W latach 60. współpracowano nad projektem MBT-70 i do czasu zakończenia projektu Niemcy nie mogły rozwijać własnych czołgów podstawowych. Lecz MBT-70 trapiło wiele problemów, czołg nie mógł zostać ukończony w akceptowalnym czasie, więc Niemcy znaleźli obejście problemu związanego z limitacją kontraktu.

Zamiast pracować nad nowym czołgiem, rząd niemiecki wytoczył kontrakt na zmodernizowanie Leoparda I, który już służył w armii. Pozwoliło to Niemcom na badanie nowoczesnej maszyny bez zrywania kontraktu z USA. Fabryka Porsche na początku przestudiowała czołg Leopard w celu znalezienia miejsca pod ulepszenia. W rezultacie powstały dwa prototypy, jeden w 1969, a drugi o nazwie Keiler, rok później.

We wczesnych latach 70. Niemcy mogły wycofać się z projektu MBT-70 ze względu na niebotyczne koszty rozwoju. Kontynuowali jednak swoje prace nad Keilerem, którego przemianowano na Leoparda 2. Sam czołg posiadał dwa warianty, Leopard 2K wyposażony był w działo, a 2FK w armato-wyrzutnię podobną do tej z MBT-70. W 1971 roku zamówiono 10 prototypów, a tuż wkrótce kolejne 7.

Ten nowy projekt pre-serii został przemianowany na „Leopard 2K”, a prace polegały na testowaniu dwóch różnych systemów zawieszenia. Pierwsze, złożone zawieszenie hydro-pneumatyczne, oparte było na eksperymentalnym zawieszeniu drążka skrętnego z amortyzatorami ciernymi opracowanym specjalnie dla Keilera, drugie natomiast bazowało na częściach od MBT-70. Oba prototypy zostały przetestowane i porównane na terenach testowych Bundeswehry 41 w pobliżu Trewiru. Po tym procesie podjęto decyzję o odrzuceniu hydro-pneumatycznego układu zawieszenia.

Szkic wanny czołgu.

• W grze

Leopard 2K. Niby godny rywal wprowadzonych jakiś czas temu nowych VI poziomów, ale jednak nie do końca. Żeby móc w ogóle wypowiadać się na jego temat trzeba oczywiście go ograć. A ogrywałem całą 4 na każdym możliwym trybie, w każdy możliwy sposób. Tak więc czy warto? Na tle Challengera, Abramsa oraz T-64 czołg ten plasuje się na pozycji między Abramsem a T-64B. Challenger to temat na osobny artykuł na temat czegoś, czego można nazwać po prostu ślepą uliczką w rozwoju (dopóki Challenger istnieje jako zwieńczenie linii).

Wracając do Leosia.

• Informacje ogólne.

Grając Leopardami, możemy świetnie przygotować się do linii ze względu na ogólny brak pancerza. Poczynając od pierwszej wersji a kończąc na „2K”, nie uświadczymy większych ilości metalu czy kompozytu na klacie. Co prawda mamy jakiś „spaced armour” (175 mm ochrony przeciw amunicji chemicznej, tj. kumulacyjnej oraz 160 dla amunicji kinetycznej, tj. dla pocisków APDS-FS) jednak nie możemy na nim polegać. Pod ekstremalnymi kątami możemy coś ciekawego odbić, jednak główną siłą Leoparda jest .. brak pancerza. Paradoksalnie duże odległości między załogantami oraz modułami sprawiają, że często podczas trafienia wróg skasuje nam 2 z 4 załogantów, oraz zerwie gąsienice/uszkodzi działo i silnik. Rozprzestrzenianie się ognia również jest w dużym stopniu utrudnione właśnie ze względu na odległości. Jednak Leopard stoi mobilnością oraz działem. 1500 koni mechanicznych umożliwia nam rozpędzenie pojazdu do prędkości 70 km/h, zarówno w przód, jak i w tył. Ogromny minus to jego skręt w miejscu. Podczas gdy utkniesz w jakiejś dziurze, bardzo ciężko jest nim wyjechać. Rozwiązanie to zawsze niezawodna wrzutka pierwszego/drugiego biegu i bajlando. Do właściwości jego mobilności przyczepić się nie mogę. W razie walki przeciwko T-64/Challengerem zawsze będziemy pierwsi na pozycji. Jeśli jednak mamy vis-à-vis M1 Abrams, robi się wesoło ze względu na prędkość maksymalną większą na rzecz tego drugiego o 7 km/h.

