Witajcie, Kapitanowie! Dziś z przyjemnością ogłaszamy kilka nowych okrętów, które już wkrótce pojawią się w naszej grze — w tym kilka bardzo często wyczekiwanych jednostek — a także nowy mechanizm, który chcielibyśmy przetestować.
Brytyjski Pancernik Royal Sovereign, Tier VII
Jeden z pancerników klasy Revenge. Zbudowany w Wielkiej Brytanii w latach 10. XX wieku, służył na całym świecie pod banderą Royal Navy aż do 1944 roku. Podczas II wojny światowej brał udział w kluczowych operacjach floty, takich jak bitwa u przylądka Stilo (bitwa kalabryjska), a później służył na Oceanie Indyjskim. W 1944 roku został przekazany Związkowi Radzieckiemu, gdzie wszedł w skład Floty Północnej. Był ostatnim ocalałym przedstawicielem swojej klasy; w 1949 roku został zwrócony Wielkiej Brytanii, a następnie zezłomowany.
W bitwie Royal Sovereign pełni rolę powolnego Juggernauta, którego działa pomocnicze wyróżniają się wysoką szybkostrzelnością w porównaniu z okrętami tej samej klasy, a główna bateria korzysta z typowych dla Royal Navy ulepszonych pocisków OB, charakteryzujących się wyższą szansą na wywołanie pożaru oraz lepszym przebiciem. W połączeniu z Sondą Hydroakustyczną, Sonarem oraz ulepszoną Grupą Naprawczą, Royal Sovereign może pewnie poruszać się po polu bitwy mimo niskiej prędkości i mniejszej niż przeciętnie liczby PW.
Royal Sovereign powinna przypaść do gustu graczom, którzy lubią walczyć z bliska, jednocześnie lepiej radząc sobie z unikaniem torpedowych zasadzek ze strony niszczycieli i okrętów podwodnych.
Parametry okrętu
Brytyjski pancernik Royal Sovereign, tier VII
Punkty wytrzymałości – 48 700. Pancerz – 26 mm.
Ochrona przeciwtorpedowa – 16%.
Główna bateria – 4×2 381 mm.
Zasięg ognia – 18,6 km.
Maksymalne obrażenia pocisku OB – 6300.
Przebicie pancerza pociskiem OB – 95 mm.
Szansa na podpalenie – 35,0%.
Prędkość pocisku OB – 732 m/s.
Maksymalne obrażenia pocisku PP – 11 350.
Prędkość pocisku PP – 732 m/s.
Czas przeładowania – 30,0 s.
Czas obrotu o 180 stopni – 45,0 s.
Maksymalny rozrzut – 246 m.
Sigma – 1,80.
Bomby głębinowe (nalot):
Maksymalne obrażenia – 3400.
Liczba nalotów – 2.
Liczba bomb w nalocie – 1.
Zasięg – 9,0 km.
Czas przeładowania – 25,0 s.
Uzbrojenie pomocnicze:
8×1 152,0 mm
Zasięg – 5,9 km.
Czas przeładowania – 4,2 s.
Maksymalne obrażenia pocisku OB – 2200.
Szansa na podpalenie – 12%.
Prędkość pocisku OB – 914 m/s.
Przebicie pancerza – 25 mm.
4×2 102,0 mm
Zasięg – 5,9 km.
Czas przeładowania – 3,0 s.
Maksymalne obrażenia pocisku OB – 1500.
Szansa na podpalenie – 6%.
Prędkość pocisku OB – 811 m/s.
Przebicie pancerza – 17 mm.
Obrona AA: 2×4 40,0 mm, 16×2 20,0 mm, 14×1 20,0 mm, 4×2 102,0 mm, 2×8 40,0 mm.
Obrona AA krótkiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 340, prawdopodobieństwo trafienia – 70%, strefa działania – 2,0 km;
Obrona AA średniego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 126, prawdopodobieństwo trafienia – 75%, strefa działania – 2,5 km;
Obrona AA długiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 49, prawdopodobieństwo trafienia – 75%, strefa działania – 5,8 km;
Liczba eksplozji w salwie – 2, obrażenia w obrębie eksplozji – 1190, strefa działania 3,5 – 5,8 km.
