Na kanale World of Tanks – Official Channel pojawił się film objaśniający jak działa mechanika maskowania w grze. Zapraszam do oglądania!

The post Trener czołgowy: Maskowanie! appeared first on rykoszet.info.

Stany Zjednoczone:

• XM-1 (Era VI) – Szybki i mobilny czołg na w miare niskim BR 9.3. Celne działo z wystarczającą penetracją, celownik termalny i dalmierz laserowy czynią z niego bardzo sensowny pojazd dla nowych graczy.
• M1128 Wolfpack (Era VII) – Zwinny kołowiec z automatem ładującym i wieżą bezzałogową. Na BR 10.0 zdecydowanie wystarczająca siła ognia działa 105mm (swoją drogą to samo działo i amunicja z IMP1). Polecam serdecznie.
• M1A1 Click-Bait (Era VII) – Abrams HC, którego opisywałem szerzej w poprzednich wpisach. Warto go kupić jeśli wiemy jak grać tymi cieżkimi świniami, sam go posiadam i jest warto, zwłaszcza na BR 11.3.

Niemcy:

• Tam 2IP (Era VI) – Argentyński zawiadiaka, który tylko czekać aż zostanie przeniesiony na wyższy poziom. Dobra mobilność, dobre działo i laserowy dalmierz (za to brak termicznego celownika). Pojazd bardzo przyjemny i efektywny na BR 9.0.
• Leopard 2 PZBTL 123 (Era VII) – Drzewkowy A4 z fajnym kamuflażem. Różnica między nim a M1 KVT jest taka, że LEO 2A4 to dobry czołg a M1 wręcz przeciwnie. Pomoże wam w expieniu drzewka. Na poziomie 10.3 nie będziecie mieli problemu z niczym.
• Leopard 2A4M (Era VII) – Kanadyjska (chyba) modyfikacja LEO 2A4. Dobry pancerz, lepszy pocisk (KE-W także jest grubo) i praktycznie niezniszczalna wieża. Jest to top tier BR 11.3 także nie polecam nowym graczom ale poza tym bardzo fajny i wart swojej ceny.

ZSRR:

• 2S38 (Era VII) – Jedyne czego „Dwa-eska” nie umie robić to żyć bo jednym strzałem znikamy jak moja chęć do gry gdy widzę ten pojazd w przeciwnej drużynie. Bardzo dobre działo, bardzo dobra mobilność, możliwość ewentualnego przebierania się w pojazd AA oraz fakt, że można ją kupić za złote wróble czynią z tego lekkiego czołgu morderce. BR 10.0.
• T-72AW TURMS-T (Era VII) – Jeden z dwóch pojazdów, które chciało mi się opisywać w szerszym aspekcie. Ogólnie dobry pojazd ale ma swoje mniejsze problemy z mobilnością. Na BR 10.0 powinno być okej, polecam nowym graczom.
• T-80U-E1 (Era VII) – Standardowy T-80, czyli solidny czołg (za trochę mniej solidną cenę). Jak jesteśmy pewni na 100%, że sobie poradzimy na top tier to warto. Dobre działo, akceptowalna mobilność ale przez br 11.3 trzeba wiedzieć z czym co się je.

Wielka Brytania:

• Challenger DS (Era VII) – Sensowna brytyjska krowa. Fajny pocisk, akceptowalny pancerz ale bardzo średnia mobilność.Dość dużą zagadką jest dla mnie ten czołg bo nie jest w niczym słaby ale nie jest też w niczym super. Ogólnie spoko, warto. BR 10.3.
• Challenger 2 OES TES (Era VII) – Gra tym czołgiem to jedna wielka przygoda. Pancerz jest okej, działo też jest dobre ale jak zwykle mobilność jest słaba. Ogólnie warto bo mamy tylko dwa wybory także nie będziemy żałować zakupu. BR 11.3

Japonia:

• Typ 90 Fuji (Era VII) – Jedyny czołg premium warty świeczki w siłach naziemnych kraju anime. Bardzo dobra mobilność, cudowne działo (przeładowuje 4s także jest grubo) ale za to brak pancerza. Dodając do tego BR 11.0 niestety ale jest to słaby pojazd dla tych, którzy chcą zacząć przygodę z War Thunder ale dla starszych graczy będzie to czysta przyjemność.

Chiny:

• ZTZ96A P (Era VII) – Możnaby ten czołg nazwać chińskim turmsem. Działo ma to samo, mobilność również ale jakoś przyjemniej gra mi się tym czołgiem niż T-72. Pancerz czasem nas nawet uratuje także polecam starym jak i nowym graczom. BR 10.0
• Al-Khalid-I (Era VII) – Przecudowny pojazd z super mobilnością i jeszcze lepszym działem. Niestety pancerz jest tragiczny a z racji na BR 10.7 nie jestem go w stanie polecić nowym graczom. Starsi natomiast docenią jego wady i będą mogli kręcić bardzo dobre wyniki na polu bitwy. (Swoją drogą to jest to przemalowany MBT-2000 dla tych zainteresowanych)

Szwecja:

• CV 90105 (Era VII) – Czołg lekki z niesamowicie przyjemnym działem, bardzo dobrą mobilnością ale z opancerzeniem garnka z ikei. Zabijecie wszystko co zobaczycie ale pod warunkiem, że zobaczycie to coś pierwsi bo możecie mi uwierzyć; brak uwagi w tym czołgu to bilet do hangaru. BR 10.0
• Christian II (Br 10.3) – Leopard 2a4 premium dla drzewka szweckiego. Taka sama sytuacja jak przy PZBTL123. Dobre działo, dobra mobilność i dobry pancerz. Leo2A4 zawsze będzie dobrym zakupem dla starych jak i nowych graczy.

Aktualne ceny
Niestety nie wiemy czy na pewno wszystkie dostępne pojazdy będą przecenione o 50% dlatego jestem w stanie przedstawić tylko takie zestawienie aktualnych cen:

Możecie zauważyć, że pominąłem 3 nacje w moim jakże cudownym zestawieniu. Już tłumaczę. Włochy mają tylko jeden pojazd na wysokim poziomie, który niestety nie jest lubiany przez graczy ze względu na swój słaby potencjał w bitwie. Same drzewko włoskie również nie jest popularne co tylko dolewa oliwy do ognia. Francja niestety wcale nie ma pojazdów premium wysokiego poziomu. Drzewko izraelskie ma Ra’am Segol, który niestety nie jest dobrym czołgiem, nie wspominając, że drzewko izraelskie same w sobie jest dość nieciekawe ze względu na stosowanie czołgów „kopiuj-wklej” z innych drzew.

Pamiętajcie drogie dzieci, ta lista to tylko moja opinia, natomiast dla tych, którym ta opinia pasuje radzę poczekać na przeceny, które wejdą w życie 1 listopada. Będziecie wtedly mogli wyrwać te jakże piękne pojazdy za -50% ceny (pod warunkiem, że nie wyszły w ostatnich 2 aktualizacjach jak np. Al-Khalid).

The post Najbardziej warte uwagi pojazdy premium (Aktualne) appeared first on rykoszet.info.

• Założenia

Graj i zbieraj. To wszystko. Proste? No właśnie. 

Grind jest spory jednak nie aż tak kosmiczny, jak w przypadku IS-7. Średnio, do złożenia kanonierki, która jest traktowana jako klucz do uzyskania pozostałych pojazdów, potrzeba 800 minut grania. Co oznacza, by doczłapać się do VT1-2 potrzeba jakiś 45 godzin gry. I to na jednego. Co bardziej obrotni gracze sprzedają kontenery na rynku, pozostali farmią części na potęgę, jeszcze inni mają całą to pogoń w bloku silnika MTU.

No dobra Lemoncetton, a czy warto?

A można, jeszcze jak. Dostałem w/w pojazdy na jazdę testową. Tak jak znudziły mnie konwencjonalne zabawki (a „pinionszki” to skąd miał?) tak latający ziemniak oraz Hetzer na anabolu stały się moimi ulubionymi zabawkami.

• H-34 Sikorsky

Latający batat wygląda, jak wygląda. Nie jest to Gazela czy Eurocopter jednak ma on swój urok. Jest brzydki. Choć piękno to subiektywne odczucie. Helikopter szturmowy w najlepszej konfiguracji przenosi jedną rakietę Bullup AGM-12 oraz działko 20 mm. 7 dni jazdy testowej, by pobawić się maszynkami to jednak zbyt mało. Dlaczego? A no, tak upierdliwego szkodnika ciężko oddawać. Ta jedna nieszczęsna rakieta z 65kg TNT na pokładzie zmiata każdy czołg w grze. Najlepsza taktyka to celowanie w gąsienice czołg u tak by eksplozja i impuls uszkodziły magazyn amunicji. Co ja mówię, w sumie to celujcie po prostu w czołg, reszta zrobi się sama. Schemat gry jest dosyć „noobistyczny”. Strzał, lądowanie, przeładowanie, start i powtarzamy do skutku. Lub do czasu aż zdenerwowany gracz będzie chciał nas usunąć za pomocą „pelotki”, lub samolotu w ramach rewanżu. Jednak mamy działko 20 mm, które w razie sytuacji „W” pomaga w obronie. Jest to maszyna premium więc zarobki i XP są odpowiednio lepsze. Dodatkowo to ciągle 8.0 więc rakietowych p.lot nie uświadczymy. A rakieta ma zasięg 4 km co oznacza, że żaden Gepard czy Szyłka nas nie draśnie.