No dobra, a jak z uzbrojeniem?.

No, „jeden rabin powie tak, a inny rabin powie nie”. Tutaj jest nawet O.K jednak mogłoby być, rzecz jasna, lepiej. Na start dostajemy amunicje DM12, pocisk kumulacyjny kalibru 120 mm, który potrafi przetopić się przez 650 mm RHA pod kątem 90*. Bardzo efektowny przeciwko małym pojazdom (M163, ZSU-23-4, wszelkiego rodzaju M551 etc.). Pociski APDS-FS przydają się na dystans do 1500 metrów, kiedy chcemy szybko ściągnąć wraży pojazd. Abramsa lejemy pod wieże (100 mm pancerza bez wspomagania kompozytu), Challengera w dolną płytę, T-64A/B w przednie koło napędowe pod kątem, dolną płytę, przód wieży w niewielkiej odległości od jarzma działa. W dodatku posiadamy jeszcze automatyczne, 20 mm działko na górze wieży, które może posłużyć do odganiania mniejszych śmieszków (ASU-57, radzieckie niskopoziomowe SPAA oraz wszelkiego rodzaju „piździki”). Na śmieszków radzę uważać szczególnie ze względu na brak naszego pancerza więc jako cel jesteśmy brani pierwsi. Należy też pamiętać, że 20 mm amunicja posiada 44 mm penetracji pancerza więc w razie walki „close combat” możemy z powodzeniem niszczyć bądź też uszkadzać lufy by nasi przeciwnicy nie mogli oddać strzału. Na uwagę zasługuje dalmierz z maksymalnym zasięgiem pomiaru do 3400 metrów, który przydaję się ze względu na rozległe mapy na VI erze.

• Podsumowanie

Następna aktualizacja przyniesienie nam Typa 90, Leoparda 2A4 oraz parę innych pojazdów z dziedziny high-end motorem napędowym pól bitew w tandemie ZSRR x Niemcy x Japonia kontra USA x UK x Francja. Gra się przyjemnie, jednak ciągle Leosiowi brakuje tego czegoś. Jak mówią, pożyjemy, zobaczymy.

W skrócie:

+ działo

+ mobilność

+ dobra podstawowa amunicja

+ pancerz..

– to jednak ciągle papier

– działo potrafi rozrzucić pociski w 3 różnych punktach pomimo celowania w to samo miejsce

– dotychczasowy system klasyfikacji bitewnej

Leopard 2K on tanks-encyclopedia,com

Stworzenie legendy – Leopard2K

The post Profil maszyny: Leopard 2K appeared first on rykoszet.info.

• HMS Enterprise

Brytyjski Enterprise to lekki krążownik zwodowany w 1926 roku, był to drugi i ostatni okręt klasy Emerald w służbie królewskiej mości. Jednostki tej serii odznaczały się mobilnością i dobrym opancerzeniem, służyły jako rozpoznanie dla pancerników, eskortowały konwoje i prowadziły grupy minujące. E-klasa stała się jedną z najszybszych na świecie, jednakże druga Wojna Światowa pokazała, iż okręty te stały się przestarzałe.

Enterprise służył w marynarce do końca 2WŚ. Lekkie krążowniki kryją bogatą historię, m.in. służyły w Szanghaju w 1927 roku, ewakuowały księcia Edwarda z Afryki, transportowały wojska do Hong Kongu czy Półwyspu Malajskiego. Po wybuchu wojny Enterprise został przydzielony do Północnego Patrolu, gdzie chronił brytyjskie okręty oraz transportował niezliczone ilości złota. W operacjach norweskich z cudem uciekł niemieckim torpedom. Atakował również francuskie okręty pod Al-Marsa al-Kabir, czy niemieckie umocnienia brzegowe podczas lądowania w Normandii. Jego artyleria zapewniała wsparcie podczas walk we Francji. Przez cały okres służby jednostka zwalczała wojska francuskie, włoskie, niemieckie i japońskie

