Pojazdy na celowniku: LAV-150 i LAV-150-90

W Armored Warfare jest dużo pojazdów różnych tierów, które są skonstruowane na tym samym podwoziu. Z zasady różnią się uzbrojeniem i dodatkowym wyposażeniem, pancerzem czy zmodernizowanymi systemami elektronicznymi. Dobrym przykładem są BMP 2 i TD 3 tieru, kolejno LAV-150  i LAV-150-90. Oba te pojazdy są wariantami jednego z lekkich amerykańskich transporterów opancerzonych – Cadillac Gage V-150 Commando.

Historia

W 1962 Cadillac zaczął tworzyć lekką, wielozadaniową platformę opancerzoną dla US Army, serię oznaczając literą V. Pierwszy prototyp – Cadillac Gage V-100 Commando – został zbudowany w 1963 i wszedł do służby już po roku. Używany zarówno przez Amerykan, jak i siły Południowowietnamskie podczas wojny w Wietnamie, eksportowany również do Singapuru, gdzie służył jednostkom policji. W walce radził sobie dobrze, ale brakowało mu siły ognia (był uzbrojony w 2 karabiny 7,62mm lub jeden 12,7 [.50cal Browning M2] zamontowane w otwartej wieży).

W 1969 pojawiła się cięższa i lepiej opancerzona wersja tego transportera – Cadillac V-200. Był większy, miał bardziej wytrzymałe zawieszenie, co pozwalało wykorzystać cięższe uzbrojenie na ulepszonym podwoziu – działka 20mm i różne typy moździerzy. Niestety, ta wersja nie cieszyła się zbytnio popularnością – Singapur został jej jedynym użytkownikiem.

W celu poprawy sprzedaży Cadillac Gage zaczął produkować pojazd, który stał się najbardziej rozpoznawalnym spośród całej serii V – V-150. Konfiguracyjnie, rozmiarowo i wagowo znajdował się gdzieś pomiędzy V-100 i V-200. Pomimo mniejszych rozmiarów od V-200 miał wzmocnione zawieszenie, które pozwalało na przewożenie o tonę większego ładunku, niż w przypadku V-100. Razem z tym pojawiła się oczywiście możliwość montowania jeszcze cięższego uzbrojenia i szybko okazało się, że V-150 jest najgroźniejszym spośród pojazdów z rodziny V. Setki tych maszyn sprzedano wielu zadowolonym kupcom w Azji i Afryce. Produkcja trwa do dzisiaj, co najlepiej świadczy o ponadczasowości tej konstrukcji. Pojazd jest najpopularniejszy w Arabii Saudyjskiej, gdzie do dziś służy ponad 1000 V-150S, służy masowo również na Tajwanie, Indonezji, Malezji i Filipinach, wszędzie w ilości ponad 100 sztuk. V-150 nie nawalczył się zbyt wiele – jedyny konflikt, w którym brały udział to wojna w Zatoce Perskiej, gdzie Saudyjczycy i Kuwejt stracili wiele maszyn tego typu. Do dziś zbudowano ok 3000 sztuk.

Platforma V-150 stała się bazą dla około dwóch tuzinów różnych wersji, między innymi samobieżnego moździerza, wyrzutni kierowanych pocisków przeciwpancernych czy opancerzonego pojazdu technicznego. Najpopularniejsze modele to te uzbrojone w podwójnie sprzężone karabiny maszynowe, 20mm Oerlikeony i 90mm, gwintowane Cockerille. Ostatnie dwa warianty są dostępne w grze, właśnie jako LAV-150 i LAV-150-90.

Kadłub LAV-150 zbudowano z twardej stali zwanej Cadaloy o twardości nawet do BHN600 (mówi to coś komuś? Bo tak, jak wytrzymałość STANAG rozumiem, tak tutaj nie bardzo ^^~Zuru) i potrafi wytrzymać ogień broni ręcznej oraz odłamki lżejszej artylerii. Dowódca i kierowca siedzą w przedniej części pojazdu, silnik znajduje się z tyłu po lewej stronie, a wieżyczka i przedział bojowy zostały umieszczone centralnie. Oczywiście jak większość lekkich pojazdów opancerzonych, do wyboru jest wiele silników, zarówno benzynowych, jak i diesla.

W Armored Warfare

Jak już wspomniałem wyżej, w grze znajdują się 2 pojazdy zbudowane na podstawie LAV-150. W grze użyto nazwy LAV (Light Armored Vehicle – lekki pojazd opancerzony) zamiast samego V, ponieważ pojazdy oddają też modyfikacje, których dokonano w 1981 roku w ramach programu Light Armored Vehicle. Nazwę pojazdów zmieniono z V na LAV pod koniec lat 80 ubiegłego wieku. Pierwszy z tych pojazdów jest BWP 2 tieru w drzewku Sophie Wölfli.

To raczej papierowy pojazd, który prowadzi się inaczej niż wcześniejszy, cięższy M113. Jeśli nie kupiliśmy wcześniej Founder Packa z Zhalo-S to z zasady to pierwszy kontakt gracza z pojazdami kołowymi. LAV-150 to idealna maszyna do nauki podstaw prowadzenia tego typu pojazdów. Jest uzbrojony w szybkostrzelne działko Oerlikon 20mm które można ulepszyć do 25mm Oerlikona Contraves. Jest też bardzo szybki – z 200-konnym silnikiem benzynowym Chryslera albo 202-konnym turbodieslem Cummins V8, potrafi rozpędzić się nawet do 100km/h!

Prawie to samo można powiedzieć o niszczycielu czołgów 3 tieru – LAV-150 90. Jest równie mobilny i lekko opancerzony, ale zamiast działek małego kalibru oferuje 90mm, gwintowane działo Cockerill. W rękach dobrego kierowcy LAV-150 90 może być niezwykle skuteczny dzięki swej mobilności i świetnemu uzbrojeniu.