• VT1-2

Co tutaj się wyprawia, tego najstarsi gracze nie wiedzą. 50 KM/T. 2200 KM przy wadzę 30 ton. Dziwie się czemu dali mu ogranicznik do 70 km/h. Dwa działa RH120 mm L/44, 410 mm penetracji na pociskach APDS-FS DM23, battlerating 8.3 na bitwach realistycznych. Jedna armata (lewa) posiada system auto-ładujący, prawa natomiast doładowywana jest ręcznie. Posiada bardzo ciekawy mechanizm sterowania zawieszeniem (troszeczkę przypomina mi on system z WoT’a ten, który występuje w szwedzkich czołgach STRV) jednak tu jest mniej precyzyjny. Co więcej, największe zaskoczenie w moim odczuciu to jego moc na tonę pozwalająca dostać się do miejsc zupełnie wcześniej nieosiągalnych oraz dwa działa z pociskami 410 mm na 8.3. Brak pancerza to dodatek, HVAR-y i RP-3 siekają z nieba aż miło. Czy warto go było robić/kupić? Moim zdaniem zrobić tak, kupić nie koniecznie. Wbrew pozorom to pojazd non-premium, czyli wiadomo, sztuka dla sztuki. Dwa, nie jest to maszynka prosta w obsłudze. Trzeba się nagimnastykować z ustawianiem się, załoga też musi być dobra z powodu sterowania kadłubem przez kierowcę, który na automatycznym sterowaniu ze skrzyni biegów robi tarkę do ziemniaków. Zmiana biegów co 0,1 sekundy? W WT to możliwe. Reasumując, wyjątkowo upierdliwa maszyna, jeśli jesteśmy na jej celowniku, przeciw z powodu szybkości i siły ognia. Chyba że mamy BMP-2, wtedy utylizacja ich to przyjemność i obowiązek każdego gracza.

• MBK 161

Generalnie muszę Was przeprosić jednak statki, łodzie i okręty w WT nie są moją mocną stroną.  Rozpisywać się nie będę bo żaden z mnie marynarz. Skopiuje naszego rodzimego forum gdzie ludzie lepiej go opiszą:

Tekst napisany przez Fury_2ndAD_PL

Jest to najlepiej opancerzony statek na tym BR (2.3RB) i jedyna podobna jednostka to MBK-161 (1944), która pomimo takiego samego opancerzenia różni się jedynie o jedno więcej działko 45mm przy BR 3.0. Wytrzymałość jednostki bardzo dobra, jeśli wylosuje nas na niższe BRy, w zasadzie niezatapialny. Żeby go posłać na dno trzeba albo konkretnej artylerii, bomb lub rakiet lotniczych, albo powolnego zbijania załogi z broni małokalibrowej (o torpedach nie mówie). Zasadniczo ostatni sposób sprawdza się oczywiście najgorzej, z własnego doświadczenia wiem że wykorzystując ten sposób na mnie, zdążyłem rozwalić 7 statków praktycznie stojąc w jednym miejscu na stosunkowo otwartej przestrzeni aż nie „zlitował” się nade mną IŁ-2 który najpierw władował mi 2 lub 3 rakiety a potem dobił bombą.

Sam stateczek uzbrojony dobrze, posiada jako uzbrojenie główne 2x76mm w wieżach od T-34/76; uzbrojenie dodatkowe do działko 45mm, p.lot. działko automatyczne 37mm i 3 WKMy DSzK. Jako ciekawostkę można potraktować jeszcze moździerz który ma stały dystans strzału 300m i można sobie go wsadzić w (…), ponieważ w zasadzie nie ma możliwości w nic trafić, a trafienie nawet kilkukrotne nie robi żadnego wrażenia na celu.

Prędkość maksymalna to jedynie 25km/h, ale to w większości przypadków w zupełności wystarcza z powodu olbrzymiej wytrzymałości.

• Whirlwind P.9

Moim zdaniem nie warty zachodu. Ok, jest to maszynka która na 3.7 w jakiś sposób się wyróżnia (start z powietrza). Siła ognia działek 20 mm rozrywa każdy samolot. Generalnie styl gry taki sam jak XP-55. Dobre wznoszenie, relatywnie dobry w sytuacji dogfight, bardzo ładnie przewraca się na skrzydła, manewr nożyc jest tutaj wskazany. Ot, taka sobie zabaweczka. Co tu się więcej rozpisywać.

Jak można ocenić event? W sumie tak jak każdy. Kto chce to grinduje, kto chce to zarabia na ryneczku Gaijina a reszta znudzonych gra sobie na B.R 2.0.

Dzięki za lekturę i do następnego, Graczu 

The post [Słów kilka] Operacja „Stocznia” appeared first on rykoszet.info.

• Czym jest ULQ?

Ultra Low Quality – jest to specjalna grupa ustawień graficznych oraz w ekstremalnych przypadkach, dźwiękowych. Skierowane są one przede wszystkim dla tych którym aplikacja nie gwarantuje utrzymania komfortu użytku. Tyczy się to zachowania stałego poziomu klatek na sekundę. Do komfortowej gry zalecane jest 60 FPS

Ultra Low Quality w War Thunder – grupa ustawień graficznych/dźwiękowych/sprzętowych która pozwala osiągnąć jak najwyższą wydajność kosztem wyglądu, a konkretnie jakością generowanego obrazu/dźwięku. Pogorszy się wszystko, od jakości renderowanego obrazu, przez tekstury, cienie, ilość szczegółów sceny oraz *odległości wyświetlanych obiektów w rozgrywce*.

Mogą znaleźć się ludzie typu „Przecież luckie oko nie widzi rużnicy miendzy 30 FPS a 60FPS, a 144FPS to już hyba tylko dla bogoczy!!11!one11!„. Tutaj link do filmu aby zobrazować o co w tym chodzi.

• Ultra Low War Thunder

Teraz prawdopodobnie najtrudniejsza część.

Zacznijmy jednak od ustalenia paru stałych. Tryb ULQ kosztuje 0$. Jest on dostępny dla każdego. Nie ważne jakie masz podzespoły, ważne że możesz go uruchomić.

Pierw małe porównanie.

Najwyższe ustawienia graficzne – ponad „filmowe”, 1920×1080.

Ustawienia średnie 

Ustawienia niskie

Ustawienia „Ultra Low Quality”

Wyodrębnijmy najważniejsze powody dlaczego ULQ posiada taką renomę a nie inną. Zastosuje oznaczenia: A– osoba grająca na UHQ (Ultra High Quality), B– osoba grająca na ULQ(Ultra low Quality)

• Brak szczegółowego terenu
  • Poprzez termin „brak szczegółowego terenu” rozumiemy pojęcie braku wyświetlania dodatkowej warstwy ziemi z perspektywy celowniczego oraz trzecioosobowej kamery. Prostymi przykładami jest dodatkowy śnieg postaci „puszystego” puchu w celowniku bądź dodatkowy piach na pustyni. Wyłączona opcja przydaję się w sytuacji walki z przeciwnikiem. W takim wypadku, jeśli A wystawia swoją wieżę zza węgła, B jest w stanie dostrzec czubek jego pojazdu wcześniej. Druga sprawa to celowanie na odległość. Tutaj znowu B ma gorzej. Na dalekich dystansach osobie A pojazd wyrenderuje się idealnie na podłożu. A będzie musiał wziąć poprawkę na „lewitujący” pojazd przeciwnika.
• Brak zaawansowanej roślinności
  • Tutaj można napisać minimalnie esej na ten temat. Zaawansowana roślinność to: szczegółowe listowie, włączona trawa (w celowniku/z kamery trzecioosobowej), zasięg rysowania drzew, zasięg rysowania trawy. Wszystkie te wyżej wymienione opcje potrafią skutecznie utrudnić dopatrzenie się wroga. Poniżej film z przeprowadzonych testów. Moje pisanie nie zda się na nic, jeśli nie będzie można pokazać przykładu konkretnie. A same zrzuty ekranu nie oddadzą tego tego, czego ja chciałbym przekazać.

