materiałach historycznych. Czasem to są gotowe plany, a nawet sam okręt, a czasem tylko wstępne założenia. Po wyznaczeniu nowego okrętu do produkcji i znalezieniu jego dokumentacji tworzona jest mapa drogowa – dokument na podstawie którego tworzyć się będzie cały okręt. Następie określana jest pozycja tego okrętu w drzewku i jego główne założenia.

b) rozwój

Na podstawie zebranych danych, a czasem opracowanych samodzielnie projektów, w których uczestniczą specjaliści związani z branżą stoczniową tworzony jest trójwymiarowy model okrętu. Samo tworzenie modelu od podstaw zabiera od 2 do nawet 9 miesięcy.
W czasie spotkania i pobytu w siedzibie WG byłem świadkiem, gdy jedna z pracownic ponad 5 minut ustawiała słupek cumowniczy na pokładzie projektowanego okrętu – dość pracochłonna i monotonna praca wymagająca dużo precyzji. Wszystko tworzone na podstawie wcześniej określonych planów.
Następnym krokiem jest dodanie do modelu 3D elementów mechaniki gry – pancerza, modelu uszkodzeń, ruchu wież i innych elementów.

c) balansowanie i premiera

Na początku na podstawie modelu okrętu i jego parametrów (uzbrojenie, przeznaczenie, wielkości fizyczne) określa się dostępne parametry w grze. Jest to pierwszy balans okrętu. Następnie okręt trafia do testowania przez Super Testerów – jest to pierwszy etap testów produkcyjnych. Następnie trafia w ręce CCt oraz innych osób uprawnionych do wstępnego testowania. Jeśli wszystkie testy wypadną pozytywnie – okręt jest dostępny dla wszystkich graczy.
Jak wygląda proces testowania? To banalne:

3. Święta trójca balansowania okrętów

a) STATYSTYKA!

Jedną z podstawowych metod balansowania okrętów jest zebranie danych statystycznych ich dotyczących. Wygląda to następująco:

Powyżej widać jedną z takich statystyk. Jak ją interpretować? Na osi X mamy percentyle graczy – jest to matematyczne odzwierciedlenie ich umiejętności – na lewo gracze o najsłabszych umiejętnościach, a na prawej części wykresu – ci najzdolniejsi. Na osi pionowej jest procent zwycięstw danym okrętem. Każda linia odpowiada statystyce jednego okrętu. W tym wypadku są to krążowniki T10. Jak można to odczytywać? W prosty sposób – im wyżej dany okręt na wykresie tym więcej wygrywał bitew. Widać dobry przykład Minotaura, gdzie nawet najsłabsi gracze mają współczynnik zwycięstw (WR Win Ratio) na poziomie 50%, a najlepsi dochodzą do 90% WR. Drugim okrętem, który dość mocno zaznacza się w statystyce jest Worcester – okręt ten w rękach słabego gracza sprawuje się przeciętnie, ale gdy za jego sterami znajdzie się bardzo dobry gracz – wtedy pokazuje pazur i jest prawie tak samo skuteczny jak Minotaur.
Na wykresie widać także nowo testowany krążownik Smoleńsk, który jak widać w rękach wszystkich graczy (niezależnie od umiejętności) ma mniejszy WR niż pozostałe krążowniki. Jest to jakaś podstawa do przyjrzenia się temu okrętowi.

Tutaj widoczna jest podobna charakterystyka – ale dla parametru względnych uszkodzeń:

Tym razem widać, że najlepiej radzi sobie Henri IV – jest nieco lepszy niż reszta okrętów, a najgorzej – Smoleńsk. Jest to podstawa do prób wprowadzenia zmian, tak aby poprawić statystyki Smoleńska.

Tutaj podobne zestawienie, ale dla krążownika Colbert:

Tym razem są to: wykres względnych uszkodzeń – tak jak poprzednio Henry IV na czele, a Colbert na samym dole. Jednak na górnym wykresie widać, że w przeciwieństwie do Smoleńska – Colbert dogania stawkę (choć na przed ostatnim miejscu) w rękach wybitnych graczy. Oznacza to, że okręt ma potencjał, ale trudno się go nauczyć dobrze wykorzystywać.
Na dolnym widać wykres bazowego doświadczenia – tutaj Colbert wyraźnie odstaje od reszty stawki. Ale możemy sprawdzić też co o tym okręcie twierdzą grający nim CCt i ST:

Jak widać dominują opinie, że okręt jest ponad przeciętny ku przeciętnemu. Tymczasem statystyki wskazują na coś całkiem odwrotnego. I tu możemy przejść do drugiej części:

b) opinie graczy

Aby zbalansować okręt należy w opiniach graczy znaleźć kilka kluczowych elementów. Jednym z nich jest to, czy gracze zrozumieli jakie były intencje projektujących okręt – jak powinni używać danego okrętu. Drugim czynnikiem jest subiektywna ocena okrętu – czy dobrze się nim gra, czy daje wiele zabawy i rozrywki, czy po prostu jest taki sobie, a może całkiem nijaki.
Takie ankiety pomagają zrozumieć odbiór okrętu jako takiego, ale także ważne jest przyglądanie się dyskusją na forach czy reddit:

Po co w ogóle się zagląda w opinie? Po to by wybrać między zachowaniem pomysłu na rozgrywkę danym okrętem zmieniając tylko pewne statystyki, albo porzucić pomysł i zrobić coś całkiem innego z daną jednostką.

Dla przykładu niech posłuży Yudachi:

Jak widać wedle statystyk okręt jest dość dobry – znajduję się w górnej części wykresu, a tymczasem opinie grających są następujące:

Jak widać okręt jest odbierany jako przeciętny, a nawet gorzej. Co w takim razie robić w takim przypadku? Trzeba się odwołać do 3 filaru balansowania:

c) nasze własne doświadczenie z gry

Czasem statystyki i opinie graczy są ze sobą sprzeczne i wtedy deweloperzy muszą odnieść się do swojego własnego doświadczenia – rozegrać bitwy i porównać swoje założenia co do sposobu prowadzenia okrętu do realiów gry. Świetnym przykładem jest Kreml.

Pierwszy test dał następujące rezultaty:

Jak widać okręt sprawuje się lepiej niż pozostałe pancerniki X tieru (nazwa produkcyjna Sovetskaya Rossiya – ustępuje tylko francuskiemu pancernikowi pod względem średnich uszkodzeń i ma najlepszy współczynnik zwycięstw w całym zakresie.

Tymczasem opinie testerów były następujące:

Jak widać testerzy określają ten okręt jako ponadprzeciętny/przeciętny.

Zostaje podjęta decyzja o zmianach parametrów w celu zmniejszenie efektywności okrętu. Kreml trafia do drugiego testu i oto wyniki:

Zmiana celności dział i trwania czasu działania Grupy Naprawczo – Ratunkowej dała gwałtowne pogorszenie skuteczności okrętu w walce. W statystykach Kreml ląduje na samym dole pod względem średnich uszkodzeń, choć nadal wyróżnia się dobrym współczynnikiem zwycięstw, zwłaszcza w rękach doświadczonych graczy.
Tymczasem ankiety graczy wyglądały następująco:

Jak widać mimo średniej siły graczom nadal podoba się ten okręt. Z drugiej strony gracze wykorzystywali ten okręt niekoniecznie tak jak chcieli tego projektanci. Ogólne założenia okrętu były takie, że miał walczyć na bliskie odległości, tymczasem duża część graczy wykorzystywała okręt do walki na duże dystanse.
W tym miejscu deweloperzy postanowili wziąć sprawy w swoje ręce i stanęli przez dwoma opcjami : albo próbują tak zmienić parametry by niejako „zmusić” graczy do używania okrętu zgodnie z przeznaczeniem, albo porzucić cały pomysł i od nowa stworzyć założenia.
Poprawiono wiele parametrów: zwiększono opancerzenie, obniżono penetrację PP (aby zmniejszyć skuteczność w walce na duże odległości), zwiększono ochronę przeciwtorpedową (aby gracze nie bali się walki z niszczycielami), usunięto modyfikację umożliwiającą zwiększenie zasięgu ognia, zwiększono PW wież, aby nie ulegały uszkodzeniom, a także zmniejszono przeładowanie oraz zwiększono sigmę.
Wszystko to na podstawie własnych doświadczeń z gry. Czemu w takim razie statystyka i opinie graczy nie pomogły w tym przypadku?
1. Ciężko sprawdzić czy założenia projektu działają na podstawie samych statystyk.
2. Trudno określić na podstawie ankiet czy gracze wykorzystywali okręt (czy było to zgodne z założeniami). Ankiety dawały tylko wrażenia grania – a nie w jaki sposób grają.
3. Zwykle pomagają rozmowy z graczami. W tym wypadku zdania były mocno spolaryzowane, co nie pomaga w balansowaniu.