Maksymalna prędkość – 22,0 węzła.
Promień skrętu – 660 m.
Czas przestawiania steru – 13,5 s.
Wykrywalność na powierzchni – 13,4 km.
Wykrywalność w powietrzu – 7,8 km.
Wykrywalność po wystrzale głównych dział w dymie – 12,7 km.
Materiały eksploatacyjne:
1 slot – Grupa Ratunkowo-Naprawcza (czas działania 15 s; czas przeładowania 80 s; ilość użyć nielimitowana)
2 slot – Grupa Naprawcza (czas działania 28 s; HP na sekundę 292,2; czas przeładowania 60 s; ładunki 4)
3 slot – Sonda Hydroakustyczna (czas działania 180 s; zasięg wykrywania torped 3,0 km; zasięg wykrywania okrętów 3,0 km; czas przeładowania 120 s; ładunki 3)
4 slot – Sonar (czas działania 20 s; zasięg wykrywania okrętów podwodnych na maksymalnej głębokości 6,0 km; czas przygotowania na początku bitwy 0 s; czas przeładowania 120 s; ładunki 3)
Wszystkie statystyki podane bez modyfikatorów załogi i ulepszeń, ale z najlepszymi dostępnymi modułami. Statystyki mogą ulec zmianie podczas testów.
Radziecki Pancernik Arkhangelsk, Tier VII
Brytyjski pancernik HMS Royal Sovereign został przekazany Związkowi Radzieckiemu w zamian za włoski pancernik Giulio Cesare w czasie trwania wojny. Służył jako okręt flagowy radzieckiej Floty Północnej. Po dostarczeniu Giulio Cesare do Marynarki Wojennej ZSRR, Royal Sovereign został zwrócony Wielkiej Brytanii.
W bitwie Arkhangelsk (pod takim imieniem służył w ZSRR) jest zupełnym przeciwieństwem Royal Sovereign — najlepiej sprawdza się w karaniu przeciwników na średnim i dalekim dystansie. Łączy dobre właściwości pocisków PP z lepszą niż przeciętna szybkostrzelnością oraz dobrą celnością.
Jednak ta imponująca siła ognia okupiona jest niską prędkością, mniejszą niż przeciętna pulą punktów wytrzymałości oraz słabszym opancerzeniem dziobu i rufy w porównaniu do innych pancerników VII poziomu. Okręt posiada też standardowe materiały eksploatacyjne typowe dla pancerników swojego poziomu.
Ogólnie rzecz biorąc, Arkhangelsk najlepiej odnajdzie się w roli wspierającego pancernika, działającego z tyłu za bardziej wysuniętymi sojusznikami.
Parametry okrętu
Radziecki pancernik Arkhangelsk, tier VII
Punkty wytrzymałości – 48 700. Pancerz – 16 mm.
Ochrona przeciwtorpedowa – 16%.
Główna bateria – 4×2 381 mm.
Zasięg ognia – 20,1 km.
Maksymalne obrażenia pocisku OB – 5300.
Przebicie pancerza pociskiem OB – 64 mm.
Szansa na podpalenie – 34,0%.
Prędkość pocisku OB – 804 m/s.
Maksymalne obrażenia pocisku PP – 11 750.
Prędkość pocisku PP – 804 m/s.
Czas przeładowania – 27,0 s.
Czas obrotu o 180 stopni – 54,5 s.
Maksymalny rozrzut – 217 m.
Sigma – 1,90.
Bomby głębinowe (nalot):
Maksymalne obrażenia – 3400.
Liczba nalotów – 2.
Liczba bomb w nalocie – 1.
Zasięg – 9,0 km.
Czas przeładowania – 25,0 s.
Uzbrojenie pomocnicze:
8×1 152,0 mm
Zasięg – 5,6 km.
Czas przeładowania – 8,6 s.
Maksymalne obrażenia pocisku OB – 2200.
Szansa na podpalenie – 12%.