• Mniej elementów = mniejsze rozproszenie uwagi
  • Teoria jest prosta. Gramy x godzin — x godzin nasz mózg jest zmuszony do ciągłej interpretacji tego, co rozgrywa się na ekranie. Mniej elementów do analizy — mniejsze obciążenie organizmu, tak samo, jak w przypadku procesorów. Więcej danych do przetworzenia w ciągu sekundy — większe obciążenie. Poprzez termin rozpraszające uwagę elementy liczymy tutaj wszystkie tweaki w postaci elementów cząsteczkowych, falującej trawy, maksymalnych efektów (pogoda, wybuchy, a nawet krople wody uderzające o powierzchnię). Jest tego multum. Sam po przesiadce na maksymalne ustawienia około 3-4 dni miałem problemy z ogarnięciem tego wszystkiego. A uwierzcie mi. Nawet jazda przez głupi lasek i oglądanie falujących liści może zgubić człowieka. Jednak na serio to ogromna ilość rzeczy rozpraszała moją uwagę, przez co nie byłem w stanie w 100% skupić się na tym, co znajduję się na ekranie. Dopiero teraz mogę grać, tak jak to miało miejsce parę tygodni temu. Pewien gracz z polskiej sceny powiedział (nie jest to w 100% taki sam cytat), że gracz, który grał na ULQ i przesiądzie się na UHQ nie będzie miał problemów. I uczciwie trzeba przyznać, że problemów prócz tych z samego początku nie mam. W dużej mierze gram symulacje a tam niedostrzeżenie wroga na czas = zgon. Jednak obserwując swoje zachowanie a nawet wykresy na stronie thunderskill.com z okresu przejścia na nowy sprzęt nie zauważyłem spadku w efektywność.
• Jakość chmur a bitwa
  • Jeśli mógłbym wymienić wady grania na ULQ to ta, będzie jedną z nich. Za pierona nie da się dostrzec wroga który wlatuje na tło chmur. Pamiętam sztandarową akcje kiedy nie dawno temu (oho, zaczyna się), gdzieś w okolicach grudnia 2016 roku graliśmy turniej 2×2 lotnicza symulacja. Nerwy jak cholera bo wychodzimy z fazy play-off czyli lecimy po eliminacjach. Pierwszy mecz i na dzień dobry wiatr w oczy i.. no wiecie sami co. Mapa, Kursk ogromne zachmurzenie. Siedze w swoim kokpicie, mój skrzydłowy w słuchawce drze się (drze, nie krzyczy) żebym pomógł mu z „bandytą” siedzącym mu na ogonie. Wait.. Z jakim bandytą? Lece za nim w odległości dosłownie 150 metrów, tylko mi lampka w kokpicie oświetla celownik. Otwieram manualnie kabinę z pomocą przycisku „K”. Wiatr mi szumi niemiłosiernie. Jednak faktycznie gdzieś tak 100 metrów na godzinie 2 słyszę wystrzały niemieckiego działka 20 mm, MG 151. A tego nie da się z niczym pomylić. Kolega dostał po zbiornikach, zaczął płonąć i niestety finał był „ciepły”. Więc zostałem sam na sam z typem którego nawet nie widzę. Nie no super. Wylatuje z dużej (ogromnej, oglądałem później powtórkę z rozgrywki) chmury. A ten ciągle do mnie pruje. Tylko siedzę z zaciśnięta myszką i proszę o to by nie trafił w statecznik. Tylko moment. W chmurze już nie jestem, odleciałem na dobre 5km od niej, a ten dalej do mnie ładuje. Jak się okazało, mój przeciwnik znajdował się równo 500 metrów odemnie, jednak z powodu ustawień, gra nie renderowała go na tle chmury. No cóż. Bywa i tak. Czyli jeśli gracz A chce uciec B wystarczy znaleźć najbliższą chmurę i wlecieć nawet na jej tło. No i modlić się by B faktycznie grał na najniższych.
• LOD – poziom detali wyświetlanych wraz z wzrostem odległości
  • „Im dalej, tym mniej”, tak ogólnikowo można określić LOD w WT. Cała magia sprowadza się do tego, iż ze wzrostem odległości jednostka odpowiedzialna za grafikę renderuje obiekty w coraz niższej rozdzielczości. Każdy znajdujący się w grze zbudowany jest z polygonów (pol. wierzchołki). Są to wierzchołki połączone na siatce, które w przestrzeni postrzegane są jako trójwymiarowy przedmiot. Dla przykładu niechaj posłuży nam budynek. Z bliska będziemy widzieć wszystkie jego szczegóły — ramy okien, drzwi, poszczególne cegłówki etc. Z daleka natomiast będzie to obiekt, który swoim zarysem przypomina budynek, jednak gdyby zrobić zrzut ekranu w wysokiej rozdzielczości oraz przybliżyć, okaże się, że to tylko biała bryła z teksturami niskiej rozdzielczości. Dzięki takiemu zabiegowi PC nie musi na bieżąco generować tak szczegółowego obrazu, który i tak jest na dalszym planie, co za tym idzie, nie zwracamy na niego aż tak dużej uwagi. Taka sama sytuacja ma miejsce w przypadku krzaków. A krzaki jak już wiemy, razem z szeroko pojętą roślinnością są głównym powodem, dlaczego ULQ jest pod tak dużym ostrzałem. Konkretnie chodzi tu o brak roślinności na dalekich dystansach. Każda mapa ma zapisane w swoich ustawieniach dwa rodzaje obiektów. Te, które render może pominąć na każdym rodzaju ustawień oraz te, które są ustawione na siłę. Te pierwsze będą wyświetlane zależnie od tego, jak blisko bądź jak daleko się znajdujemy. Te drugie będą „forsowane” na siłę, czytaj, nie zależnie jak daleko będziemy, zostaną wyrenderowane. Cała magia polega na tym, iż ULQ ma opcje wyświetlania drzew ustawioną na bardzo niskim poziomie. Więc po parędziesięciu metrach część krzaków nie pokaże się tak, jak to będzie miało miejsce w rozgrywce gracza z najwyższymi ustawieniami. Od bardzo dawna istnieje trick, pozwalający dostrzec co znajduję się za jeszcze nie wyrenderowaną ścianą. Polecam przetestować mapę „Opuszczona fabryka”. Dowiecie się, dlaczego LOD to takie zło.

Teraz można sobie zadać pytanie. Po co grać na maksymalnych ustawieniach graficznych skoro istnieje „ULQ”, który pozwala na „czystą” grę, bez żadnych rozpraszających, zakrywających obraz itp. elementów? No właśnie i tu zaczyna się sedno problemu, jakim jest niewątpliwie „ULQ”. Po pierwsze, dużo osób, z którymi gram otwarcie mówi, że pomimo posiadania sprzętu, który mógłby udźwignąć Crysisa 3 w stabilnych 60 klatkach, woli w War Thunder grać na najniższych. I ja (czy chcę, czy nie) doskonale to rozumiem. Cały problem jest podobny do tego z artylerią w World of Tanks. Jest dostępna w grze dla każdego? Jest. Wpisana jest w samą mechanikę gry? Tak. Czy gracze ją lubią/nie lubią? Na to pytanie nie muszę odpowiadać. (często przeglądam forum WoT, mimo że od gry odszedłem dobre 3 lata temu). Tak samo jest z ULQ? Niby jest dla każdego, chociaż zostajesz wyklęty przez społeczeństwo. Nic nie szkodzi. Dzięki „napinaczom UHQ” i ich poświeceniu jako mięso armatnie wyekspiłem nie jeden pojazd )). Nie ma co się oszukiwać. W ogólnym rozrachunku tryb ten daje dużą przewagę. I to widać. Pomysłów na rozgraniczenie było wiele. Osobne tryby, blokady sprzętowe uzależnione od tego, co mamy w obudowie, jakieś chore serwery osobne dla tych z „1080” i tych z ziemniakiem. Gry pokroju WoTa, WT mają być przystępne jako gry darmowe oraz jako gry z niskimi wymaganiami. Uruchamiasz, grasz X godzin, wyłączasz. Basta. I tu jest cały trup pogrzebany. Na 10 ludzi z mocnym PC przypada 110 z tymi słabszymi, którzy swoimi płatnościami, tak samo, jak ma to miejsce w przypadku ludzi z mocnymi jednostkami, oraz czasem ciągle napędzają grę. I jest to całkowicie normalny zabieg. I teraz wydawca może mieć problem. Czy iść w high-end grafikę oraz podkręcać na maksa oprawę wideo, czy utrzymać „patato players” (sam grałem na marchewce ze sznurkiem więc no offence miśki). Więc idziemy w półśrodki i pozwalamy na grę każdemu. O ile w trybie bitw zręcznościowych nie stanowi to większego problemu (znaczniki), tak na RB jest to ciężkie, nie mówiąc już nawet o symulacji gdzie nawet poruszona gałąź to znak na salwę we wzruszone miejsce.

No dobrze, czyli kwestie czym jest ULQ, jak on wygląda, jakie przewagi daje oraz czemu znajduje się w naszej grze, poruszyliśmy. Teraz czas na problem powtórek, z jakimi często spotykam się u graczy. Dużo z nich po zaistnieniu „dziwnej” sytuacji pokroju super-mega-ultra strzału przez krzaki, dom bądź inny element posądza innych o „cheaty”. Po pierwsze. Obejrzyj powtórkę serwerową. Ta, którą posiadasz na swoim PC, pokazuje co się działo w bitwie, z Twojej perspektywy. Ta pobierana z serwera Ganijinu zawiera czyste dane o położeniu, zmiennych występujących w grze bez uwzględnienia artefaktów pokroju źle dobranej tekstury lub opóźnienia serwer-host. Znajdziesz ją tutaj. Logujesz się na swoje konto, wybierasz interesujący Cię tryb, zaznaczasz typ rozgrywki oraz rodzaj bitwy.

Po znalezieniu tej interesującej Cię wchodzimy w tym samym momencie do gry (na stronie, jak i w grze trzeba być zalogowanym z tego samego konta). Następnie wciskami „View replay” gdzie zostaniemy przeniesieni już w grze, automatycznie do powtórki. Pamiętajcie, by powtórki uruchamiać na najniższych dostępnych ustawieniach. Nigdy nie wiadomo czy taki gracz właśnie dzięki temu mógł Cię łatwiej trafić.

Oczami Graczy

Dla graczy War Thunder którzy uczestniczyli na naszym polskim forum, sama nazwa powinna dać do myślenia. Sekcja luźnych komentarzy jakie udało mi się wyłapać od graczy tych starszych stażem oraz tych młodszych. Przedstawiamy, Oczami Graczy!

The post Ultra Low WarThunder czyli jak bardzo drzewa w grach są krzywdzone. appeared first on rykoszet.info.

Oto zawitał do nas kolejny artykuł z cyklu „Mechanika gry„!

W dzisiejszym artykule zajmiemy się ekonomia gry. Let’s begin !

Wstęp

Wstępnie musimy zaznaczyć że cała gra oparta jest na modelu F2P – free to play. Oznacza to że wewnętrzny rozwój zawartości możliwy jest bez wydawania swoich realnych pieniędzy. Jest to niestety bardzo mozolna praca przez co niektórzy zniechęcają się do gry. W tym artykule postaram się omówić części już znane albo i nie, niuanse związane z ekonomią gry.

Spis treści

• Waluta w grze
• Doświadczenie (XP)
• Talizman
• Bonusy
• Tryb gry a zarobki
• Posiadanie konta premium
• War Bonds – obligacje wojenne
• Trofea bitewne
• Trofea – hazard
• Daily Reward
• Koszta napraw i ceny uzbrojenia
• Wymiana doświadczenia za Złote Orły
• Wagery
• Rozkazy
• Turnieje i wydarzenia – kilka słów 

Waluta w grze

Podstawowa waluta w grze czyli Srebrne Lwy  , zarabiane są poprzez wykonywanie akcji w grze takich jak niszczenie wrogich pojazdów, wygrywanie skrzynek z trofeami wojennymi, wykonywanie „wagerów” – zakładów o SL albo o ZO.