W takim wypadku pozostaje samodzielne testowanie okrętu co dało następujący efekt:

Z wykresów wynika, że pod względem zdobywanego doświadczenia, liczby zwycięstw i uszkodzeń Kreml plasuje się w środku pancerników T10. Jedynie pod względem relatywnych uszkodzeń plasuje się w czołówce wraz z FR BB.
PS. Tak Grosser Kunkfurst jest ostatni i tak – być może w przyszłości otrzyma buffa.

Kolejnym przykładem jest Slava.

Okręt ten został pomyślany jako odpowiedź na zapotrzebowanie graczy. Należy pamiętać, że prócz bardzo aktywnego procentu graczy – udzielających się na forum i innych kanałach komunikacji, jest jeszcze bardzo duża część milczących graczy – po prostu grających, ale nie wyrażających swoich opinii. Ten fakt, oraz to, że WG nie chce tworzyć tylko wymagających dużych umiejętności okrętów stała u podstaw stworzenia Slavy – prostego okrętu, do spokojnej gry, która pozwala na pływanie po brzegu mapy i strzelania do celów, w zamian mając niewielką przeżywalność w walkach na bliskie odległości. Zatem ma to być prosty i łatwy pancernik: potężne działa i niska przeżywalność. Duża część graczy preferuje właśnie taki styl gry. Takie otrzymaliśmy wyniki testów:

A tu opinia graczy:

Jak widać okręt plasuje się w środku statystycznej stawki, jednocześnie mając bardzo pochlebne opinie graczy. To następny przykład na to, że balans nie jest łatwą rzeczą i wiele rzeczy należy jeszcze usprawniać aby otrzymać pożądany rezultat.

4. Narzędzia balansowania

Istnieją trzy podstawowe parametry, na który opiera się balansowania okrętów:

a) Współczynnik zwycięstw/popularność zmienna w czasie:

Wygląda to następująco:

Widać, że najpopularniejszym niszczycielem T9 jest Yugumo, a najmniej popularnym Black. Jednocześnie to ten drugi ma dużo większy współczynnik zwycięstw. Jak można się domyślić, Black, ze względu na to, że jest okrętem dostępnym wyłącznie za stal – jest w praktycznie tylko w rękach bardzo dobrych graczy. Widać też, że powiększyła się grupa graczy używających Blacka, co przełożyło się na zmniejszenie WR tego okrętu.
Jeśli na przestrzeni czasu statystyki ulegają znacznym zmianom – jest to podstawa do wprowadzenia zmian w parametrach.

b) WR w zależności od umiejętności gracza

Jak widać na wykresie – każdy okręt ma własny współczynnik zwycięstw – idealnie by było, gdyby gracz o ogólnym WR 50% na każdym okręcie zdobywał podobny wynik. Dwa okręty odchodzą od tej normy: Yugumo, który w rękach graczy ma niższe średnie WR niż wynika to z umiejętności, co może sugerować jego słabości, oraz Black który sprawuje się lepiej niż średni okręt w rękach gracza. Jeśli dany okręt odbiega od średnie za mocno w prawo bądź w lewo – oznacza to, że należy przyjrzeć się jego parametrom.
Można w dużym uproszczeniu określić to jako miara OP (OverPowered – zbyt mocnego) okrętu. W tym wypadku oznacza, że gracz mający normalnie 50% WR na pewnym konkretnym okręcie osiąga np. 60% WR. Wtedy zespół balansu zaczyna działać.

c) efektywność bojowa

Tak wygląda na przykład porównanie efektywności bojowej okrętów T8 w okresie od 27 lutego 2019 do 20 marca 2019.

Z takich danych można wyciągnąć również informacje wymagane do podjęcia działań mających na celu balansowanie danego okrętu.

5. Podsumowanie

Jak widać z powyższego artykułu – balansowanie to ciągły proces, który opiera się nie tylko na statystykach, ale opiniach graczy oraz deweloperów. Nawet najlepiej zaprojektowany okręt może okazać się nieprzydatny w bitwach, gdyż gracze znajdą dla niego inne zastosowanie niż było zamierzenie deweloperów. Stąd też ważne jest by jasno zakomunikować graczom jakie zastosowanie ma mieć dany okręt – od niewidzialnych niszczycieli, poprzez atakujące w pierwszej linii pancerniki, aż po snajpiące z daleka krążowniki. Może się jednak zdarzyć, że gracze będą stosować jednostki niezgodnie z ich przeznaczeniem i wtedy trzeba zmieniać ich parametry by dostosować je do nowej roli – porzucając stojące za okrętem założenia, albo tak zmieniać parametry by zachęcać graczy do stosowania jednostki zgodnie z pomysłem.

Autor: Dark_Havoc

The post Porady młodego kapitana #38 – balansowanie okrętów. czyli jak WG balansuje łódki! appeared first on rykoszet.info.

Poradnik gry na lotniskowcach w wersji pisanej? Tak, od jakiegoś czasu próbuję stworzyć poradnik, ale ciągle zmiany w grze na CV skutecznie utrudniają stworzenie wideo, które będzie aktualne dłużej niż miesiąc. Dlatego właśnie wersja opisowa będzie prostsza w aktualizacji, a wersja filmowa powstanie kiedy nie będą się pojawiać kolejne balansy i hotfixy.

Tyle tytułem wstępu, przejdźmy teraz do krótkiej charakterystyki lotniskowców poszczególnych nacji:

USA – zasada skutecznej gry na tych okrętach jest prosta – głównym źródłem uszkodzeń będzie tu alfa bomb. Dodatkowym źródłem skarg od drużyny przeciwnej będą pożary, które będziemy generować przy większości bombardowań, a które gaszone przez większość naszych celów będziemy wbijać ponownie – bądź to kolejnym nalotem bombowym lub rakietami samolotów szturmowych. Torpedowców używamy tu głównie jako przerywnika pomiędzy bombami/rakietami. Im więcej za ich pomocą będziemy w stanie wbić zalań tym lepiej dla nas ze względu na wykorzystanie R-ki. Obecnie najlepsze lotniskowe.

IJN – posiadane przez nie bomby przeciwpancerne znacznie ograniczają naszą uniwersalność i zmuszają do jeszcze staranniejszego doboru celów do ataków. Gospodarowanie pożarami jest trudniejsze gdyż mamy do dyspozycji tylko rakiety. Również o zalania może być trudniej gdyż mamy zwykle mniej torped w zrzucie niż Amerykanie. Moim zdaniem obecnie najsłabsze CV.

RN – styl gry porównywalny z USA, z tym że brytyjskie bomby nie generują tak dużego dmg przy nalocie, a i te są trudniejsze ze względu na typ nalotu. Mamy tu naloty dywanowe, czyli bez nurkowania a co za tym idzie bomby potrzebują dużo więcej czasu aby dotrzeć do celu. Musimy brać większe wyprzedzenia, tym samym dając celowi większą szansę na unik. Specjalnością brytyjskich lotniskowców teoretycznie są torpedy o krótkim czasie uzbrojenia, dzięki czemu można robić zrzuty dużo bliżej burty przeciwnika, łatwiej też trafić od dziobu lub rufy. Te miejsca są najbardziej podatne na zalanie. To wszystko ustawia je w środku stawki.