Prędkość pocisku OB – 914 m/s.
Przebicie pancerza – 25 mm.
4×2 102,0 mm
Zasięg – 5,6 km.
Czas przeładowania – 3,0 s.
Maksymalne obrażenia pocisku OB – 1500.
Szansa na podpalenie – 6%.
Prędkość pocisku OB – 811 m/s.
Przebicie pancerza – 17 mm.
Obrona AA: 2×4 40,0 mm, 16×2 20,0 mm, 14×1 20,0 mm, 4×2 102,0 mm, 2×8 40,0 mm.
Obrona AA krótkiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 340, prawdopodobieństwo trafienia – 70%, strefa działania – 2,0 km;
Obrona AA średniego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 126, prawdopodobieństwo trafienia – 75%, strefa działania – 2,5 km;
Obrona AA długiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 49, prawdopodobieństwo trafienia – 75%, strefa działania – 5,8 km;
Liczba eksplozji w salwie – 2, obrażenia w obrębie eksplozji – 1190, strefa działania 3,5 – 5,8 km.
Maksymalna prędkość – 22,0 węzła.
Promień skrętu – 660 m.
Czas przestawiania steru – 13,5 s.
Wykrywalność na powierzchni – 14,8 km.
Wykrywalność w powietrzu – 8,7 km.
Wykrywalność po wystrzale głównych dział w dymie – 14,0 km.
Materiały eksploatacyjne:
1 slot – Grupa Ratunkowo-Naprawcza (czas działania 15 s; czas przeładowania 80 s; ilość użyć nielimitowana)
2 slot – Grupa Naprawcza (czas działania 28 s; HP na sekundę 243,5; czas przeładowania 80 s; ładunki 4)
Wszystkie statystyki podane bez modyfikatorów załogi i ulepszeń, ale z najlepszymi dostępnymi modułami. Statystyki mogą ulec zmianie podczas testów.
Brytyjski Pancernik Barfleur, Tier IX
Jedyny przedstawiciel klasy Battle, który brał udział w działaniach Royal Navy podczas II wojny światowej. Był obecny w Zatoce Tokijskiej podczas ceremonii kapitulacji Japonii. Kontynuował służbę po wojnie, biorąc udział w rewii morskiej w Spithead z okazji koronacji królowej Elżbiety II. Później uczestniczył w działaniach brytyjskiej marynarki w czasie kryzysu sueskiego, zanim w 1958 roku trafił do rezerwy, a w 1966 roku został zezłomowany.
W bitwie Barfleur jest pierwszym brytyjskim niszczycielem skoncentrowanym na torpedach. Posiada historyczne, skierowane tylko do przodu uzbrojenie artyleryjskie, co oznacza, że jego siła ognia z dział jest ograniczona w porównaniu do innych niszczycieli na tym poziomie. Podobnie jak inne brytyjskie niszczyciele, zachowuje możliwość pojedynczego odpalania torped, ale dodatkowo jego wyrzutnie torped przeładowują się sekwencyjnie — jedna po drugiej, przy ogólnie szybkim czasie przeładowania. Oznacza to, że Barfleur niemal zawsze będzie miał jakieś torpedy gotowe, ale pełne przeładowanie wszystkich 10 wyrzutni zajmie sporo czasu. Same torpedy mają przeciętne parametry pod względem obrażeń alfa, prędkości i zasięgu.
Podobnie jak inne wysoko poziomowe niszczyciele Royal Navy, posiada zarówno Grupę Naprawczą, jak i Zasłonę Dymną, ale zamienia Sondę Hydroakustyczną na Doładowanie Silnika. Ma też dobrą wykrywalność, co będzie kluczowe dla długotrwałego przetrwania, ponieważ nie ma możliwości „wystrzelania się” z kłopotów.
Barfleur może być idealnym wyborem dla tych, którzy lubią torpedowy styl gry z dobrymi szansami na zachowanie bezpieczeństwa przy jednoczesnym podejmowaniu ryzyka.
Parametry okrętu
Brytyjski niszczyciel Barfleur, poziom IX
Punkty wytrzymałości – 18100.