Złote Orły albo „Złote Wrony” uzyskujemy poprzez wykonywanie zadań, wygrywanie turniejów, kupno za własną gotówkę bądź branie udziałów w różnorakich eventach.

Doświadczenie (XP)

Punkty badań, bo tak w naszej grze nazywamy XP, uzyskujemy podobnie co pieniądze, poprzez wykonywanie akcji w rozgrywce. Różne maszyny mają odmienne mnożniki do doświadczenia niekiedy wręcz kolosalnie różniące się na tle konkurencji. Dla osób grających w WoT które zaczynają grę w WT, może być to dość dużym zdziwieniem. Co ciekawe lub nie, kwestia expu została tu rozwiązana w inny sposób. W WoT, jeżeli chcemy wyekspić dany pojazd musimy grać jego poprzednikiem. Tutaj, żeby przejść dalej musimy wyekspić daną ere, od I aż do IV i V jako ostatniej.

Cały szczebel możemy grindować za pomocą jednego pojazdu!. Dla przykładu niech posłuży nam drzewko japońskie. Jak widzimy, kiedy nie mamy ochoty grać danym pojazdem, nie musimy nim się trudzić. Wystarczy obrać swój ulubiony (dla przykładu Ha-Go Commander) i wybadać daną erę. Czyli w skrócie każda era w nacji ma swoją pulę potrzebną do zdobycia by przejść wyżej. Pula ta to suma doświadczenia z 6 pojazdów (wykluczając „premki” gdyż one liczą się jako jedna wybadana i zakupiona maszyna). Po jej osiągnięciu i zakupie tychże 6 maszyn, uzyskujemy możliwość wejścia na wyższy poziom.

Talizman

Talizman to booster który kupujemy na dany samolot. Po zakupie otrzymujemy +100% do zdobywanych punktów badań, niezależnie od trybu. I tak na przykład: chcemy kupić sobie pojazd premium ale nie mamy aż tyle pieniędzy. Co w takim wypadku zrobić? A no kupić właśnie talizman. Mamy swój ulubiony pojazd którym gra nam się wyśmienicie. Nic nie stoi na przeszkodzie by go kupić. Nie dość że czerpiemy radość z rozgrywki to jeszcze dobrze kosimy doświadczenie a przy tym zaoszczędzimy nawet 1/3 ceny ZO której warty jest pojazd premium.

*UWAGA* – talizman to dobra alternatywa gdy chcemy zdobywać o 100% więcej doświadczenia. Nie daje on jednak +100% do zdobywanych kredytów! Miejcie to na uwadze.

Bonusy

Różnorodność w dostępności poszczególnych kart bonusowych i przedmiotów (tzw. doładowań) daje nam nieograniczony wybór w wyborze dodatkowej opcji. Będziemy mogli zwiększyć liczbę srebrnych lwów lub punktów doświadczenia podczas bitwy. W grze można zakupić specjalny bonus wyłącznie dla siebie lub także całej drużyny. Naturalnie, karty z bonusami są ograniczone w użyciu – niektóre poprzez aktywację na określony czas, w innym przypadku będzie to ilość bitew. Każda z kart jest różna, przynosząc inne korzyści i działając na innych, lecz podobnych zasadach. W przypadku aktywacji przez członków oddziału kilku kart podczas jednej bitwy, są one logiczne dodawane od doładowania o najwyższym bonusie ( będącym w tym momencie najkorzystniejszym dla graczy), do tego o najmniejszym, Wzór na obliczanie korzyści, które płyną ze wszystkich kart przedstawia się następująco – B1 + B2 * 0.6 + B3 * 0.4 + B4 * 0.2 + BN * 0.1

Tryb gry a zarobki

W każdym z dostępnych poziomów trudności rozgrywki, występują różnice. Dużo nowych graczy po odkryciu że na trybach RB/SB zarabia się więcej i expi lepiej ochoczo przechodzi na nie. Jednak czy aby słusznie? Wszystko zależy jakim graczami jesteśmy. Nie będę się wgłębiał nad wyższością trybu jednego nad drugim i odwrotnie. Z punktu ekonomicznego na długich bitwach symulacyjnych (czasami 10 minut lub 2-3 h latania przy dobrych wiatrach) można zdobyć bardzo mało lub wagon kasy i expa. Grając ciut krótsze RB (10-40 minut średnio) można zdobyć te samą ilość XP lecz trochę mniej kredytów. Grając intensywne AB (10-15 minut) zdobywamy już wiele mniej lecz trup się sieli gęsto więc i zarobek dobry. Wybór zależy od Was. Przedstawię Wam tylko tabelki z samolotu premium USA Spitfire na każdym z trybów.

Posiadanie konta premium

Czym jest konto premium, przedstawiać Wam, graczom nie muszę. Jedyne co mogę dodać od siebie to wartości do zarobków i doświadczenia jakie ono podbija oraz własne spostrzeżenia.

Po pierwsze, konto przyspiesza badanie maszyn – dzięki kapitanie Oczywisty!. Po drugie, część osób czasami po skończeniu się KP odpuszcza sobie grę bo już tak szybko to nie idzie (tutaj cholerna katorga to zdobywanie podstawy czołgisty – gaśnicy i zestawu naprawczego, na wyższej erze). Po trzecie, czy konto premium jest opłacalne?Zależy od sytuacji. Sam osobiście kupuje „premkę” tylko wtedy gdy wiem że będę miał czas na grę by zmaksymalizować korzyści z jego posiadania. Inni znów kupują je na tygodnie, miesiące, bądź lata (sic!) – bo tak wygodniej i tutaj takie osoby mają też rację.  Pamiętajmy że premka przemija a maszyna już nie, więc podchodzimy do tego tematu racjonalnie. Możecie napisać w komentarzu jakie jest Wasze podejście do konta premium

 War Bonds – obligacje

Obligacje wojenne to ciekawy sposób by zachęcić graczy do ciągłego grania, nie dużo bo może godzinkę bądź dwie dziennie ale jednak. Polegają one na wykonywaniu różnych zadań pokroju zniszcz 10 lekkich czołgów bądź zajmij 1-3 miejsce w drużynie pod względem punktów w uzyskanych w bitwie. Co dzięki temu otrzymujemy ? Maszyny premium, boostery, wypożyczenie maszyn premium na pewien okres czasu tj. od 1 do 3 h oraz różne naklejki, krzaki i ozdoby. Pełna lista zadań do wykonania jest CHOLERNIE długa więc pozwolę sobie wkleić link zewnętrzny z wszystkim opisanymi zadaniami. Od siebie dodam iż nagrody niekiedy są strasznie atrakcyjne jak ostatni Wetmore’s P-51D-10 Mustang (od pewnego czasu unikat) albo takie które można za grosze samemu kupić a są prawdę mówiąc słabe (jak Ram II warty 1150 golda, a potrzeba było zdobyć 3200 punktów w 28 dni). Dziennie za wykonanie zadań dla II – III – IV ery dostajemy 160 punktów. Reset następuje co 24h po czym znów możemy je zdobywać.

Trofea bitewne

No i tutaj już nawet moja wiedza po części mnie zawodzi. Formalnie są one nagrodą za odbytą bitwę. W praktyce jest to jedna wielka, losowa niewiadoma. Czasami po bitwie z 7 zestrzeleniami na SB nic nie otrzymamy a niekiedy po przedwczesnym zejściu w 3 minucie lotu, dostaniemy zniżkę na maszynę premium od 10 – 75 %. W paczce można otrzymać talizmany, boostery, ZO, modyfikacje do maszyny, testowe pojazdy premium, wagon Srebrnych Lwów lub zadania bitewne i podwójne użycia. Słowem całkowity random.

Trofea – hazard

Trofea kupowane w sklepie z przedmiotami, są formą hazardu polegającą na kupnie danej paczki z nadzieją na wylosowanie interesującego nasz przedmiotu. Warta 299 ZO, zawiera różne maszyny, czyli te najbardziej pożądane przedmioty jak i wagery, konto premium na 3 dni, 300 ZO, 120 000 SL.

Daily Reward

Nagroda za codzienne zalogowanie się do gry. Cel jest oczywisty. Nagrody już nie

Co 14 dni mamy szanse na zdobycie maszyn premium, jazdy testowej na dany okres, 100 sztuk złota, składu Srebrnych Lwów wraz z lokomotywą, boosterów, zakładów bitewnych. Pomiędzy 14 dniem zdobywamy kasę, zakłady i boostery. Nie ma znaczenia czy logujemy się 400 dzień czy 1. Też znów mamy tu całkowity random.

Koszty napraw i ceny uzbrojenia

Dawno dawno temu, kiedy miasto Kursk i jego okolice był spokojnymi terenami a Ivan wraz z Hansem urządzali wyścigi Mausów, deweloperzy kombinowali jak by tu urozmaicić życie gracza. Postanowili w pocie czoła zmieniać koszta napraw. Dochodziło do sytuacji wręcz komicznych.  Wyobraźcie sobie sytuacje kiedy odrzutowiec z 1952 roku czyli Sabre F-86 F-2 był tańszy w naprawię niż samolot z 1944 roku czyli Ki-84. Koszta napraw rzędu 60.000 SL siały strach w sercach i grozę w wirtualnych portfelach graczy. Czemu tak było?. Ano dla balansu. Jednymi maszynami gracze grali z chęcią innymi już nie. I tak by karcić spam Hayate (bo tak nazywa się samolot Ki-84) zmieniano koszty napraw. Oczywiście nie tylko tej maszyny a wszystko co tylko miało skrzydła. Rzecz jasna teraz jest już o niebo lepiej ale ciągle możecie oglądając karty pojazdów,  trafić na kwiatki (polecam popatrzeć na koszta napraw właśnie samolotów japońskich IV-V ery, ubaw po pachy).