Podstawowe zasady gry na lotniskowcach:

1. Dobór celów – w pierwszej kolejności interesują nas niszczyciele. Po wejściu 0.8.4 start samolotów będzie możliwy po 45 sekundach na poziomie X, 30s na VIII i 15 na VI. Poziom IV pozostaje bez zmian. Czas ten działa na naszą korzyść. Niszczyciele zdążą odpłynąć dalej od osłony plot krążowników i pancerników jednocześnie nadal nie wiedząc z której strony nadlecą samoloty. Jeżeli nie możemy znaleźć niszczyciela lub ma on mocną obstawę, szukamy najbardziej odosobnionych celów. Oczywiście pamiętamy o obronie plot i mając do wyboru np Amagi i Alabamę zajmiemy się tym pierwszym. Omijamy bloby, a dla lotniskowca blob to 3 okręty i więcej. Krążowniki przeciwlotnicze atakujemy tylko wtedy, kiedy na mapie nie ma nic innego.

2. Wykorzystanie myśliwców – nasza zdolności obrony sojuszniczych okrętów przed samolotami znacząco spadła, więc myśliwce wykorzystujemy do obrony własnej lub jako spotera. Jeżeli atakowany okręt wypuszcza myśliwce to my używamy własnych, aby zyskać czas na ucieczkę lub wykonać kolejne ataki. Istnieje duża szansa, że myśliwce zajmą się sobą nawzajem, a nasze samoloty będą bezpieczne. Myśliwce używane przez okręty wroga potrzebują kilkunastu sekund aby zaatakować nasze samoloty. Drugie zastosowanie dotyczy walki z niszczycielami – jeżeli jego kapitan myśli i używa klawisza “p” to ustawiamy myśliwce na nim, aby był spotowany. Bardzo przydatne jest też zaznaczenie opcji “pokaż ostatnią znaną pozycję okrętu” na minimapie. Nie stawiamy myśliwców tam, gdzie obecnie znajdują się samoloty wroga, gdyż zdążą one uciec, a my marnujemy ładunek. O tym czy lecieć do sojusznika żeby dać mu osłonę myśliwców kosztem wykonania ataku to już wasza decyzja i wymaga indywidualnego podejścia.

3. Gospodarowanie samolotami – teoretycznie ilość samolotów jest nielimitowana, ale potrzebują one czasu, aby się odnowić więc im szybciej tracimy posiadane maszyny, tym dłużej czekamy na kolejne lub atakujemy niepełnymi eskadrami. Jeżeli samoloty są poważnie uszkodzone często lepiej jest uciec od ostrzału i poderwać kolejną eskadrę niż tracić maszyny. Atakujemy wtedy, kiedy mamy największe szanse na trafienie i samoloty przetrwają nalot. Jeżeli nie chcecie rezygnować z ataku, poszukajcie celu ze słabsza p-lotką.

4. Manewry – NIE TRZYMAMY “W” cały czas. Marnowanie doładowania silnika bez potrzeby to najczęściej popełniamy błąd. Używamy go kiedy chcemy szybko dotrzeć do celu który właśnie wykorzystał R-kę oraz do manewrowania w trakcie ataku. Błędy w dobranym wyprzedzeniu korygujemy właśnie prędkością samolotów. Jeżeli nie mamy pod ręką myśliwców, a przeciwnik użył własnych to uciekamy od nich jak najszybciej. Manewry nie dadzą efektu jeżeli myśliwce już nas złapią. O tym jak daleko poza wyznaczony okrąg będą nas gonić wie tylko WG. Chcąc zawrócić szybko do kolejnego ataku na ten sam okręt wciskamy “S”. Wolniej lecąc samoloty wykonają ciaśniejszy zwrot. Trzeba jednak pamiętać, żeby nie zrobić tego zbyt blisko, bo nie będzie miejsca na dokładne wycelowanie/uzbrojenie torped lub po prostu przelecimy nad celem zanim skończy się odliczanie przed atakiem.

5. Unikanie obrony plot – ściśle powiązany z pkt. 4 akapit. Z tego co wiem, system obrony plot co kilka sekund bierze poprawkę na kurs samolotów i na podstawie ekstrapolacji ich kursu prowadzi ostrzał. Im częściej i mniej przewidywalnie zmieniamy kurs tym trudniej uszkodzić samoloty. Oczywiście kiedy pojawi się przed nami czarna chmura to próbujemy ją ominąć. Lekkie “kołysanie” samolotami jak to nazywam pozwala znacznie wydłużyć ich żywot – po prostu co chwile nieznacznie zmieniamy kierunek lotu wciskając na przemian klawisze “a” i “d”. Pamiętajmy też o tym, że jeżeli samoloty znajdują się za przeszkodą terenową to okręt znajdujący się po drugiej stronie ich nie widzi i nie prowadzi ognia. Chyba że samoloty spotowane są przez inne jednostki. Korzystając z terenu można polecieć bez szwanku do nawet najbardziej niebezpiecznych przeciwlotniczo okrętów.

6. Kierowanie okrętem – jak wiadomo nie można kontrolować lotniskowca bezpośrednio kiedy mamy samoloty w powietrzu. Do dyspozycji mamy średnio rozgarniętego autopilota. Chowanie się w rogu mapy nie jest najlepszą strategią, więc co robić? Na początku bitwy nie ruszamy okrętu. Obserwujemy mapę patrząc jak rozkładają się okręty nasze i przeciwnika. Kierujemy się tam, gdzie będziemy bezpieczniejsi, tj gdzie naszych okrętów jest więcej niż przeciwnika, trzymając bezpieczny dystans na otwartych wodach lub szukając osłony wysp tak, aby będąc bezpieczni nasze samoloty miały jak najkrótszą odległość do pokonania do przeciwnika. Autopilot nie manewruje zbyt sprawnie, a i sam lotniskowiec to nie baletnica, więc pamiętajmy o zostawianiu sobie miejsca na manewry przy wyspach. Wbity w wyspę lotniskowiec to martwy lotniskowiec. Kolejnym mankamentem autopilota jest to, iż gdy chcemy płynąć w przeciwnym kierunku do obecnego to on nie zawraca, tylko płynie tyłem. Trzeba ręcznie wyznaczyć punkty po jakich ma zawrócić.

7. Ostatnia eskadra – jeżeli widzicie że wasz okręt za chwile zostanie zniszczony wypuszczajcie ostatnią, jak najbardziej kompletną eskadrę. Możecie jeszcze przez ponad dwie minuty zapewniać spota sojuszniczym okrętom lub wbić jeszcze kilka tysięcy dmg. Oczywiście jeżeli nie jesteście ostatnim okrętem w swojej drużynie lub wasze zatonięcie nie da zwycięstwa przeciwnikowi.

Celowanie i wyprzedzenia – tego nie da się sensownie opisać, to trzeba wyćwiczyć, więc obserwujcie prędkości poszczególnych okrętów, a błędy korygujcie prędkością samolotów.

Jak tylko przestaną się pojawiać duże zmiany, powstanie dokładny poradnik w wersji filmowej.

The post Porady młodego kapitana #37 – podstawowe wskazówki jak grać nowymi lotniskowcami appeared first on rykoszet.info.

Jako że weszła nowa linia pancerników, plus znacząca liczba okrętów premium, to może oznaczać jedynie chaos w porcie oraz w perkach kapitanów. Jako że sam czegoś takiego doświadczyłem postanowiłem się naradzić z redakcyjnymi kolegami i uzgodnić jedyną prawdziwą linię potwierdzoną przez naszą partię. A że w partii za chwilę przybędzie kolejny unikalny dowódca, no to trzeba wiedzieć gdzie pozostałych zakwaterować!

Niszczyciele

Chabarowsk

Owieczkin dobrze siedzi na każdym niszczycielu. ZSRR ma ich teoretycznie aż trzech, ale w praktyce w porcie macie zwykle jednego lub dwóch. Jeśli masz wybrać pomiędzy wybierzesz Chabarowska i Grozowoja, lepiej zasadzić się na Chabie.

Tutaj opinie redaktorów są bardzo podzielone.