• Bartolomeo Colleoni

Lekkie krążowniki Condottieri klasy A były pierwszymi jednostkami zbudowanymi przez Włochy po pierwszej Wojnie Światowej. Zostały zaprojektowane jako odpowiedź na nowe niszczyciele Jaguar, Lion czy Aigle. Prędkość maksymalna wynosiła 37 węzłów, a krążowniki posiadały znacznie lepsze uzbrojenie oraz 24 mm opancerzenie na bocznym pasie. Na główne uzbrojenie składało się osiem dział kal. 152 mm (cztery wieże po dwie armaty), którym towarzyszyło sześć dział kal. 100 mm, dwie wyrzutnie torped kal. 533 mm oraz miny morskie. Obrona przeciwlotnicza posiadała dwa 40 mm działka automatyczne oraz osiem karabinów maszynowych Breda Mod 31 w kalibrze 13,2 mm.

Dla War Thunder stworzyliśmy jeden z serii tych dobrze znanych jednostek, Bartolomeo Colleoni, który nosi imię jednego z przywódców z XV wieku. Okręt został zbudowany w 1931 roku, a podczas wybuchu 2WŚ utworzył drugą Dywizję Krążowników wraz z innymi krążownikami condottiero. Niestety jednostka posiadała problemy nawigacyjne, przez co nie mogła ścigać wrogich niszczycieli, a pancerz jak i sama przeżywalność były na znacznie niższym poziomie jak na taką klasę. Jednakże dzięki tym okrętom Włosi rozpoczęli budowę floty jak i zyskali wiele cennych doświadczeń

The post Lekkie krążowniki w War Thunder appeared first on rykoszet.info.

Look At Me, I’m The Captain Now

Wtedy to, gracze po raz pierwszy mieli okazje poprowadzić T-90 oraz Leopardem 2A5. Nie była to jednak przypadkowa, losowo rzucona atrakcja. To część testu mającego sprawdzić jak nowoczesne pojazdy będą zachowywać się na polu bitwy, jak trzeba zmodyfikować silnik gry oraz jaki będzie „feedback” z strony graczy. A ten, okazał się miażdżący. Ciepło przyjęliśmy nowe maszyny na spółkę z helikopterami (które mają powrócić. Osobiście widział bym je jako coś na wskroś nagrody za „killstreak” w multiplayerze Call of Duty. Za wykonanie danego zadania możemy wybrać, zamiast samolotu, helikopter, tylko raz na grę). Deweloperzy od tego momentu kontynuują wprowadzanie coraz to nowocześniejszych maszyn. No dobra, ale co ciekawego w burzy piszczy?

I. Zmiany graficzne

..znacznie ulepszyliśmy grafikę! Obraz stał się głębszy i zyskał na teksturze, cienie wyglądają bardziej realistycznie, a deszcz wypełnia kałuże. Krajobrazy zyskały na szczegółach dzięki nowym algorytmom i cieniom kontaktowym: budynki, trawa, roślinność i inne detale wyglądają jak prawdziwe. Upewnijcie się, że przykładacie wagę do dźwięku. Każdy strzał składa się teraz z wielu warstw, dzięki temu zyskał na głębi.

No dobra, co jak co, gra zyskała o wiele głębszy wygląd. Teraz na grafice maksymalnej/filmowej kolory są o wiele  bardziej żywe. Nowa mgła robi robotę. Nic nie daje takiej przyjemności jak walka 1vs1 nad koreańską ziemią, gdy każda głębsza dolina pokryta jest poranną mgłą. Co ciekawe, dopiero teraz zaimplementowane zostało przesuwanie chmur względem gruntu. Stoicie w miejscu, w jasnym, ogrzanym słońcem polu aż tu nagle wszystko pokrywa się ogromną narzutą cienia, tylko wioska w oddali, ta na Kursku, złowrogo powita jest w blasku promieni które odbijają się od pancerzy wrogów. Efekt jest wręcz piorunujący.

[Pomoc techniczna]

Jako że do gry wprowadzono nowe opcje wygładzania krawędzi część graczy którzy ustawione mieli wysoką jakość grafiki, odczuli kolosalną utratę FPS. Śpieszę wyjaśnić. Do silnika graficznego dodano możliwość włączenia wygladzania krawędzi SSAAx4.  Jest to nic innego jak Super Sampling Antialiasing – to opcja, po włączeniu której gra działająca płynnie może zamienić się w pokaz slajdów. Nie da się ukryć, że jest ona bardzo skuteczna, ale sposób jej działania, czyli generowanie obrazu w wyższej rozdzielczości, a następnie przeskalowanie jej do rozmiarów ekranu, wyciska z naszego układu graficznego siódme poty. W moim przypadku gra staje się mało płynna, okolice 50 FPS. Jednak różnica w generowanym obrazie jest bardzo, ale to bardzo widoczna. Chodzi to głównie o wyostrzone krawędzie modeli oraz tekstur.