Po tym jakże nostalgicznym co ciekawym wstępie przejdźmy do konkretów. W naszej karcie ewidencyjnej pojazdu, możemy sprawdzić ile MAKSYMALNIE zapłacimy za CAŁKOWICIE zniszczony pojazd. Czytaj,  bliskie spotkanie trzeciego stopnia z skałą. Zapłacimy mniej jeśli np. wylądujemy na szczerym polu z połamanymi skrzydłami czyli, jeśli nie chcecie płacić kokosów warto płynnie, gdy macie szansę, wylądować niż wyskakiwać z pojazdu.

Teraz koszta pocisków. Zawsze, każdy czołg pociski podstawowe ma za darmo. One jak i ammo HE. Dopiero to co odblokujemy  w modyfikacjach pojazdu, staje się płatne. I tak np. amunicja HEAT-FS lub pociski podkalibrowe mogą kosztować grosze, 80 do 400 SL aż po 1600 za strzał. A uwierzcie mi, Leopard I który spamuję kumulacyjnymi i nie trafia (o zgrozo) jest prawdziwą studnią bez dnia. Cenę pocisku sprawdzicie osobno dla każdego pojazdu w zakładce modyfikacja i najechaniu na dostępne rodzaje amunicji.

W samolotach amunicja do uzbrojenia ofensywnego i defensywnego jest relatywnie tania. Droższe są już podwieszki takie jak bomby czy rakiety. Choć to dalej groszowe sprawy.

Wymiana doświadczenia za Złote Orły

Za grę otrzymujemy Punkty Badań. To już wiemy. Razem z nimi dostajemy Wolne Punkty które pozwalają nam za „drobną” opłatą w postaci Złotych Orłów, wybadać interesującą nas maszynę. Przelicznik to 1 Złoty Orzeł – 45 Punktów Badań. Teraz zaczyna się zabawa. Podzielmy to na trzy kategorie:

1. Badanie całej maszyny
2. Badanie końcówki maszyny
3. Badanie modyfikacji.

Ad.1

Jeśli mamy taki kaprys i wolne pieniądze, kupujemy walutę premium i badamy cały pojazd. Tylko że jeśli chcemy sobie odkryć nisko poziomową maszynę, nie ma sprawy. Jeszcze ujdzie. Przy badaniu wysoko erowych pojazdów jest to straszliwie nie opłacalne. Lepiej kupić konto premium przy okazji zarabiając pieniądze i szkoląc załogę niż inwestować w stratny biznes. Możemy na tym wyjść jak Zabłocki na mydle.

Ad.2

Tutaj sprawa jest jasna. Brakuje nam do pojazdu kawałka doświadczenia (ten „kawałek” definiujecie już sami) więc doekspiamy. Zazwyczaj kwoty w granicach od 1 do 300 golda.

Ad.3

Często zdarza się że mamy dość grania daną maszyną bo nie mamy na niej np. gaśnicy bądź zestawu naprawczego. W takim wypadku możemy wykupić daną modyfikacje za pewną ilość ZO. A to ile już golda będzie potrzebne jest sprawą osobną. Każdy pojazd ma określony swój cennik. Ale ceny oscylują w granicach od 60 ZO za modyfikacje pojazdów I ery aż do 500 ZO za modyfikacje wymagające ogromną ilość doświadczenia jak dla przykładu silnik, na niszczycielu czołgu Jagdtiger – 80.000 XP

Wagery

„Wager” czyli z języka angielskiego „zakład”, to forma zdobycia SL bądź ZO. Za cele postawione przez zakład a które my wykonujemy, dostajemy określoną pule pieniędzy.

Rozkazy

Rozkazy to krótkie, parominutowe wspomagacze które aktywowane są w bitwie. Klikamy domyślnie klawisz „M” po czym w prawym dolnym rogu pojawi nam się przycisk „Aktywuj rozkaz”. Na bitwę można aktywować tylko 1 (działają na trybie RB/AB).

Porady:

• rozkazy „Ziemia-powietrze” i „Powietrze-powietrze” aktywujemy gdy jesteśmy pewni serii fragów. Dla przykładu lecimy bombowcem, nadlatujemy nad cele takie jak kolumna czołgów etc. Normalnie za 1 zniszczony obiekt dostaniemy np. 3000 kredytów. Po aktywacji będzie już 9000 kredytów. Tak samo z samolotami. Tutaj już ciężej to wyliczyć ale zasada ta sama.
• rozkaz „Polowanie na oślep” jest przydatny gdy zostajemy na jednego przeciwnika, uciekającego spoza naszego zasięgu wzroku. Po aktywacji, zostanie on oznaczony nawet do odległości 30 kilometrów. Czas trwania to 6 minuty po czym następuje zmiana na członka w naszej drużynie i odwrotnie. Liczba zmian to 5.

Turnieje i wydarzenia – słów kilka

Jak w każdej grze MMO, tak i tu, ogromna większość graczy po osiągnięciu swojego celu w rozgrywce i zdobyciu doświadczenia próbuje swych sił na arenie wyższego poziomu – turniejach.

Tutaj gracze zmagają się o ZO albo, jak ostatni IEM 2017 pokazał – o dobra wymierne. Jeśli i Wy chcecie spróbować swych sił, pod tym likiem, logując się na własne konto WarThunder, zapisujecie się w interesującym Was turnieju lub tworzycie drużynę po czym w samej grze w  dostaniecie powiadomienie o w zakładce zaproszenia – „Dołącz do bitwy turniejowej”. Więc, co mogę więcej powiedzieć. Powodzenia wirtualni Gladiatorzy oraz wysokich lotów!.

Mam  nadzieje że cykl „Mechanika gry” pomógł Wam, w nawet minimalnym stopniu podniesieniu swoich umiejętności. Dziękuję wszystkim za pozytywny feedback jak i za krytykę. Każdy odzew napędza do pracy. Napiszcie proszę w komentarzu o czym miałby być następny poradnik.  

Poniżej zamieszczam post w języku angielskim jak dołączyć do turnieju gdyby ktoś miał problemy. Nie jest on ciężki w zrozumieniu, więc Wujek Google raczej potrzebny nie będzie.

[eSport] Serwis Turniejowy tss.warthunder.com – FAQ

The post Mechanika gry [cz.6]: Ekonomia oraz turnieje appeared first on rykoszet.info.

Oto zawitał do nas kolejny artykuł z cyklu „Mechanika gry„!

W dzisiejszym artykule zajmiemy się załogą, zarówno w powietrzu jak i na ziemi. Let’s begin !

Spis treści:

• Poziomy kwalifikacji
• Załoga – jednostki naziemne 
• Załoga – jednostki powietrzne 
• G-lock
• Załoga a tryb i maszyna – samoloty
• Jak rozwijać załogę?
• Kwalifikacje
• Załogi, sloty i punkty odradzania
• Przyśpieszone szkolenie załóg

WSTĘP 

Wyszkolona załoga dodaje atrybuty i możliwości jakich normalnie nie da się uzyskać na czystym slocie. Jest to sposób  symulowania i pokazania różnic między weteranem a świeżakiem dostarczonym na front.

Poziomy Kwalifikacji 

Gracze mogą ulepszać swoje załogi na trzy sposoby – wydając punkty załogi zdobyte w bitwie, kupić punkty za Złote Orły i inwestować w kwalifikacje za Srebrne Lwy. Po zakupieniu maszyny i wprowadzeniu jej na slot, gracz otrzymuje załogę z efektywnością na poziome 50%. Dostępne są trzy stopnie zaawansowania: załoga obecna – czyli czysta bez żadnego przeszkolenia, załoga na poziomie eksperta – możliwa do kupienia za SL po osiągnięciu danego poziomu slotu oraz Asi – najbardziej doświadczona ekipa, stanowiąca wraz z Graczem, postrach od pól Kurska i błotniste pola Normandii.

Piloci:

W przypadku jednostek naziemnych sprawa wygląda trochę inaczej. Gracz otrzymuje załogę z 40% wyszkoleniem. Kwalifikacja eksperta podnosi umiejętności o 30 punktów a szkolenie dostępne za Złote Orły – As – dodaje kolejne 20 punktów. 10 % dodaje umiejętności dowódcy nazwana „Przywództwem”

Czołgiści:

Załoga – jednostki naziemne 

W ekipie pancerniaków możemy wyróżnić 5 członków który każdy z nich posiada swoje osobiste umiejętności:

Obsługa naziemna 

Zakładka wspólna dla czołgów i samolotów

• Szybkość naprawy – umiejętność mechanika. Wpływa na czas potrzebny do naprawy maszyny, zarówno w hangarze jak i na lotnisku. Czas naprawy pojazdy lub samolotu, zarówno w hangarze jak i w terenie (tutaj chodzi o czas „darmowej naprawy”) zmniejsza się 3-krotnie, jeśli umiejętność jest w pełni rozwinięta.
• Stopień naprawy – umiejętność mechanika. Najwyższy poziom maszyny, który mechanik może naprawić. Jeśli na przykład nasz mechanik wyszkolony jest na 3 stopniu a chcemy naprawić maszynę z 4 ery, zostanie nadana stosowna kara do czasu darmowej naprawy.

Wspólne 

• Bystry wzrok

• Naprawy polowe

• Zwinność 

• Żywotność

Specjalne

Kierowca

• Prowadzenie pojazdu

Działonowy

• Celowanie

• Wyznaczanie odległości

Dowódca

• Przywództwo

Ładowniczy

• Przeładowanie działa

Radiooperator/Strzelec KM

• Celność naprowadzania artylerii

• Czas wzywania artylerii

• Komunikacja radiowa

Załoga – jednostki powietrzne

W ekipie lotników można wyróżnić 3 główne już zakładki:

Pilot

• Bystry wzrok

• Widoczność

• Odporność na przeciążenia

• Wytrzymałość

• Żywotność

Strzelcy

• Liczba doświadczonych strzelców

• Celność ostrzału

• Precyzja ostrzału

• Odporność na przeciążenia

• Wytrzymałość

• Żywotność

Obsługa naziemna

• Szybkość naprawy

• Stopień naprawy

• Szybkość przeładowania

• Konserwacja uzbrojenia

G-LOC

G-LOC czyli przeciążenia działające na pilota wykonującego podniebne akrobacje, to jedne z najbardziej podstępnych rzeczy. Dzieje się tak dlatego że wykonanie manewru przy samej ziemi może spowodować utratę przytomności pilota który w porę nie odzyska już przytomności. Jak się przeciw temu zabezpieczyć ?. Jeden sposób to rozwój pilota. Przede wszystkim musimy zainwestować punkty w zakładce „Odporność na przeciążenia” i „Wytrzymałość”. Drugi sposób to skafander przeciw przeciążeniowy. Dostępny jest na wyższych erach tj. IV i V.