• Poziom 1– Z przydatnych: Ostrzeżenie o nadchodzącym ogniu przeciwnika, Zapobiegawcze utrzymanie, Cel priorytetowy. Wybierz według własnego gustu, wszystko jest przydatne, ale zależy to od tego, jakie informacje są dla Ciebie bardziej przydatne.
• Poziom 2– Jedna opinia redakcji zebrała się. Ostatni bastion jest wymagany. Przypływ adrenaliny – w związku z tym, że Chaba ma naprawkę, perk ten średnio się nadaje, no chyba że go lubisz bardzo!
• Poziom 3 – Ekspert przeżywalności, Podst. trening strzelecki, Nadzorca – wszystko jest zdecydowanie użyteczne, ale Ekspert przeżywalności i Podst. trening strzelecki są tymi umiejętnościami, które trzeba wziąć jako pierwsze. Zwłaszcza jeśli chodzi o Owieczkina, mającego bonus + 400 PW na każdy poziom okrętu.
• Poziom 4 – Zaaw. trening artyleryjski – wymagany. Kanonierka bez zasięgu jest bezużyteczna. Można takę wziąć Ekspert w kamuflażu lub  Zapalnik bezwładnościowy dla pocisków OB, ale ten drugi jest lepszy. Chociaż to są już niuanse.

Proponowane moduły:

• Modyfikacja głównego uzbrojenia 1
• Modyfikacja doładowania silnika 1 – moduł ulepszony
• Modyfikacja systemów celowniczych 1
• Modyfikacja układu sterowania 2
• Ciężka artyleria – moduł ulepszony
• Modyfikacja głównej baterii 3

Komentarz: Jeśli nie mamy supermodułów, wrzucamy Modyfikację układu sterowania 1 albo Modyfikację kontroli uszkodzeń 1, a na 5 slocie Kamuflaż albo  Modyfikację układu sterowania 3 – wszystko zależy od tego jak gracie.

Grozowoj

Znów idealnie pasuje  Owieczkin, ale można wrzucić zwyczajnego kapitana.

• Poziom 1– Z przydatnych: Ostrzeżenie o nadchodzącym ogniu przeciwnika, Zapobiegawcze utrzymanie, Cel priorytetowy. Wybierz według własnego gustu, wszystko jest przydatne, ale zależy to od tego, jakie informacje są dla Ciebie bardziej przydatne.
• Poziom 2 – Ostatni bastion, Przypływ adrenaliny – jak zwykle perki must have!

• Poziom 3 – Ekspert przeżywalności, Podst. trening strzelecki, Nadzorca – wszystko jest zdecydowanie użyteczne, ale Ekspert przeżywalności i Podst. trening strzelecki są tymi umiejętnościami, które trzeba wziąć jako pierwsze. Zwłaszcza jeśli chodzi o Owieczkina, mającego bonus + 400 PW na każdy poziom okrętu.

• Poziom 4 – Zaaw. trening artyleryjski, Ekspert w kamuflażu. To zależy od celów, które uważasz za swój priorytet. Ponownie można zamiast Ekspert w kamuflażu, wziąć Zapalnik bezwładnościowy dla pocisków OB.

Proponowane moduły:

• Modyfikacja głównego uzbrojenia 1
• Modyfikacja doładowania silnika 1 – moduł ulepszony
• Modyfikacja uzbrojenia przeciwlotniczego 1
• Modyfikacja napędu 2
• Modyfikacja systemu kamuflażu 1
• Bezodrzutowe działa głównej baterii – moduł ulepszony

Nieustraszony

I tu nagle potrzebujemy zupełnie innych umiejętności niż na innych niszczycielach. Dlatego osobny kapitan, zwykły lub jeśli jest, trzeci Owieczkin.

• Poziom 1– Z przydatnych: Ostrzeżenie o nadchodzącym ogniu przeciwnika, Zapobiegawcze utrzymanie, Cel priorytetowy. Wybierz według własnego gustu, wszystko jest przydatne, ale zależy to od tego, jakie informacje są dla Ciebie bardziej przydatne.
• Poziom 2 – Ostatni bastion, Przypływ adrenaliny 
• Poziom 3 – Ekspert przeżywalności, Ekspert uzbrojenia torpedowego i Nadzorca
• Poziom 4 – Ekspert w kamuflażu.

Komentarz: Nieustraszony jest jedynym niszczyciel torpedowym wysokiego poziomu ZSRR, jeśli nie wziąć pod uwagę Ogniewoja. Dlatego konieczne jest granie i szlifowanie wyłącznie umiejętności pod torpedowanie.

Gremiaszczij i Ochotnik

Na piąty tier chyba nie za bardo trzeba wybierać unikalnego kapitana na danych okręt, więc wystarczy zwykły!

• Poziom 1 – Cel priorytetowy
• Poziom 2 – Strzelec wyborowy i Przypływ adrenaliny.
• Poziom 3 – Ekspert przeżywalności i Podst. trening strzelecki
• Poziom 4 – Zaaw. trening artyleryjski i Ekspert w kamuflażu

Krążowniki

Moskwa

Nie ma sensu zabieranie unikalnego dowódcy do Moskwy, premie nie dają niczego użytecznego.

• Poziom 1 – Z przydatnych: Ostrzeżenie o nadchodzącym ogniu przeciwnika, Cel priorytetowy lub Zapobiegawcze utrzymanie. Wybierając według własnego gustu, na tym poziomie zdecydowanie nie ma profitów must have, wszystko zależy od tego, jakie informacje są dla Ciebie najważniejsze.
• Poziom 2 – Strzelec wyborowy i Przypływ adrenaliny. Nie trzeba chyba opisywać czemu akurat na Moskwie!
• Poziom 3 – Nadzorca i Ekspert w wyburzaniu.
• Poziom 4– Ekspert w kamuflażu i Zaaw. trening artyleryjski. Zamiast treningu możemy wziąć Przeciwdziałanie pożarom.

Proponowane moduły:

• Modyfikacja głównego uzbrojenia 1
• Modyfikacja radaru dozorowania 1 – moduł ulepszony
• Modyfikacja systemów celowniczych 1
• Modyfikacja napędu 2
• Modyfikacja systemu kamuflażu 1
• Ciężkie działa baterii głównej – moduł ulepszony

Komentarz: Jeśli poprzednie jednostki drzewkowe wymagały dobrze wypompowanych kapitanów, to w Moskwie jest dokładnie odwrotnie. Równie skuteczna może być walka kapitanem z 19 umiejkami jak i z 10.

Stalingrad / Kronsztad

Viktor Znamensky jest urodzonym kapitanem do tych okrętów ponieważ używa wszystkich 3 ulepszonych profitów.

• Poziom 1 – Cel priorytetowy, Zapobiegawcze utrzymanie lub Ostrzeżenie o nadchodzącym ogniu przeciwnika. Wybierz dowolne i ciesz się zwycięstwem :P.
• Poziom 2  – Strzelec wyborowy, Przypływ adrenaliny i Stan podwyższonej gotowości.
• Poziom 3 – Nadzorca.
• Poziom 4 – Przeciwdziałanie pożarom i Ekspert w kamuflażu.

Komentarz: Perki tutaj są nieco bardziej użyteczne niż na Moskwie, jednak trzeba wziąć pod uwagę użycie specjalnego kapitana.

Okręty z działami 152mm – Kutuzov, Lazo i inne

Żaden kapitan specjalny nie jest tutaj potrzebny, nie da żadnych widocznych bonusów.

• Poziom 1 – Standard do wyboru, do koloru: Cel priorytetowy, Zapobiegawcze utrzymanie, Ostrzeżenie o nadchodzącym ogniu przeciwnika.
• Poziom 2 – Strzelec wyborowy i Przypływ adrenaliny. Tutaj też złoty standard.
• Poziom 3 – Nadzorca i Ekspert w wyburzaniu.
• Poziom 4 – Zapalnik bezwładnościowy dla pocisków OB plus Ekspert w kamuflażu oba wymagane.

Komentarz: Strzelaj, nie daj się trafić, podpalaj, zatapiaj, nadal uciekaj. Okręty potrzebujące wsparcia umiejętnościami kapitanów. W szczególności takie jak Ekspert w kamuflażu i Zapalnik bezwładnościowy dla pocisków OB. Zaleca się dobranie w pierwszej kolejności.