Pancerz – 19 mm.
Główna bateria – 2×2 113 mm.
Zasięg ognia – 12,3 km.
Maksymalne obrażenia pocisku HE – 1700.
Szansa na podpalenie – 7%.
Penetracja pancerza pociskiem HE – 19 mm.
Prędkość pocisku HE – 746 m/s.
Maksymalne obrażenia pocisku AP – 2200.
Prędkość pocisku AP – 746 m/s.
Czas przeładowania – 3,8 s.
Czas obrotu o 180 stopni – 18,0 s.
Maksymalny rozrzut – 103 m.
Sigma – 2,00.
Wyrzutnie torped – 2×5 533 mm.
Maksymalne obrażenia – 16000.
Zasięg – 10,0 km.
Prędkość – 62 węzły.
Czas przeładowania (sekwencyjnego) – 7,0 s (na pojedynczą tubę).
Czas obrotu wyrzutni o 180 stopni – 7,2 s.
Wykrywalność torped – 1,3 km.
Typ wystrzału – pojedynczy lub salwa.
Obrona AA: 2×1 40 mm, 4×2 40 mm, 2×2 113 mm.
Obrona AA krótkiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 90, prawdopodobieństwo trafienia – 85%, strefa działania – 2,0 km.
Obrona AA średniego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 102, prawdopodobieństwo trafienia – 90%, strefa działania – 3,5 km.
Obrona AA długiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 75, prawdopodobieństwo trafienia – 100%, strefa działania – 5,8 km.
Liczba eksplozji w salwie – 2, obrażenia w obrębie eksplozji – 1260, strefa działania 3,5 – 5,8 km.
Maksymalna prędkość – 36,0 węzła.
Promień skrętu – 670 m.
Czas przestawiania steru – 4,0 s.
Wykrywalność na powierzchni – 6,0 km.
Wykrywalność w powietrzu – 3,0 km.
Wykrywalność po wystrzale głównych dział w dymie – 2,7 km.
Materiały eksploatacyjne:
1 slot – Grupa Ratunkowo-Naprawcza (czas działania 5 s; czas przeładowania 40 s; ilość użyć nielimitowana)
2 slot – Grupa Naprawcza (czas działania 14 s; HP na sekundę 123,5; czas przeładowania 80 s; ładunki 2)
3 slot – Wytwornica Dymu (czas działania zasłony 20 s; czas trwania zasłony 70 s; czas przeładowania 160 s; ładunki 3)
4 slot – Awaryjne Doładowanie Silnika (czas działania 120 s; prędkość maksymalna +8%; czas przeładowania 120 s; ładunki 3)
Amerykański Niszczyciel Laffey, Tier X
Amerykański niszczyciel klasy Allen M. Sumner, wcielony do służby w 1944 roku, brał udział w kilku operacjach II wojny światowej, w tym w lądowaniu w Normandii oraz bitwie o Okinawę. Podczas tej ostatniej, USS Laffey przetrwał poważne uszkodzenia po sześciu atakach kamikaze i czterech trafieniach bombami. Przeżył ten atak i wrócił do służby. Kontynuował aktywną służbę w marynarce wojennej USA aż do 1975 roku, będąc ostatnim okrętem tej klasy wycofanym z marynarki USA.
„Okręt, który nie chciał zginąć”
W bitwie, Laffey jest niszczycielem skoncentrowanym na głównej baterii. Choć jej działa 127 mm nie mają najlepszej balistyki, jej zestaw zdolności pozwala jej pozostać w walce. Łączy kilka potężnych cech, w tym dobrą wykrywalność, ulepszona Obrona Przeciwlotnicza i ulepszony materiał eksploatacyjny Wyspecjalizowane Grupy Naprawcze. Kluczowym elementem jest wariant mechaniki Salwy — podobny do tego używanego przez hiszpańskie krążowniki — który pozwala wystrzelić 3 salwy w krótkim czasie kosztem dłuższego przeładowania, umożliwiając szybkie zadawanie mocnych ciosów. Dodatkowo, jak w nowej gałęzi amerykańskich niszczycieli, Laffey ma również dostęp do Czasowego Generatora Dymu, który pozwala na prawie natychmiastowe rozstawienie zasłony dymnej, jeśli jest używany mądrze.