Załoga a tryb i maszyna – samoloty

Ważnym aspektem rozwijania załogi jest tryb na którym gramy. Dla przykładu porównajmy bitwy zręcznościowe i realistyczne. W tych pierwszych przeładowanie następuje w powietrzu automatycznie, po naciśnięciu klawisza bądź skończeniu się dostępnej amunicji a na realistycznych dopiero po wylądowaniu na lotnisku. Teraz całe sedno sprawy. Mówiąc tu o stricte myśliwcach, przeładowanie działek nie jest aż tak bardzo ważne. Inna sprawa ma się z bombowcami na RB/SB/AB. Tutaj już każda sekunda liczy się i to bardzo. Tak samo kiedy nie latamy bombowcami nie ma sensu ładować punktów w zakładkę „Strzelcy”.

Jak rozwijać załogę?

Liczba punktów przydzielonych do szkolenia załogi zależna jest od liczby Punktów Badań zdobytych w danej bitwie. W Bitwach Realistycznych i Symulacyjnych otrzymasz około 1% ogólnych punktów, które zostaną przypisane samolotowi, który brał udział w bitwie; w Bitwach Zręcznościowych współczynnik ten wynosi 3%, aczkolwiek doświadczenie rozdzielanie jest pomiędzy kilka załóg. Zawsze sprawdzajcie, czy po bitwie z okienku załogi nie pojawiła się ikona głowy pilota. Srebrna oznacza, iż można rozdzielić pewną liczbę punktów; złota oznacza, że tych punktów nazbierało się już sporo!
Punkty doświadczenia używane są do rozwijania umiejętności. Im wyższy poziom umiejętności, tym większa liczba punktów doświadczenia jest potrzebna do jego rozwinięcia.

Poniżej opiszę bardzo ogólne szablony w jakich można rozwijać swoje załogi. Oczywiście po pewnym czasie wszystko się zatrze między sobą i każda załoga będzie maksymalnie dopakowana.

• Myśliwiec – jako że tutaj głównie stawiamy na wytrzymałość pilota i celności uzbrojenia ofensywnego, rozwijamy umiejętności w zakładce Pilot oraz Obsługa naziemna zwracając szczególną uwagę na parametry takie jak : Odporność na przeciążenia, Wytrzymałość, Żywotność oraz Konserwacja Uzbrojenia.
• Bombowiec – tutaj możemy praktycznie odstawić zakładkę pilota skupiając się na Strzelcach i Obsłudze naziemnej. Zwracamy uwagę na: Liczbę doświadczonych strzelców, Celność ostrzału (w przypadku gdy my częściej sterujemy strzelcami niż AI), Wytrzymałość, Żywotność, Szybkość przeładowania i Konserwacja Uzbrojenia.
• Szturmowiec – tutaj koncentrujemy się głównie na celności naszej broni podwieszanej takiej jak bomby i rakiety. Rozwijamy u Pilota – Żywotność, u Strzelca – to samo co w szablonie bombowca a u Obsługi naziemnej cała zakładkę.

W przypadku czołgów każda umiejętność jest na wagę złota. Jednak nie ma sensu rozdawać punktów załogi dla umiejętności naprowadzania artylerii jeśli grasz tylko czołgami ciężkimi lub dana załoga jest szkolona pod inną role. 

Kwalifikacje

Kwalifikacje są to specjalne kursy pozwalające załodze lepiej zaznajomić się z daną maszyną. Tak jak wspomniałem istnieją dwa ich typy – płatne za SL czyli Ekspert oraz te za Złote Orły – As. Aby przeszkolić załogę na poziom Eksperta potrzeba dojść do danego jej pułapu. I tak, dla maszyn wysokopoziomowych jest on odpowiednio wysokich a dla tych niższych już nie. Przykład:

N1K2-J jest samolotem IV ery z B.R 6.3 a FW 190 A-5 to III era z B.R na poziomie 4.7

Kwalifikacje po przystosowaniu załogi na szkolenie eksperckie i dobyciu go, możemy podnieść do asa za darmo, poprzez nabijanie punktów doświadczenia na danej maszynie:

 Załogi, sloty i punkty odradzania

Sloty są ciekawym sposobem na rozwiązanie problemu szkolenia załóg. Gracz, po wyekspieniu i zakupie maszyny, przypisuję ją do konkretnego slotu. Sloty są bardzo ważne w trybie zręcznościowym ponieważ umożliwiają wybór paru maszyn w przypadku zestrzelenia pilotowanej przez nas maszyny.

Gracz na start otrzymuje 3 sloty. Każdy następny jest dostępny do kupienia za SL lub ZO. 4 kosztuje 10.000 SL, 5 już 50.000 SL, 6 – 200 ZO, 7 – 500 ZO, itd. Maksymalnie można mieć 11 slotów.

W trybie realistycznych bitwie powietrznych/symulacyjnych bitew czołgowych (na symulacji lotniczej jest takie samo rozwiązanie co do slotów jak na bitwach zręcznościowych) panuje zasada jeden slot = jeden samolot użyty w bitwie. W trybie realistycznym, czołgowym gracz dostaje do dyspozycji maszyny na wielu slotach ale możliwość ich używania przyznana zostaje gdy osiągnie ona odpowiednią ilość punktów odradzania. Punkty te zdobywa przez akcje w grze takie jak zniszczenia pojazdów wroga, asysty i przejmowanie stref. Wartość punktowa poszczególnych maszyn zależy od B.R na jakim gramy. Przykład:

Czołg T29 i samolot F8F-1B Bearcat na B.R 6.7

i na 8.3 . Widać różnice w wycenie maszyn prawda ?

Przyśpieszone szkolenie załóg

Dzięki tej opcji gracz może zakupić punkty doświadczenia za pomocą Złotych Orłów

The post Mechanika gry [cz.5]: Załoga appeared first on rykoszet.info.

Oto zawitał do nas kolejny artykuł z cyklu „Mechanika gry„!

Dzisiaj, postaram się omówić aspekty uzbrojenia podwieszanego wszelkiej maści – od małych rakiet, aż po kolosy pokroju Tiny Tim. Let’s begin !

1. Czy załoga jest ważna?

Jeszcze jak . Jak sami wiecie, maszyna jest przypisana do konkretnej załogi na slocie. Tutaj skupimy się na najważniejszej zakładce dla nas, czyli „Obsługa naziemna”. Definiuje ona z jaką szybkością samolot zostanie naprawiony,  erę maszyny jaką mechanik może naprawić, zarówno w hangarze jak i na pasie startowym lotniska. Jednak my skupmy się na dwóch umiejętnościach.

2. Konserwacja uzbrojenia

Jest to, jak sama gra nam podaje, umiejętność rusznikarza. Zwiększa ona efektywność uzbrojenia. W naszym przypadku jest to bardzo ważna umiejętności ponieważ zmniejsza ona rozrzut przy strzelaniu z uzbrojenia ofensywnego, szanse na przegrzanie i zacięcie broni oraz rozrzut bomb i rakiet. Jak możecie zobaczyć na poniższym zdjęciu, wartość bazowa skupienia bomb na 1000 m wynosić 35 metrów. Z całkowicie wymaksowaną załogą jest to już 21 metrów, a na tej z wykupionym Asem tylko 17. Jednak czy to jest potrzebne?. Moim zdaniem nie, jeśli:

a) Twoje bomby są podwieszone pod kadłubem a nie na skrzydłach. Dobry pilot praktycznie zrzuca „gruz” nad celem na wysokości 150 – 50 metrów

b) Latasz samolotem z podwieszanym uzbrojeniem. Ta umiejętność może się przydać jeśli mówimy np. zrzucaniu bomb z bombowca. Wtedy każdy metr może okazać się przydatny

Teraz kwestia rakiet. Jeśli chodzi o ten aspekt, wyskilowana umiejętność ma OGROMNY (podkreślić, wziąć w potrójny nawias i wydrukować) wpływ na rozrzut. Jedna z nich poleci w prawo, druga w lewo. Jeśli chcesz zobaczyć jak to wygląda, na „zerowej” załodzę, spróbuj wziąć P-47 Thunderbolt, podwieś 10 rakiet po czym z odległości 400 metrów od celu odpal je wszystkie. Przy dobrych wiatrach 1 z 10 trafi w cel. I to jeszcze przy dużym szczęściu.

3. SZYBKOŚĆ PRZEŁADOWANIA

Ta umiejętność definiuje jak szybko na lotnisku bądź w powietrzu zostaną przeładowane działka, rakiety lub bomby. Bardzo przydatne w bitwach zręcznościowych. Ma to tez ogromne znaczenie jeśli mówimy o przeładowaniu uzbrojenia defensywnego. Czasami te 20 sekund to sprawa nadrzędna.

4. Jak zrzucać swój ładunek ?

Od aktualizacji 1.65 „Ścieżka Samuraja” celownik bombowy znany z gier w trybie arcade został usunięty. Teraz gracz musi celować ręcznie za pomocą wbudowanego urządzenia bądź na „czuja”. Kilka słów objaśnień.