Pancerniki

Kreml

Kuzniecow, który wchodzi kosztem swoich talentów, dodających mocny bust do napraw. Kreml jest już bardzo silny, ale z Kuzniecowem jako kapitanem będzie prawie niezniszczalny.

• Poziom 1 – Cel priorytetowy. Nie ważne czy chcesz, czy nie chcesz ale Kreml będzie musiał walczyć z przodu, a priorytet będzie przydatny. Zapobiegawcze utrzymanie – jeśli tego bardzo pragniesz.
• Poziom 2 – Wszechstronność i Przypływ adrenaliny. Strzelca wyborowego nie ma potrzeby mu dawać gdyż Kreml bardzo szybko obraca wieżami.
• Poziom 3 – Podstawy żywotności i Nadzorca.
• Poziom 4 – Przeciwdziałanie pożarom i Ekspert w kamuflażu.

Komentarz: Kreml ma pływać strzelać zatapiać i przyjmować obrażenia. Robisz go pod przeżywalność! Zamiast Eksperta w kamuflażu można wziąć Radiolokacje albo Czujność!

Pobeda

Tutaj możesz umieścić drugiego Znamenskiego.

• Poziom 1 – Z przydatnych: Cel priorytetowy, Zapobiegawcze utrzymanie, Ostrzeżenie o nadchodzącym ogniu przeciwnika. Wybierz według własnego gustu, ale powinieneś zwracać uwagę na swoją praktykę.
• Poziom 1 – Stan podwyższonej gotowości i Przypływ adrenaliny.
• Poziom 1 – Podstawy żywotności i Nadzorca.
• Poziom 1 – Przeciwdziałanie pożarom i Ekspert w kamuflażu.

Komentarz: Stan podwyższonej gotowości jest bardo pomocny, strzelec odwrotnie. Ekspert w kamuflażu z powodu zwiększonego zasięgu walki zyskuje na znaczeniu.

Nikołaj I

• Poziom 1 – Cel priorytetowy.
• Poziom 2 – Strzelec wyborowy i Przypływ adrenaliny.
• Poziom 3 – Podstawy żywotności i Nadzorca.
• Poziom 4 – Przeciwdziałanie pożarom i Ekspert w kamuflażu.

Modyfikacje dla pozostałych okrętów

W pierwszym gnieździe modyfikacji wybieramy Modyfikacja głównego uzbrojenia 1, pancerniki dziesiątego tieru dostają unikalną Modyfikację grupy naprawczo-ratunkowej 1, który montujemy. Jeśli masz już Lazo, zakup ulepszoną Modyfikację samolotu zwiadowczego 1.

Drugi slot – dla pancerników, Kutuzowa i Lazo Modyfikacje systemu kontroli uszkodzeń 1 z braku lepszej modyfikacji. Moskwa, Stalingrad z Kronsztadem powinny mieć ulepszoną Modyfikacja radaru dozorowania 1. Na Nieustraszonego i Grozowoja wrzućcie – ulepszoną Modyfikacja uzbrojenia przeciwlotniczego 1 lub ulepszoną Modyfikacja doładowania silnika 1, a na Chabarowsku – ulepszoną Modyfikacja doładowania silnika 1.

Trzecie gniazdo – dla pancerników i krążowników – wyjątkowo Modyfikacja systemów celowniczych 1, tak samo dla Chabarowska. Ale dla Grozowoja i Nieustraszonego można wziąć Modyfikacja uzbrojenia przeciwlotniczego 1/Modyfikacja wytwornicy dymu 1, chociaż dla Nieustraszonego lepsza jest ulepszona Modyfikacja wytwornicy dymu 1.

Czwarty slot dla pancerników Modyfikacje systemu kontroli uszkodzeń 2, ponieważ przestawienie steru jest szybkie niczym fakenews wrzucony na facebooku, a pożary na sowietach są mocno deprymujące. Reszta zabiera Modyfikację układu sterowania 2. Moskwa ma możliwość wzięcia Modyfikacja napędu 2 na szybkie przemieszczenie się w tę i z nazad. Podobnie w przypadku niszczycieli, jeśli wolisz grę na szybkość, czy na manewry.

Piąty slot – Ekspert w kamuflażu dla wszystkich oprócz Chabarowska, dla którego jest Ciężka artyleria. Chociaż można zboczyć i wziąć Radiolokację.

Szóste miejsce – Wszystkie radzieckie okręty z wyjątkiem Nieustraszonego powinny być zaopatrzone  w Modyfikator głównej baterii 3. Moskwa – wyjątkowa Ciężkie działa baterii głównej. Nieustraszone – Modernizacja wyrzutni torpedowych 3 itp.

Redaktorzy przypominają, że wspomniane wyżej przemyślenia są nasze i można całkowicie się z tym nie zgodzić, co mamy nadzieję wypiszecie w komentarzach!

The post Porady młodego kapitana #36 – moduły i perki na topowe sowieckie jednostki appeared first on rykoszet.info.

Na zakończenie wszystkich części udostępnimy go wam w wygodnej do pobrania formie!

AA – Anti-Aircraft; przeciwlotniczy – dotyczy uzbrojenia przeciwlotniczego okrętu (obrony przeciwlotniczej)

AA Bubble – Bańka przeciwlotnicza – przestrzeń wokół okrętu pokryta zasięgiem artylerii przeciwlotniczej; inaczej parasol przeciwlotniczy.

AFK – (Away From Keyboard – z dala od klawiatury) oznaczenie gracza nieaktywnego w bitwie.

Angled/kątowanie – Sposób ustawienia okrętu pod dużym kątem do przeciwnika, tak, aby jak najmniej narażać pancerz burtowy na ostrzał. Trafienie w taki okręt jest trudniejsze, a pociski zwykle odbijają się od pancerza rykoszetem.

AP/PP – Armor-Piercing shells PP – Pociski Przeciwpancerne – główny rodzaj pocisków służacy do przebijania pancerza.

BB – Skrót oznaczający Pancernik. Zapożyczony z systemu klasyfikacji kadłubów marynarki amerykańskiej.

Bounce/rykoszet – Gdy okręt jest skątowany, pociski mają tendencję do rykoszetowania – odbijają się od pancerza nie powodując uszkodzeń.

Bow/dziób – Przód okrętu.

Bow-On/Bow Tanking/tankowanie dziobem – Ustawienie okrętu dziobem w kierunku przeciwnika.

Bracket/obramowany – Dobrze wymierzona salwa, która w całości minęła cel z powodu rozrzutu pocisków.

BRB/ZW – Be right back – zaraz wracam.

Buff – Podniesienie parametrów okrętu w celu uczynienia go bardziej konkurencyjnym.

BZ – Bravo Zulu; well done – bardzo dobrze.

CA – Armored (heavy) Cruiser – krążownik ciężki.

Camper/Camping – Gracz, który całą bitwę przebywa w jednym miejscu – zwykle z dala od pola bitwy.

Capping/Cap/capowanie – Zajmowanie punktów przejęcia lub zajmowanie bazy wroga.

Carry/wyciąg/wyciąganie – Granie dużo lepiej niż reszta drużyny, co skutkuje ogromnym wkładem w zwycięstwo.

CBT – Closed Beta Testing (lub Tester) – gracz wczesnych testów (beta testów) lub gracz uczestniczący w tych testach.

Chaba – Radziecki niszczyciel X poziomu Chabarowsk.

Cit/Citted/Cytadela/Cytka – Trafienie w cytadelę powodujące duże uszkodzenia.

Citadel/Cytadela – Kluczowe części okrętu, zwykle dobrze opancerzone, których trafienie powoduje największe uszkodzenia.

CL – Light Cruiser – krążownik lekki.

Consumable/materiały eksploatacyjne – Elementy wyposażenia okrętu ułatwiające rozgrywkę – sprzęt naprawczy, samolot zwiadowczy itd.

Crossfires/ogień krzyżowy – Ostrzelanie okrętu z wielu kierunków, tak aby nie mógł efektywnie się kątować do wielu wrogów.

CTD – „Crash to Desktop”  – wyłączenie gry z wyrzuceniem do pulpitu.

CW – Clan Wars – Wojny klanów/klanowe.