II. Nowe dźwięki

Wcześniej gdy chcieliśmy usłyszeć coś nowego niż płytkie ćwieki wystrzałów, ambient otoczenia czy inne tego typu rzeczy, potrzebowaliśmy modów dźwiękowych. Prym tutaj wiodły dwa: Epic Thunder oraz Boris Sound Mod. Każde z nich miały inne pomysły na siebie w danym momencie wyprzedzały konkurenta (do okolic początku 2016,  kiedy Boris przestał być aktualizowany). Czy to lepsze pozycjonowanie przestrzenne, czy efekt dochodzenia dźwięku do nas (np. po wybuchu, pierw zobaczymy błysk a później dojdzie do nas dźwięk) zgodnie z prędkością rozchodzenia fal akustycznych w powietrzu. Jednak od teraz zostało to zunifikowane w całość i zaimplementowane tak, jak to powinno wyglądać być słychać. Oto jakie zmiany dokonano, a na pewno nie są one ostatnie:

nowy modułowy system udźwiękowienia uzbrojenia pojazdów (KM-ów, działek, wieloprowadnicowych wyrzutni i PPK)
nowe dźwięki wszystkich KM-ów pojazdów.
nowe dźwięki wszystkich działek pojazdów.
nowe dźwięki wszystkich armat pojazdów.
nowe dźwięki wszystkich wieloprowadnicowych wyrzutni (zwłaszcza BM-13 Katiusza).
nowe dźwięki PPK pojazdów.
nowe odgłosy pogłosu, ciągnące się po strzelaniu (dotyczy KM-ów, działek, wieloprowadnicowych wyrzutni i PPK) i pozwalające na ocenę kalibru. Dotyczy sojuszników, wrogów i uzbrojenia gracza.
dodano wpływ otoczenia na natężenie dźwięku strzelania. Im bliższe i gęściejsze otoczenie budynków, tym mocniejsze echo i głośniejszy dźwięk wystrzału.
dodano wpływ tłumienia zewnętrznych dźwięków przez pancerz dla obserwatora wewnątrz pojazdu.
odgłosy są wyraźnie inne z perspektywy strzelca w pojeździe i dowódcy na wieży.
pod uwagę brane są pozycje obserwatora, odgłosy zależą od tego, czy kierowca jest w kadłubie, celowniczy w wieży, a dowódca w otwartym przedziale.
zmieniono zależność odległości od samolotu na natężenie jego odgłosów.
dodano warstwy bardzo niskich częstotliwości dla eksplozji, wystrzałów z dział, walenia się budynków i odgłosów zawieszenia.
dodano nowe ścieżki dźwiękowe dla każdej nacji.

III. Nowe jednostki naziemne

Opis z każdej wymienionej tu maszyny pojawi się w cyklu „Profil maszyny”, czołgów oraz samolotów. Z jednostkami nawodnymi jest problem natury otwartej bety łódek, kutrów, okrętów etc. Ogranie każdego z pojazdów tak by ogarnąć wszystkie ich wady i zalety wymaga trochę czasu. Jednak już teraz mogę Wam zdradzić, że nowa VI era jest warta swojego wybadania.

• M1 Abrams

• Leopard 2K

• T-64B

• Challenger

• AMX-30B2 Brenus

• Maybach Magach 3

IV. Nowe samoloty

• Martin-Baker M.B.5

• He 177 Greif

• Ła-200

• Ki-108

• F-84G-21-RE

• M.D.452 Mystere IIC

V. Marynarka wojenna

USA:

• PT-6 – MTB
• PT-20 – MTB
• PT-71 – MTB
• PT-103 – MTB
• PTF-7 – MGB
• SC-497 – Kuter ZOP
• LCS(L)(3) – Wsparcie desantu
• PC-451 – Kuter ZOPr
• PT-314 – MTB
• PT-625 – MTB
• PT-565 – MTB
• PT-810 – MTB
• PT-59 – MGB
• Asheville – Szybka kanonierka
• Fletcher – Niszczyciel
• Cowell – Niszczyciel