Jako kompromis, jej torpedy mają krótszy zasięg i dłuższy czas przeładowania w porównaniu do Gearing, a jej pojemność dymu nie jest zbyt wysoka. W połączeniu z przeciętną prędkością i małą pulą punktów wytrzymałości jak na niszczyciela poziomu X, Laffey będzie musiał dobrze dobierać swoje walki, ale może przeżyć długotrwałą bitwę, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Laffey sprawdzi się w rękach graczy, którzy potrafią zmaksymalizować swój wpływ na bitwę, wykorzystując jej ulepszoną siłę ognia dzięki mechanice Salwy i Generatorowi Dymu.
Parametry okrętu
Amerykański niszczyciel Laffey, poziom X
Punkty wytrzymałości – 18500. Pancerz – 19 mm.
Główna bateria – 3×2 127 mm. Zasięg ognia – 12,4 km.
Maksymalne obrażenia pocisku HE – 1800. Pancerz pocisku HE – 21 mm. Szansa na podpalenie – 5,0%. Prędkość pocisku HE – 792 m/s.
Maksymalne obrażenia pocisku AP – 2100. Prędkość pocisku AP – 792 m/s.
Czas przeładowania – 2,8 s. Czas obrotu o 180 stopni – 7,2 s. Maksymalny rozrzut – 108 m. Sigma – 2,00.
Alternatywny tryb ognia:
Czas przeładowania – 25 s. Czas między salwami – 1,0 s. Liczba strzałów w serii – 3.
Bomby głębinowe:
Maksymalne obrażenia – 5100. Liczba ładunków – 2. Liczba bomb w ładunku – 14. Czas przeładowania – 40,0 s.
Wyrzutnie torped – 2×5 533 mm.
Maksymalne obrażenia – 17900. Zasięg – 8,0 km. Prędkość – 66 węzłów. Czas przeładowania – 140 s. Czas obrotu wyrzutni o 180 stopni – 7,2 s. Wykrywalność torped – 1,4 km.
Obrona AA: 11×1 20,0 mm., 3×2 127,0 mm., 2×4 40,0 mm., 2×2 40,0 mm.
Obrona AA krótkiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 95, prawdopodobieństwo trafienia – 95%, strefa działania – 2,0 km;
Obrona AA średniego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 109, prawdopodobieństwo trafienia – 100%, strefa działania – 3,5 km;
Obrona AA długiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 63, prawdopodobieństwo trafienia – 100%, strefa działania – 5,8 km;
Liczba eksplozji w salwie – 3, obrażenia w obrębie eksplozji – 1680, strefa działania 3,5 – 5,8 km.
Maksymalna prędkość – 36,5 węzła.
Promień skrętu – 620 m.
Czas przestawiania steru – 3,1 s.
Wykrywalność na powierzchni – 7,2 km.
Wykrywalność w powietrzu – 3,4 km.
Wykrywalność po wystrzale głównych dział w dymie – 2,8 km.
Materiały eksploatacyjne:
1 slot – Grupa Ratunkowo-Naprawcza (czas działania 5 s; czas przeładowania 40 s; ilość użyć nielimitowana)
2 slot – Wyspecjalizowane Grupy Naprawcze (czas działania 20 s; HP na sekundę 277,5; czas przeładowania 80 s; ładunki 2)
3 slot – Generator Dymu (Całkowity czas użycia 60 s; minimalny czas użycia 10 s; czas odnowienia po użyciu 30 s; czas rozprzestrzeniania 5 s)
4 slot – Obrona Przeciwlotnicza (czas działania 40 s; ciągłe średnie obrażenia AA +200%; obrażenia w obrębie wybuchów pocisków wystrzelonych z długozasięgowych obron AA +300%; czas przeładowania 80 s; ładunki 4)
Wszystkie statystyki podane bez modyfikatorów załogi i ulepszeń, ale z najlepszymi dostępnymi modułami. Statystyki mogą ulec zmianie podczas testów.