CV/lotnisko/lotnia – Aircraft Carrier – lotniskowiec.

Damage Farming/farmienie uszkodzeń – Odnosi się do gracza, którego głównym celem jest zadawanie wrogim okrętom jak największej ilości uszkodzeń.

Damage Saturated/Staturacja – Gdy część okrętu (zwykle dziób lub rufa) zostaje mocno uszkodzona (jest wyczerniona), przestaje przyjmować uszkodzenia, niezależnie ile punktów życia ma cały okręt. Takiego obszaru nie można bardziej uszkodzić.

DD – Skrót od angielskiego słowa “destroyer”, oraz kod klasyfikacji okrętów przyjętej w US Navy oznaczający niszczyciela.

Deleted/Deletion/skasowany/zdewastowany – Gdy okręt z pełną pulą życia zostaje zniszczony przez jedną salwę.

Des/DM/demon – Amerykański krążownik X poziomu Des Moines.

Deska – Potoczna nazwa dla niszczycieli (destroyerów/DD).

Devstrike – „Devastating Strike” – skrót od angielskiego: „dewastujące uderzenie”.

Disconnect/DC/rozłączenie – Gdy gracz zostaje odłączony od bitwy zarówno przypadkowo (wyłączenie gry/utrata połączenia z internetem) lub celowo.

Dispersion/dyspersja/rozrzut – Rozrzut pocisków jednej salwy. Pionowy rozrzut jest dystansem między najdalej a najbliżej lecącym pociskiem, pozioma dyspersja jest odległością między pociskami lecącymi najbardziej na prawo i na lewo od celu.

DMG –  Damage – uszkodzenia.

DPM –  Damage per minute – uszkodzenia na minutę – współczynnik określający, ile średnio można zadać uszkodzeń na każdą minutę ostrzału.

DPS – Damage per second – ilość uszkodzeń zadawana przez dany typ uzbrojenia w ciągu sekundy.

Draft/zanurzenie –  Określa, jak głęboko okręt ma zanurzony w wodzie kadłub.

Flank/flankowanie –  Manewr taktyczny, polegający na zaatakowaniu wroga od skrzydła (flanki).

Fokus-  Od ang. focus – skupiać – słowo oznaczające skupienie ognia graczy na wybranym celu.

GG – Ang. skrót słów “good game” – “dobra gra” zwykle używany na zakończenie rozgrywki, niezależnie od jej wyniku.

GL – Ang. Good Luck – Powodzenia.

GLHF – Good Luck and Have Fun! – Powodzenia i dobrej zabawy!

Gunboat – Kanonierka – w grze tym mianem określa się niszczyciele, których główną bronią jest artyleria. Do tego rodzajów okrętów należą w większości rosyjskie niszczyciele.

HE – High-Explosive Shells – Pociski odłamkowo-burzące.

HF – Ang. Have Fun – Dobrej Zabawy.

IJN – Imperial Japanese Navy – Nippon Kaigun –  marynarka wojenna Cesarstwa Japonii.

KM/KMS – Kriegsmarine (Germany) –  marynarka wojenna III Rzeszy.

Knot – Węzeł (ang.: knot), w skrócie w. (ang.: kn lub kt albo kts) – jednostka miary, równa jednej mili morskiej na godzinę.

KoTS – Turniej King of The Sea.

Kronek – Radziecki krążownik IX poziomu Kronsztad.

KS/Kill Steal – Zazwyczaj oskarżenie o celowe zatopienie okrętu w celu zdobycia „fraga” zwykle przez gracza, który długo strzelał do danego celu.

Lead/wyprzedzenie – Celowanie w punkt przed/za okrętem w celu uwzględnienia prędkości okrętu i jego kursu.

Lemmingtrain – (Migracja lemingów) Lemingi są małymi zwierzątkami około 10 cm długości zaliczanymi do gryzoni, podobnymi do chomików. Znane z okresowych stadnych migracji. Ponieważ nie potrafią ocenić odległości przy pokonywaniu rzek, masowo toną. W grze tym określeniem opisuje się zgrupowanie graczy poruszających się w jednym kierunku, bez zrozumienia zasad taktyki.

Lineup – Zestaw okrętów, jakim Twój klan wchodzi do bitwy.

LoTS – Turniej Legend of the Seas.

Magazyn – Miejsce, w którym przechowywana jest amunicja, zlokalizowane pod wieżami artyleryjskimi. Trafienie magazyn pociskiem lub torpedą powoduje detonację, jeśli okręt ma mniej niż 75% puli HP. Przed detonacją można się uchronić zakładając flagę Juliet Charlie.

Mino – Brytyjski krążownik X poziomu Minotaur.

Nerf – Rekonfiguracja parametrów okrętu tak, by stanowił mniejsze zagrożenie dla przeciwników. Nerf dokonywany jest w celu zachowania balansu gry.

Ninja – Ogólne określenie okrętów z dobrym kamuflażem. W wypadku niszczycieli (ninja torpedowiec) oznacza jednostkę która jest w stanie atakować torpedami spoza zasięgu wykrywania. W wypadku cięższych okrętów artyleryjskich, oznacza okręt o niskiej wykrywalności, który potrafi skrycie podejść na małą odległość oraz „zniknąć” po zaprzestaniu ostrzału.

No-Fly Zone – Strefa zakazu lotów – obszar wokół okrętów z silną obroną przeciwlotniczą, przelot samolotów nad takim okrętem często kończy się zniszczeniem większości lub wszystkich samolotów w kluczu.

o7 – Ideogram przedstawiający gest, polegający na uniesieniu ręki z dotknięciem palcami czapki lub głowy, mający na celu pozdrowienie i oddanie honorów.

Overmatch – Z jęz. ang.przewyższać siłą, być lepszym od kogoś – potoczna nazwa mechaniki, która pozwala na przebijanie pancerza i zadawanie obrażeń niezależnie od kąta pod jakim uderza w niego pocisk artyleryjski.

Overpenetration/Ov – Sytuacja, gdy pocisk przelatuje przez kadłub/nadbudówki okrętu nie zadając znaczących uszkodzeń.

PA – Pan-Asia – Flota Pan Azjatycka/ wschodnioazjatycka

Power Creep – Proces, w którym nowa aktualizacja wprowadza do gry okręty o ciekawszych parametrach/charakterystykach niż istniejące. Powoduje to obniżenie konkurencyjności starszych okrętów.

RN – Royal Navy – skrót oznaczający Królewską Marynarkę Wojenną.

Rozbicie – Lub inaczej “Panic button” – potoczna nazwa wyposażenia okrętu w postaci wzmocnienia obrony przeciwlotniczej.

Shima – Japoński niszczyciel X poziomu Shimakaze.

Silver – Srebro – określenie oznaczające Kredyty, czyli podstawową walutę w grze.

Smoke Camping – Gracz przesiadujący zbyt długo w dymie.

Spawn – Miejsce, z którego startują okręty zaraz na początku bitwy.

Spot/spotowanie – Podświetlenie, wykrywanie przeciwnika.

Stalin – Radziecki krążownik X poziomu Stalingrad, do zdobycia jedynie za stal.

Starboard/STBD – Sterburta – prawa strona okrętu.

Stern – Rufa.

Strats – Battle strategy – strategia bitewna.

Superstructure – Nadbudówki okrętu.

Tarło – Zgrupowanie wielu jednostek w jednym miejscu.

Tier – Poziom okrętu.

Tomato – Pomidor – określenie gracza z niskimi statystykami. Nazwa pochodzi od czerwonego koloru, którym oznacza się najniższe średnie wyniki na stronach z statystykami graczy takimi jak www.wows-numbers.com.

Tomato Soup – Pomidorowa gra w której bierze udział duża ilość graczy z niskimi statystykami

Torpedobeat – Obecnie terminu tego używa się w momencie, jeśli uda wam się wyminąć salwę lub kilka salw dobrze wymierzonych torped z zimną precyzją i dużą dawką szczęścia.

TY – Thank you – dziękuję.

U2 – You too – odpowiedź na życzenie pomyślności w bitwie, oznacza mniej więcej odpowiedź – Tobie też/Tobie także.