• Zrzucanie ładunku z samolotu (rakiety)
  

Pierw omówmy celownik kiedy mamy podwieszone rakiety. Pojawi nam się dodatkowa drabinka, która jest bardzo orientacyjną wartością dla poprawki przy celowaniu z rakiet. Największy szczebel to 500 metrów, potem 300 metrów a na końcu 200 metrów. Jak poleci rakieta i kiedy się spotkają razem, zależy od Waszego ustawienia zbieżności działek. Jeśli 400 metrów to na 400, jak na 100 metrów to na 100 itd. Pamiętajcie że celowanie pionowe też wpływa na rozrzut ponieważ, jeśli mamy je włączone rakieta poleci lekko po paraboli od punktu wystrzelenia z samolotu, przeleci 500 metrów po czym centralnie tam gdzie jest celownik, uderzy. Przy wyłączonej opcji natychmiast po opuszczeniu prowadnicy zacznie opadać.

• Zrzucanie ładunku z samolotu bez celownika (bomby)

Tutaj sprawa jest zgoła inna. Przy zrzucaniu bomb z samolotu nie wyposażonego w celownik bombowy musimy zdać się na własne umiejętności. Jednak jest pewien mały myk, dzięki któremu możemy zmaksymalizować naszą szanse na trafienie w cel. Jaki? Zrzut z kokpitu. Działa to w ten sposób, iż po wybraniu celu, wchodzimy do widoku z kokpitu i nadlatujemy nad cel. Schodzimy tak nisko jak to możliwe. Kiedy cel tylko schowa się pod pokrywą silnika, następuje zrzut. Pamiętajcie że musimy nastawić opóźnienie zapalnika by mieć w ogóle szanse na ucieczkę po zrzucie. Optymalny czas to 1,5 – 2 sekund.

Oto rezultat.

Ładunek to jedna bomba AN-M65A1 o masie 1000 lbs (454kg). Za cel wybrałem bota o nicku Seisuke. Gdy tylko znikł pod pokrywą silnika nastąpił zrzut. Tak wygląda rezultat celności. Oczywiście splash bomby zmiótł cel. Ładunek spadł jakieś 50 metrów od niego.

• Zrzucanie bomb z samolotu wyposażonego w celownik (bomby)

Tutaj sprawa jest o tyle prosta że wystarczy nadlecieć nad cel i zrobić swoje.

Pierwsze co musisz ustawić to „Otwieranie luku bombowego” w opcjach sterowania gry. Przed łatką 1.65 naciśnięcie domyślnie spacji automatycznie zwalniało bomby. Teraz pierwsze naciśnięcie przycisku odpowiedzialnego za zrzut otworzy luk, następne już dokona uwolnienia ładunku. Gdzie ustawić ten magiczny przycisk znajdziecie w tym artykule. Więc:

  1. Bomb bay door are closed– luk bombowy zamknięty.  Przed zrzutem otwieramy luk wybranym przez siebie klawiszem

2.  Krzyżyk celownika – prosta rzecz służąca dokładnemu wycelowaniu. Najlepiej aby cel znalazł się idealnie po środku

3. Wskaźnik realnego wspinania się/ opadania – żeby celownik zgrał się maksymalnie, musimy lecieć w locie poziomym. Te „kółeczko” musi znajdować się na linii 0 czyli słowem nie możemy ani się wznosić ani opadać, a gruba, pozioma kreska (nr.2) musi być wypoziomowana. Wtedy mamy pewność że celownik zgrany jest maksymalnie.

Gdy doszliśmy do tego etapu czas na otwarcie luku – nr. 1

I zrzucamy nasz ładunek

5. Uzbrojenie podwieszane (dodatkowe działka)

Tutaj zdania są mocno podzielone. Jedna część graczy uważa że latanie z „podwieszkami” mija się z celem, druga natomiast że jest to niezbędne w pewnych sytuacjach. Powód to dodatkowy opór stawiany przez uzbrojenie. I tak np. na Bf-109 G2 jedno działko może w zupełności starczyć. Jeśli podwiesimy dodatkowe dwa działka nasza siła ognia zwiększa się lecz maleje manewrowość.

Jak widzimy na przykładzie samolotu Bf-109 K-4 statystyki niby nie zmieniają się znacznie jednak podczas lotu czuć te dodatkowe obciążenie skrzydeł.

The post Mechanika gry [cz.4]: Uzbrojenie podwieszane appeared first on rykoszet.info.

Witaj w kolejnym poradniku z cyklu „Mechanika gry” [cz.1 oraz cz. 2 ]

Zaczynamy! Od razu zaznaczam, iż poradnik skierowany jest do osób grających bądź chcących zacząć swoją przygodę z trybem RB/SB. Wiadomo,  na trybie bitw zręcznościowych duża część z nich się przyda. Jednak dopiero w 101 % możemy ich użyć właśnie w tych dwóch interesujących nas trybach. Mam nadzieje, że dzięki temu poradnikowi część osób spróbuje szczęścia w trybach realistycznym jak i symulacyjnym. 

W tym artykule znajdziesz informacje takie jak :

1. Ustawienia gry 
2. Ustawienia sterowania
3. MEC – manualne sterowanie silnikiem
4. Manewry lotnicze i taktyki 
5. Garść porad

Ustawienia gry

Więc jak wiecie informacja na wojnie to podstawa. A im więcej ich mamy tym lepiej. W grze poukrywane jest troszkę rzeczy które mogą pomóc w walce z oponentami. Postaram się omówić je wszystkie.

Główne parametry

Tutaj przede wszystkim interesują nas, zaznaczone białą linią, ustawienia. Co do celowania pionowego i ustawienia odległości poradnik już istnieje więc odsyłam Was, drodzy Czytelnicy do niego.

A czemu wyłączyć autopilota podczas bombardowania? Tutaj sprawa jest prosta. Poziomuje on tor lotu maszyny przez co w niektórych sytuacjach np. kiedy przeciwnik wejdzie nam w martwą strefę strzelca, oddanie serii będzie niemożliwe. Tylko pamiętajcie o sprawdzaniu wysokości przed rozpoczęciem ostrzału!

Interfejs

Na powyższym screenshocie widzimy parę zaznaczonych ustawień. Pierwsze z nich to „Prędkość powietrza” –  IAS – (indicated air speed) poprawiona prędkość przyrządowa lotu o wartość poprawki na błąd przyrządowy – spowodowany tarciem mechanizmów i wpływem na nie zmian temperatury. Wartość IAS podawana w instrukcji samolotu zakłada zerową poprawkę przyrządu, czyli jest to prędkość wskazywana. Następny ważny wskaźnik to „Odległość”, pokazuje ona w trybie RB/AB odległość między wami a celem. Możliwe może być jego wyłącznie, więc lepiej dla świętego spokoju to sprawdzić. Następne ustawienie to wskaźniki paliwa, temperatury oraz amunicji. Domyślnie są wyłączone. Bardzo zapominaną rzeczą jest też wyświetlanie premii na ekranie. Przydatne w momencie, kiedy podpaliliśmy przeciwnika lub zadaliśmy mu obrażenie krytyczne, po włączeniu tego gra poinformuje nas.

STEROWANIE SAMOLOTEM 

Uzbrojenie

W tej sekcji skupimy się na sterowaniu samolotem. Pierw musimy rozdzielić broń główną od pomocniczej. Poprzez te dwa terminy rozróżniamy działka i karabinki. Domyślnie są przypisane pod jeden klawisz np. LPM. Z tym jest problem, a mianowicie balistyka pocisku. Pociski karabinowe lecą wolniej od działek oraz na krótszy dystans. Ich parabola jest też zgoła inna, więc strzelanie z obydwu typów uzbrojenia na dalszą odległość mija się z celem. Dlatego więc lepiej przypisać sobie dla przykładu jak powyżej karabinki pod LPM a działka pod PPM. „Open bomb bay door” służy do otwarcia luku bombowego przed zrzutem ładunku. Wcześniej naciśniecie klawisza odpowiedzialnego za zrzut automatycznie otwierało go. Teraz trzeba robić to własnoręcznie.

Stery kierunku

1. Przytrzymaj przepustnice w położeniu „WEP” – dzięki temu nie musimy ciągle trzymać palca na klawiszu odpowiedzialnym za zwiększanie ciągu. Przydatne gdy wspinamy się, sytuacja jest opanowana, słowem jest bezpiecznie. Chcemy iść do kuchni po jakieś jedzenie, picie etc. *UWAGA* – radził bym pamiętać o tym bo niespodzianka może być niemiła, gdy wrócimy, a nasz samolot delikatnie szybuje z przegrzanym i zniszczonym silnikiem
2. Osie sterowania – roll, pitch, yaw czyli klawisze odpowiedzialne za obrót wokół osi poziomej maszyny (roll), sterowanie pochyleniem samolotu góra/dół (pitch) jak i przechylenie samolot w lewo bądź prawo z poprawnie synchronizowanymi lotkami samolotu (yaw)

Mechanizacja płata

1. Klapy w górę/dół – jak wiecie domyślne wciśnięcie klawisza „F” w grze ustawia klapy w tryb bojowy. Niektóre samoloty tego trybu nie posiadają więc zostaje przełączony na różne tryby takie jak start/ lądowanie. Osobiście stosuje pewien fix. A mianowicie ustawiłem otwieranie klap nie na klawisz F a dodatkowe, boczne przyciski myszy. Dzięki temu w odpowiednich sytuacjach mogę stosować klapy bojowe, ale już w pewnych nawet klapy do lądowania. Wytracają prędkość samolotu o wiele bardziej niż klapy „bojowe” i przy dużej prędkości mogą się urwać lecz dobrze zastosowane w walce manewrowej z przeciwnikiem OGROMNIE zwiększają powierzchnie nośną przez co o wiele łatwiej wymanewrować oponenta.