NIemcy:

• LS – MTB
• S-38 – MTB
• S-38b – MTB
• R-41 – Trałowiec
• R-130 – Trałowiec
• R-301 – Trałowiecr
• SF 40 Leichte – Platforma Flak (lekka)
• SF 40 Schwere – Platforma Flak (ciężka)
• AF D1 – Kanonierka
• AF D3 – Kanonierka
• MZ1 – Kanonierka
• S-100 (1945) – MTB
• S-100 (1944) – MTB
• VS-10 – Torpedowiec-wodolot
• Jaguar – MTB
• VS-8 – Torpedowiec-wodolot
• Albatros – Szybka kanonierka
• Zerstörer 1936 (1941) – Niszczyciel
• Z-20 Karl Galster – Niszczyciel

Pełną listę zmian znajdziecie pod tym linkiem.

The post Aktualizacja 1.77 „Advancing Storm” appeared first on rykoszet.info.

Przytaczając opis z  „Blogu deweloperskiego„:

..ten pojazd nie wymaga wprowadzenia — M1 Abrams ma taką reputację, że określenie go mianem legendy to za mało. Miłośnicy współczesnych czołgów w War Thunder będą wniebowzięci! M1 Abrams pędem zmierza do szczytowych er w nadchodzącej aktualizacji 1.77, przygotujcie się! War Thunder M1 Abrams będzie nowością w VI erze amerykańskich pojazdów. Mimo rozmiarów i masy 60 ton, to nie jest leniwa bestia. Jego 1500-konna wielopaliwowa turbina gazowa rozpędza go do prędkości maksymalnej 72.4 km/h i 40 km/h wstecz. Mobilność pozwala czołgowi w mig przemieszczać się po polu bitwy i wykonywać raptowne zwroty. Przyszli dowódcy M1 mogą oczekiwać świetnej ochrony przed nadlatującymi pociskami. Muszą jednak pamiętać, że gruby pancerz jest tylko z przodu ich maszyny, typowo dla czołgów podstawowych. Pancerz boczny jest dosyć cienki i bez problemu może być przebity nawet przez maszyny z niższych er. Ochrona załogi była jednym z głównych założeń przy projektowaniu czołgu. Pomaga w niej między innymi budowa zbiorników paliwa. Pierwsza produkcyjna odmiana Abramsa właśnie trafia do wirtualnych dowódców ścierających się na polach bitew w War Thunder, będzie tam już wnet w aktualizacji 1.77! baczcie na nowości, by dowiedzieć się o innych dodatkach zmierzających do gry w pokaźnej aktualizacji zawartości. Do następnego razu!

Źródło:

M1 Abrams: Pustynny wojownik

The post M1 Abrams w WarThunder. appeared first on rykoszet.info.

…podczas wprowadzenia do służby T-64A, prace nad jego modernizacjami trwały nadal. W latach 70. powstał T-64B, którego jedną z największych zmian była opcja prowadzenia ostrzału z PPK. W War Thunder T-64B będzie nowym dodatkiem do VI ery radzieckiego drzewka rozwoju. Zaoferuje on więcej taktycznych możliwości od poprzednika. Pomimo że sporo wnętrzności jest takich samych, to jednak czołg znacząco różni się pod kilkoma względami. Jedną z nowości jest możliwość odpalania pocisków 9M112 Kobra, sterowanych radiowo (kontrola odbywa się poprzez celownik). Jednakże trzeba mieć na uwadze, że zabranie nowego typu pocisków odbije się na ilości podstawowych. T-64B zabiera taką samą ilość pocisków co poprzednik. Najlepszym rozwiązaniem będzie zabranie tylko kilku PPK.

Kiedy tylko aktualizacja zagości na serwery, postaram opisać się wszystkie nowości tak, abyście mieli pogląd na to co ciekawego twórcy dla nas szykują.

Burza nastąpi już niedługo. Będziecie na nią gotowi?

Źródło:

Blog deweloperski: T-64B

The post „Rakietowa Kobra” – T-64B w WarThunder! appeared first on rykoszet.info.