Dalszy rozwój okrętów klasy Sowietski Sojuz, rozważany po II wojnie światowej (projekt 24), z możliwym uzbrojeniem w działa kal. 457 mm.
Okręt nosi nazwę po Syberii, rozległym regionie północno-wschodniej Azji, który stanowił większość terytorium ZSRR.
Bardziej ukierunkowana na uzbrojenie wtórne wersja Kremlina, Syberia jest jeszcze lepiej przystosowana do walki na bliskim dystansie dzięki ulepszonym działom wtórnym. Posiada także Instrukcję Bojową, która, po aktywowaniu przez trafienia dział dodatkowych i potencjalne obrażenia, poprawia celność jej głównej baterii.
Najbardziej unikalnym elementem Syberii jest jego Grupa Naprawcza Podobnie jak nowa, oparta na czasie wersja dymu w alternatywnej linii niszczycieli amerykańskich, Grupa Syberii działa na zasadzie czasu, a nie liczby użyć. Jednak w porównaniu z innymi pancernikami tej klasy, ilość punktów wytrzymałości, które może zregenerować, jest mniejsza. To połączone z jej mocnym burtowym pancerzem sprawia, że jest bardzo odporna w walce na bliskim dystansie.
Jej głównym mankamentem jest grubość pancerza pokładu. W porównaniu do Kremlina, jest cieńszy, co oznacza, że na dalekim dystansie jest bardziej podatna na ogień przeciwnika. To, w połączeniu z poniżej średnią rozrzutnością głównych dział, sprawia, że będzie nieskuteczna na dużym zasięgu. Dodatkowo, posiada standardowy zestaw Grupa Ratunkowo-Naprawcza, zamiast typowej sowieckiej, ograniczonej wersji.
Ogólnie rzecz biorąc, Syberia to pancernik, który zachęca do agresywnej gry, aby jak najlepiej wykorzystać ulepszone działy wtórne i Instrukcję Bojową. Jej słabości w walce na daleki zasięg można zniwelować w trakcie ruchu, dzięki nowemu mechanizmowi naprawy.
Projekt wizualny Syberii nie jest jeszcze ostateczny, a jego ujawnienie planowane jest na później.
Parametry okrętu
Sowiecki pancernik Sibir, tier X
Punkty wytrzymałości – 108300. Pancerz – 32 mm.
Ochrona przed torpedami – 46 %.
Główna bateria – 3×3 457 mm. Zasięg ognia – 19,5 km.
Maksymalne obrażenia pocisku HE – 6500. Przenikanie pancerza pocisku HE – 76 mm. Szansa na podpalenie – 45,0 %. Prędkość pocisku HE – 800 m/s.
Maksymalne obrażenia pocisku AP – 14500. Prędkość pocisku AP – 800 m/s.
Czas przeładowania – 33,0 s. Czas obrotu o 180 stopni – 30,0 s. Maksymalny rozrzut – 255 m. Sigma – 1,70.
Natychmiastowa Rekalibracja Głównej Baterii (Instrukcja Bojowa):
Otrzymanie 1000 HP potencjalnych obrażeń – 0,05 %.
Trafienie okrętu przeciwnika pociskiem z baterii dodatkowej – 1,5 %.
Czas działania – 33,0 s. Czas, po którym zaczynasz tracić postęp – 50,0 s. Utrata postępu na sekundę – 3,0 %.
Efekty aktywacji:
Maksymalny rozrzut pocisków głównej baterii: -20,0 %.
Nalot (DC):
Czas przeładowania – 30,0 s. Dostępne loty – 2. Liczba samolotów w atakującej grupie – 1. Maksymalny zasięg – 11,0 km. Liczba bomb w ładunku – 2. Maksymalne obrażenia bomby – 4900,0.
Uzbrojenie dodatkowe:
8×2 130,0 mm, zasięg – 7,7 km, czas przeładowania – 3,0 s.