Unicum – Termin oznaczający gracza, o statystykach mieszczących się w górnych 5% wszystkich grających. Ze względu na kolor oznaczenia www.wows-numbers.com, nazywani również Fioletowymi.

USN – United States Navy – Flota Stanów Zjednoczonych.

WeeVee – West Virginia – Amerykański pancernik premium VI poziomu.

Wajcha – Słowo to jest często używane przez graczy, w stosunku do statystyki i losowości. Słynne „dzisiaj mam wajchę w dół” oznacza że gracz otrzymał ciąg losowań niekorzystnych w MM albo RNG.

Waterline- Linia wodna – „granica” między nawodną i podwodną częścią kadłuba okrętu.

Weekend Warriors – Zwrot oznaczający graczy, których aktywność w grze ogranicza się do gry wyłącznie w weekendy.

Widespread/Narrow – Szeroki lub wąski kąt wystrzeliwania torped.

Worek – Amerykański krążownik X poziomu Worcester.

WP – Ang. skrót słów “well played” – “dobrze rozegrane”.

XP – Punkty doświadczenia potrzebne do odkrycia okrętu lub danego modułu.

YOLO – Akronim od angielskiego zwrotu You Only Live Once oznaczającego Żyje się tylko raz. Często używane przy ryzykownych/nieprzemyślanych manewrach.

Źródło: Portal WoWs

The post Przegląd społeczności: Słownik cz. 1 appeared first on rykoszet.info.

Witajcie!

Ostatnio pojawiła się aktualizacja 0.8.0, co powoduje mnóstwo pytań, zwłaszcza o nową mechanikę obrony przeciwlotniczej. W artykule przedyskutujemy wszystkie szczegóły AA w wersji 0.8.0 – jak działa, jak współgra z umiejętnościami dowódców i modułami oraz wszystkie pozostałe aspekty.

Proszę pamiętać, że zmiany w CV wprowadzone w wersji 0.8.0 nadal podlegają balansowaniu i poprawianiu, tak więc pewne informacje mogą przeć już nieaktualne lub częściowo zmienione.

Jak to działało przed wersją 0.8.0

W skrócie, działało to tak że samoloty były zestrzeliwane z pewnym prawdopodobieństwem (zależnym od siły AA), a samoloty nie miały indywidualnych punktów życia. Jednocześnie stanowiska AA nie miały minimalnego zasięgu, przez co siła AA rosła wraz ze zbliżaniem się do okrętu. To powodowało dwa problemy:

• Oparte na prawdopodobieństwie i niekonsekwentne niszczenie samolotów powodowało za dużą zależność od RNG – czasem samoloty były niszczone w sekundę, a czasem wyglądało jakby nie działało.
• Brak minimalnego zasięgu ognia powodował problem z prawidłowym działaniem klasy okrętów przeciwlotniczych, co powodowało, że taki okręt prawidłowo wspierał sojuszników, ale jednocześnie był nie do zaatakowania przez lotnictwo z bliskiego zasięgu;

Jak to działa teraz.

1. Każdy samolot ma własne punkty życia. Jeśli samoloty wlecą w zasięg AA będą uszkadzane w zależności od siły obrony przeciwlotniczej, a każde uszkodzenie jest zapisywane (uszkodzone samoloty później są łatwiejsze do zestrzelenia) i pokazywane za pomocą zielonych/żółtych/czerwonych pasków życia.

2. Każdy grupa uzbrojenia przeciwlotniczego ma swój minimalny zasięg, tak więc zasięgi artylerii AA bliskiego, średniego i dalekiego nie nakładają się, co daje więcej opcji w balansowaniu i daje większy potencjał w budowaniu różnorodnych typów obrony AA.

Dla przykładu, spójrzmy na obronę AA Baltimore. Zasięg bliski to od 0,1-1,5 km, średni to 1,5-3,5, daleki pokrywa obszar od 3,5-5,8 km.

3. Obecnie pojawił się parametr “szansy na trafienie” AA. Pozwala to na dokładniejsze dostosowywanie stanowisk AA dla każdej klasy i tieru – zwykle jest ona wyższa dla nowocześniejszych okrętów, które mają nowsze systemy kierowania ogniem. Szansa na trafienie wpływa zarówno na wybuchy pocisków AA jak i stałe obrażenia na sekundę (DPS)

4. Obrona AA może zadawać uszkodzenia na dwa sposoby:

• stałe obrażenia na sekundę (DPS) w odpowiednim zasięgu AA. Uszkodzenia są mnożone przez szansę na trafienie, tak więc jeśli masz 100DPS i 70% szans na trafienie, to znaczy że AA zadaje 70 uszkodzeń na sekundę. Uszkodzenia są zadawane wszystkim samolotom w zasięgu AA (nie rozpraszają się – każda eskadra otrzymuje tyle samo uszkodzeń). Warto nadmienić, że uszkodzenia są zadawane losowo wybranemu samolotowi w eskadrze, kolejno (po prostu AA szybko strzela we wszystkie samoloty w eskadrze, samolot po samolocie). To dlatego niektóre z samolotów są uszkadzane nieco wcześniej, a niektóre nieco później będąc w strefie DPS.
• Eksplozje pocisków (tylko dla AA dalekiego i średniego zasięgu). Eksplozje pocisków mają własną objętość w trójwymiarowej przestrzeni i jeśli konkretny samolot fizycznie znajdzie się w tym obszarze otrzyma uszkodzenia (zwykle bardzo duże). Właściwa średnia ilość eksplozji obliczana jest następująco: parametr podstawowa ilość eksplozji mnożony jest przez szansę na trafienie.

Wybrane eksplozje pojawiają się na obliczonej ścieżce eskadry w określonych strefach (patrz obrazek). Przeważnie wybuchy zostają skoncentrowane w wąskiej strefie A bezpośrednio na drodze eskadry, a jeśli ta jest już pełna wybuchów, reszta trafia do bocznych stref B (co sprawia, że manewrowanie jest trudniejsze).

Więcej na temat eksplozji pocisków AA

Proszę pamiętać o tym, że wartości mogą ulec balansowaniu i zmienić się.

Eksplozje AA pojawiają się co 2 sekundy. Wymiar fizyczny eksplozji zależy od kalibru artylerii AA – większy kaliber to większe eksplozje.

Szerokość strefy (X) zależy od prędkości eskadry. Może ona być całkiem szeroka (X1) jeśli obecna prędkość eskadry jest wysoka, albo wąska (X2) jeśli eskadra leci z minimalną prędkością. To oznacza, że używanie przepustnicy ma bardzo duże znaczenie przy unikaniu eksplozji.

Efektywna ilość eksplozji, jak wspomnieliśmy wcześniej jest iloczynem podstawowej ilości eksplozji i szansy na trafienie. Jest ona zgodna z rozkładem Gaussa (rozkładem normalnym) i wielkość minimalna jest symetryczna do maksymalnej. Oznacza to, że 10 eksplozji z szansą na trafienie oznacza zwykle 7 eksplozji, 10 to maksimum, a 4 to minimum.

Jeśli mamy do czynienia z pojedynczą obroną AA okrętu to 80% eksplozji znajdować się będzie w strefie A. Reszta trafi do strefy B. Eksplozje pocisków AA nie nakładają się na siebie.

Wróćmy do naszego przykładowego Baltimore (skala na obrazkach jest uproszczona)

Artyleria AA wywołała 5 eksplozji, tak więc 4 z nich trafi do strefy A a jedna do strefy B

AA średniego zasięgu wytworzy 11 eksplozji (o mniejszych wymiarach , tak więc 6 pojawi się w strefie A, a 5 w strefie B.

Jeśli więcej niż jeden okręt prowadzi ogień przeciwlotniczy lekko zmieniane są zasady: do 8 eksplozji trafia do strefy A, a do 10 eksplozji do strefy B. W takim wypadku wybierane są najpotężniejsze eksplozje.

To ograniczenie daje cień szansy eskadrze w przypadku ataku na silnie uzbrojoną w broń przeciwlotniczą grupę okrętów.

 Jeśli pojedyncza grupa uzbrojenia AA ma wiele eskadr w zasięgu, to eksplozje ze strefy B pojawiają się w strefie A tak, że obrona AA strzela do wszystkich eskadr. Jak wspomnieliśmy AA średniego i dalekiego zasięgu nie pokrywają się to jeśli jedna eskadra znajduje się w średnim zasięgu AA, a druga w dalekim to oznacza, że każda z eskadr traktowana jest osobno w zależności w zasięgu której grupy AA się znajduje, gdyż zasięgi się nie pokrywają.

 Wzmocnienie AA i wskazówki wizualne

AA może być wzmocniona w bitwie na dwa sposoby:

1. Sprzęt eksploatacyjny: Obrona AA: stały DPS i ilość eksplozji zwiększa się, eksplozje stają się czerwone

 Zwykłe eksplozje są pomarańczowe, wzmocnione Obroną AA stają się czerwone.

Zwykle zwiększenie jest x2 dla krążowników i x3 dla niszczycieli.

2. Wzmocnienie sektorów obrony (przez specjalne menu powiązane z klawiszem “~” lub “O”). Stałe DPS dla wybranego sektora zwiększa się od 25% do 60% (w zależności od klasy, jest to widoczne w porcie). Smugi pocisków AA we wzmocnionym sektorze stają się czerwone.

 Sektory AA nie mają stanu pośredniego – tylko wzmocniony, normalny lub osłabiony. Zmiana stanu trwa pewien okres czasu, dlatego należy to robić z wyprzedzeniem. Jeśli eskadra jest na granicy między dwoma sektorami, to sektor określany jest przez ilość samolotów znajdujących się w danym sektorze. Jeśli 7 samolotów znajduje się w prawym sektorze, a 2 w lewym, eskadra jest traktowana jakby była w prawym.

Umiejętności i moduły

 Moduły

• AA mod.1 – slot 3 (dostępne do tieru 5). Daje +2 podstawowe eksplozje dla dalekiego i średniego zasięgu AA. Jest to najbardziej użyteczne dla okrętów z małą liczbą podstawowych eksplozji.
• AA mod.2 – slot 6 (dostępne od tieru 9). Zwiększa zarówno DPS na wszystkich zasięgach jak i uszkodzenia od eksplozji pocisków AA o 15%. Jest to potężne wzmocnienie obrony AA, ale kosztem innych przydatnych modułów.

Umiejętności

• (I) Centrum dowodzenia dla myśliwców – +1 myśliwiec podczas korzystania z danego materiału eksploatacyjnego;
• (III) Podstawowy trening artyleryjski – Zwiększa współczynnik DPS we wszystkich zasięgach o 10%;
• (IV) Zaawansowany trening artyleryjski – Zwiększa obrażenia zadawane przez eksplozje o 15%;
• (IV) Ręczna kontrola ognia dla AA  zwiększa efektywność sektora się o 20% (dla średnich) i skraca czas przestawienia sektora o 20%.

Jak więc zmaksymalizować obronę AA?

Po pierwsze, wzmocnienie AA wpływa tylko na stały DPS, więc jeśli chcesz się nim bawić, lepiej wybierz okręt z dużą ilością stałego DPS. Dodatkowo należy pamiętać, że czas przełączania jest inny dla każdej klasy – 5 sekund dla niszczycieli, 10 sekund dla krążowników, 12 sekund dla pancerników i 15 sekund dla lotniskowców.

Korzystanie z tej mechaniki będzie wymagało od Ciebie dodatkowej uwagi, ale w zamian zwiększysz obrażenia, które są stałe i niemożliwe do uniknięcia. Z ręczną kontrolą ognia twój mnożnik obrażeń staje się jeszcze poważniejszy – x1,5 dla krążowników i pancerników, x1,8 dla niszczycieli i x1,92 dla lotnisk.

Co jest jeszcze lepsze, możesz zmaksymalizować DPS z Basic Firing Training (podstawowy trening artyleryjski) – i ta umiejętność jest przydatna dla większości niszczycieli i okrętów podwodnych.

Zaawansowany trening artyleryjski jest szczególnie użyteczny w przypadku okrętów o niskim stałym współczynniku DPS i dużej ilości eksplozji pocisków AA, a także dobrze łączy się z AA mod.1. Podobnie jak w przypadku podstawowego treningu, ta umiejętność jest korzystna dla uzbrojenia dodatkowego  i dział baterii głównej mniejszego kalibru.

Centrum dowodzenia dla myśliwców może być bardzo ważne na niskich poziomach, gdzie eskadra myśliwców jest mała. Ogólnie rzecz biorąc, zalecamy go tylko jako tylko w ostateczności lub gdy masz 1 dodatkowy punkt do wydania.

Jakie są najlepsze manewry podczas ataku różnych eskadr?

• Samoloty szturmowe zadają najmniej obrażeń, ale są bardzo szybkie, zwinne i stosunkowo łatwo się nimi celuje. Ich rozrzut rakiet różni się w zależności od nacji, więc zazwyczaj nie należy wystawiać burty na samoloty USN i unikać kierowania się dziobem lub rufą na samoloty IJN i RN.

• Bombowce nurkujące są zwykle wolniejsze i trudno im korygować celowanie podczas ataku. Oznacza to, że szybkie manewrowanie jest kluczem, a ponieważ ich rozrzut jest zwykle rozciągnięty, zadają one najwięcej obrażeń w wyniku ataku od dziobu lub rufy.
• Bombowce torpedowe mają różne wzorce ataku w zależności od nacji, ale mają jedną wspólną cechę – zawsze starają się złapać cię z boku, aby zmaksymalizować liczbę trafień. Bombowce torpedowe USN zwykle przenoszą więcej torped na atak, ale trudniej im celować, więc wykonywanie manewrów z wyprzedzeniem znacznie utrudni im życie.. Bombowce torpedowe IJN zwykle przenoszą torpedy o stosunkowo dużym zasięgu, więc strzeż się ataków z daleka i obserwuj je, nawet jeśli robią coś na granicy widoczności.

Unikając ataków CV pamiętaj o innych wrogich okrętach. Czasami lepiej jest otrzymać trochę obrażeń od CV, zamiast wystawiać swoją burtę na ogień wrogich BB.

Jak dowódca niszczyciela nie zapominaj o przycisku „P”, który wyłącza AA. Zazwyczaj po Twojej stronie jest niska wykrywalność, a opóźnione wykrycie może być korzystniejsze niż natychmiastowa salwa z AA. Jeśli samoloty pojawią się wystarczająco blisko,  wroga eskadra może łatwo przelecieć nad głową i przegapić pierwszą szansę na atak.

Mamy nadzieję, że ten artykuł był przydatny i teraz mechanika AA jest bardziej przejrzysta i zrozumiała.

Dziękujemy!

Źródło: World of Warships Development Blog

Tłumaczenie: Dark_Havoc

The post O obronie przeciwlotniczej w łatce 0.8.0 słów kilka appeared first on rykoszet.info.

Jeśli napotkaliście się z takim problemem to serdecznie zachęcam do zgłoszenia go przez Customer Support/Wsparcie klienta.

By to zrobić potrzebne będzie kilka rzeczy:

1. Powtórka.

2. Timestamp – określ przedział czasowy, w którym dany problem występuje.

3. WGCheck – Jak utworzyć raport WGCheck

4. BARDZO POMOCNE:

• – Nagranie video wrzucone na YT przedstawiające błąd – takie nagranie można zrobić OBS’em.
• – Screenshoty.

Tak przesłane zgłoszenie ma 100% pewności przejścia dalej do tzw. Bug report. Gdy macie już wszystko zapraszamy do przesłania zgłoszenia tutaj: https://eu.wargaming.net/support/en/products/wows/

The post Porady młodego kapitana #35 – Jak wysłać zgłoszenie na temat buga/błędu/glitcha appeared first on rykoszet.info.

Dzisiaj chcielibyśmy przedstawić Wam listę TOP 10 lolków premium (II-V poziomu) stworzonej na podstawie ankiety, która pojawiła się jakiś czas temu w grupie Gracze World of Warships. Autorem filmu jest szparagus.

The post Top 10 okrętów premium niskich tierów (II-V) appeared first on rykoszet.info.