Maksymalne obrażenia pocisku HE – 1800. Szansa na podpalenie – 10 %. Prędkość pocisku HE – 950 m/s. Przebicie pancerza pocisku HE – 22 mm.
Obrona AA:
8×2 130,0 mm., 18×4 25,0 mm., 12×4 45,0 mm.
Obrona AA krótkiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 287, prawdopodobieństwo trafienia – 70 %, strefa działania – 3,1 km;
Obrona AA średniego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 392, prawdopodobieństwo trafienia – 75 %, strefa działania – 3,5 km;
Obrona AA długiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 193, prawdopodobieństwo trafienia – 75 %, strefa działania – 6,6 km;
Liczba eksplozji w salwie – 8, obrażenia w obrębie eksplozji – 1750, strefa działania 3,5 – 6,6 km.
Maksymalna prędkość – 29,5 węzła.
Promień skrętu – 1090 m.
Czas przestawiania steru – 16,3 s.
Wykrywalność na powierzchni – 16,5 km.
Wykrywalność w powietrzu – 13,9 km.
Wykrywalność po wystrzale głównych dział w dymie – 18,1 km.
Materiały eksploatacyjne:
1 slot – Grupa Ratunkowo-Naprawcza (czas działania 15 s; czas przeładowania 80 s; ilość użyć nielimitowana)
2 slot – Grupa Naprawcza (całkowity czas działania 80s; minimalny czas działania 14s; czas przeładowania 80s; HP na sekundę 541)
Wszystkie statystyki podane bez modyfikatorów załogi i ulepszeń, ale z najlepszymi dostępnymi modułami. Statystyki mogą ulec zmianie podczas testów.
Okręt nazwany na cześć Jeana Lartigue’a, szefa francuskiej służby lotnictwa morskiego, który zginął w niemieckim nalocie powietrznym w 1940 roku.
Hipotetyczna francuska konwersja przejętego niemieckiego krążownika liniowego O-klasy z nowymi francuskimi działami głównymi i uzbrojeniem przeciwlotniczym.
W porównaniu do Hildebranda, Amiral Lartigue koncentruje się znacznie bardziej na swoich głównych działach niż na samolotach, co widać po ich wysokiej celności i zasięgu. Zachowuje typowy dla francuskich krążowników system przyspieszenia silnika, pozwalający na szybkie przemieszczanie się i utrzymywanie swoich dział w grze.
Aby dodatkowo zwiększyć jej zdolność do wpływania na przebieg bitwy, posiada ulepszony pancerz na pokładzie hangaru, co zapewnia jej odporność na ogień z dalekiego zasięgu, który w innym przypadku mógłby zadać znaczące obrażenia. To, w połączeniu z wysoką pulą punktów wytrzymałości, powinno zapewnić jej zdolność do kontynuowania walki.
Niemniej jednak, brakuje jej charakterystycznego dla niemieckich krążowników Sondy Hydroakustycznej, co oznacza, że torpedy stanowią poważne zagrożenie, biorąc pod uwagę jej dużą wielkość i słabą zwrotność. Jej wysoka wykrywalność na powierzchni również utrudnia zaskoczenie wroga.
Okręt dysponuje jedną eskadrą samolotów bombowych typu „Bomby odbijające”, podzieloną na dwa ataki. Są to szybkie samoloty, które niosą bomby o niezłym potencjale obrażeń, pozwalając na silne uderzenia wroga. Gracze muszą jednak uważać, ponieważ eskadra ma długi czas odnowienia, więc ważne jest, by wybrać odpowiedni moment na ich użycie.
Ogólnie rzecz biorąc, Amiral Lartigue skupia się na swoich głównych działach, by wpływać na bitwę na średnim i długim zasięgu, a także posiada potężną alternatywę w postaci swoich samolotów, które przy odpowiednich warunkach mogą okazać się bardzo pomocne.
Projekt wizualny Amiral Lartigue nadal nie jest ostateczny i zostanie ujawniony w późniejszym czasie.
Parametry okrętu
Francuski krążownik Amiral Lartigue, tier X
Punkty wytrzymałości – 63650. Pancerz – 25 mm. Czas trwania pożaru: 60 s.
Ochrona przed torpedami – 37 %.
Główne działa – 2×3 330 mm. Zasięg ognia – 20,1 km.
Maksymalne obrażenia od pocisku HE – 4800. Penetracja pancerza pocisku HE – 55 mm. Szansa na zapalenie – 35,0 %. Początkowa prędkość pocisku HE – 885 m/s.
Maksymalne obrażenia od pocisku AP – 9700. Początkowa prędkość pocisku AP – 870 m/s.
Czas przeładowania – 22,0 s. Czas obrotu o 180 stopni – 30,0 s. Maksymalny rozrzut – 172 m. Sigma – 2,05.
Atak powietrzny (DC):
Czas przeładowania – 30,0 s. Dostępne loty – 2. Liczba samolotów w atakującej eskadrze – 1. Maksymalny zasięg – 8,0 km. Liczba bomb w ładunku – 2. Maksymalne obrażenia od bomby – 4900.
Uzbrojenie dodatkowe:
8×2 150,0 mm, zasięg – 8,3 km, czas przeładowania – 7,5 s.
Maksymalne obrażenia od pocisku HE – 1700. Szansa na podpalenie – 8 %. Początkowa prędkość pocisku HE – 875 m/s. Penetracja pancerza pocisku HE – 38 mm.
8×2 100,0 mm, zasięg – 8,3 km, czas przeładowania – 3,0 s.
Maksymalne obrażenia od pocisku HE – 1400. Szansa na podpalenie – 5 %. Początkowa prędkość pocisku HE – 855 m/s. Penetracja pancerza pocisku HE – 17 mm.
Ohrona przeciwlotnicza:
8×2 100,0 mm, 6×2 57,0 mm.
Obrona przeciwlotnicza średniego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 266, prawdopodobieństwo trafienia – 90 %, zasięg – 3,8 km;
Obrona przeciwlotnicza dalekiego zasięgu: ciągłe obrażenia na sekundę – 144, prawdopodobieństwo trafienia – 90 %, zasięg – 5,8 km;
Liczba eksplozji w salwie – 6, obrażenia w obrębie eksplozji – 1470, zasięg 3,5 – 5,8 km.
Maksymalna prędkość – 34,0 węzła. Promień skrętu – 880 m. Czas obrotu steru – 14,1 s. Wykrywalność na powierzchni – 16,1 km. Wykrywalność powietrzna – 10,7 km. Wykrywalność po wystrzale głównych dział w dymie – 13,8 km.
Materiały Eksploatacyjne:
1 slot – Grupa Ratunkowo-Naprawcza (Czas trwania 5 s; Czas przeładowania 60 s; Sprzęt jest nieograniczony)
2 slot – Grupa Naprawcza (Czas trwania 28 s; HP na sekundę 318,25; Czas przeładowania 80 s; Liczba użyć 3)
3 slot – Doładowanie Silnika (Czas trwania 180 s; Maksymalna prędkość +20 %; Czas przeładowania 90 s; Liczba użyć 3)
Samoloty:
Bombowce odbijające:
Punkty wytrzymałości – 1720, prędkość przelotowa – 174 węzły, maksymalna prędkość – 209 węzłów, rozmiar atakującej eskadry – 5, samoloty w eskadrze – 10, czas odnawiania samolotów – 270 s, zasięg wykrywalności – 10,0 km, liczba samolotów na pokładzie – 10.
Bomby w ładunku – 1, typ bomby – HE, maksymalne obrażenia od bomby – 8100, penetracja pancerza – 54 mm, szansa na zapalenie – 46 %, liczba odbić – 1.
Wszystkie statystyki podano bez modyfikatorów załogi i ulepszeń, ale z najlepszymi dostępnymi modułami. Statystyki mogą się zmieniać w trakcie testów.
Jesteśmy również gotowi przedstawić modele wcześniej zapowiedzianych okrętów:
Włoski Pancernik Marcantonio Colonna, Tier VIII
Radziecki Pancernik Zaria Swobody, Tier IX
Japoński Okręt Podwodny I-56 ’44, Tier X