1. Symulacja odczuć pilota – jak sama nazwa wskazuje odzwierciedla ona drgania w kabinie podczas strzelania, manewrowania bądź przypadku odniesienia obrażeń przez maszynę.
2. Otwórz kokpit – przydatne podczas gry w trybie symulacyjnym jak i dla „efektu” wiatru w włosach podczas luźnych lotów
3. Instruktor – od samej góry – pierwsza opcja powoduje przejęcie kontroli nad samolotem przez instruktora podczas lądowania. W sytuacji awaryjnej kiedy chcemy wylądować i zahamować „śmigłem” (pochylenie samolotu maksymalnie do przodu, stosowane w przypadku lądowania na krótkim pasie tj. lotniskowce) i praktycznie wytracić prędkość w parę sekund. Kontrola podwozia natomiast powoduje automatyczne wysuwanie się go i wsuwanie po oderwaniu się z pasa startowego. Kontrola klap będzie sama chowała klapy przy zbyt dużej prędkości. Automatyczna przepustnica natomiast w momencie przegrzania silnika skutecznie zmniejszy jego moc jak i obroty, niezależnie od nas.

MEC – manualne sterowanie silnikiem

Zazwyczaj, kiedy latamy samolotem w War Thunder, gracze sterują jedynie ciągiem od 0-100 % plus WEP’em tam gdzie jest dostępny. Głębszym aspektem sterowaniem silnika jest wyciśnięcie z niego siódmych potów w sytuacjach dla nas niekomfortowych, takich jak pościg lub walka. MEC pozwala nam ustawić osobno takie wartości jak moc silnika, otwarcie chłodnicy oleju/silnika, ustawienie skoku śmigła i wartości mieszanki czyli wartości które normalnie dostępne są w trybie SB a na RB/AB wyliczane poprzez grę już automatycznie. Należy pamiętać o tym że MEC nie występuje na odrzutowcach.

Aby mieć możliwość ustawienia MEC’u musimy zrobić dokładnie to, co na obrazku powyżej czyli przełączyć się w tryb pełnej symulacji sterowania (1), ustawić wartości, przełączyć się na sterowanie myszą (2) i zaakceptować ustawienia (3).

Tryb ten jest możliwy do włączenia w trybie realistycznym nawet podczas sterowania myszką. Więc zaczynamy :

1. Tryb sterowania pracą silnika – przełącza nas w tryb MEC
2. Włącz/wyłącz silnik – wiadomo o co chodzi
3. Mieszanka – proces spalania paliwa w silniku tłokowym, jak wiemy, polega na spaleniu mieszanki paliwowo-powietrznej dostarczonej do cylindra za pomocą iskry wytworzonej przez układ zapłonowy. Skład mieszanki ma duże znaczenie dla parametrów pracy silnika, ponieważ wraz ze wzrostem wysokości maleje gęstość powietrza, a co za tym idzie zmieniają się parametry spalania w silniku. Po to właśnie regulujemy skład mieszanki, by te różnice niwelować i zachować najlepsze możliwe parametry pracy silnika.
4. Ustawienie śmigła – wyobraźmy sobie śrubę mielącą wodę. Teraz wyobraźmy sobie, że ta woda robi się coraz gęstsza. Śruba obraca się coraz trudniej, albo zmienimy jej nachylenie łopat na łagodniejsze, albo musimy użyć większej siły by obracać nią z taką samą prędkością. Tak samo jest ze śmigłem. Zależnie od prędkości z jaką się ono obraca, od prędkości postępowej samolotu, od gęstości powietrza na różnych wysokościach, od temperatury na zewnątrz i wielu innych czynników śmigło musi pokonywać różne opory. Dlatego steruje się jego skokiem, czyli kątem nachylenia łopat, a nie tylko samymi obrotami silnika. Zasada ogólna mówi, że 100% wartości skoku, czyli skok maksymalny, to wartość ustawiana do startu, przy najmniejszej prędkości. Śmigło może stać się naszym najlepszym hamulcem aerodynamicznym, o skuteczności porównywalnej chyba tylko ze spadochronem hamującym. Jeśli w czasie lotu ze średnim skokiem, z dość dużą prędkością, przestawicie skok na pełny, czyli 100%, to samolot stanie niemal dęba.
5. Włącz/wyłącz automatyczne ustawienie silnika – jest to zabezpieczenie przed „ukręceniem” silnika kiedy wchodzimy do ustawień MEC
6. Chłodnica – proste urządzenie na zasadzie żaluzji. W sytuacji walki zamknięta, generuje mniejszy opór niż otwarta lecz kosztem nie odprowadzania ciepła od silnika na zewnątrz.
7. Chłodnia oleju – tak samo jak wyżej tyle że tyczy się to miski olejowej.
8. Włącz/wyłącz automatyczne ustawienie chłodnicy – przełącza w tryb sterowania manualnego ustawieniami żaluzji.
9. Sterowanie obrotami turbosprężarki – turbosprężarka zwiększa sprawność i moc silnika przez wtłoczenie dodatkowego powietrza do komory spalania. Ta poprawa osiągów względem silnika wolnossącego wynika z tego, że sprężarka jest w stanie podać więcej powietrza (co umożliwia podanie większej ilości paliwa) do komory spalania niż jest to w stanie zrobić ciśnienie atmosferyczne. W War Thunder, 1 bieg wrzucamy do 2000-3000 metrów, następny już powyżej 3200-3500.
10. Automatyczne sterowanie obrotami turbosprężarki – wszystko zostaje dopasowane automatycznie.

Jak ustawić poszczególne wartości ?

Poniższe okienko wyświetli się prawie do każdego z powyższych ustawień. Więc może krótkie, uniwersalne objaśnienie.

1. Zwiększ wartość/zmniejsz wartość – ustawiamy klawisz dla wartości maksymalnej i minimalnej
2. Zachowaj wartość osi wyłączonych – ustawiamy na TAK
3. Nieliniowość – ustawiamy na 1
4. Sterowanie względne – ustawiamy TAK
5. Czułość sterowania względnego – szybkość z jaką po wciśnięciu klawisza wartość się zwiększy bądź zmniejszy

Nazwy ogólne taktyk 

• BnZ

Boom and Zoom czyli zejdź na przeciwnika, traf go serią (boom) i ucieknij (zoom). Pierwsze co powinieneś zrobić jest wejście na założoną wysokość (np. 5000 metrów). Cała zabawa zaczyna się gdy przeciwnik jest pod Tobą. Ta taktyka dzieli się na dwa inne manewry

1. Atak i ucieczka– czyli nurek, otwarcie ognia i ucieczka z pomocą zgromadzonej energii
2. Atak i wspinanie się – czyli nurek, otwarcie ognia i rozpoczęcie wspinania dzięki zgromadzonej energii kinetycznej

Taktyka ta sprawdza się znakomicie na samolotach z ciężkim przodem (duża masa silnika bądź zlokalizowane tam uzbrojenie), łatwiej zdobywa prędkość i energie w locie nurkowym niż ich konkurencja.

• Pure dog-fight/turn-fight

  

Taktyka ta znajduje zastosowanie na samolotach z niską wartością obciążenia powierzchni nośnej. Polega ona na dokręcaniu w osi poziomej maszyny wykorzystując swoją zwinność.

• Energy fight

Walka energetyczna jest obok BnZ czy Turn Fight, jednym z podstawowych stylów walki. Polega ona na pozyskiwaniu energii np. poprzez zamienianie wysokości na prędkość i/lub rozpędzanie się w linii prostej dzięki czemu możemy ją spożytkować na wykonanie manewrów. Samoloty z dużym ciągiem a stosunkowo niską wagą tj. Bf 109 K-4, Jak-3P, P-51D Mustang bądź Spitfire w wersji z silnikami Griffona [Mk. 14,18,22,24] mogą połączyć swą moc z prędkością i przewagą wysokości by zdominować przeciwnika. Wszystko rozbija się o to byśmy wykonując manewry trzymali ciągle te samą ilość energii a przeciwnik sukcesywnie ją tracił.

Objaśnienie najbardziej popularnych manewrów lotniczych

• Aileron roll – obrót wokół osi poziomej maszyny

•  Loop – pętla. Pamiętajcie by przed wykonaniem manewru upewnić się czy starczy wam miejsca !

• Immelman – manewr mający na celu szybką zmianę wysokości i kierunku lotu.
•  Split S – bardzo użyteczny manewr wprowadzający w dog-fight bądź mogący zmylić atakującego nas przeciwnika.

• Barrel roll – może się przydać gdy ktoś na nas nurkuje i jest bardzo duża różnica prędkości lub gdy chcemy utrudnić wrogowi celowanie.

• Spiral dive – potocznie zwana spiralą defensywną. Możemy wykonać spirale w dół, sprowadzając naszego przeciwnika torem lotu przypominającym gwint śruby.

• Rope a Dope – manewr wykonujemy gdy ktoś siedzi nam na ogonie i posiadamy ciut więcej energii . Przeciwieństwo spiral dive. W najwyższym punkcie, gdy przeciwnik już przeciąga, robimy zawrót przez skrzydło i spadamy na niego.

• Flat scissors – dobry sposób na obronę gdy różnice prędkości nie są wielkie i odwrócenie sytuacji. Wykorzystujemy serię zakretów ze zmianami kierunków, by zmylić atakującego

• Rolling scissors – Bardziej „rozwlekła” forma beczki. Przy użyciu myszki bardzo łatwe do wykonania, klapy bardzo ułatwiają wykonywanie tego manewru.

• The Break – polega na skręceniu tak ostro jak to możliwe w kierunku atakującego, co dawało mu duży kąt odchylenia między samolotami, i stosunkowo ciężki strzał, a czasami powodowało przestrzelenie.

• High Yo-Yo – bardzo efektywny manewr, a przy tym trudny do obronienia. Używany do zaatakowania szybciej lecącego przeciwnika wykorzystując wznoszenie się po czym opadnięcie z większą energią

• Low Yo-Yo – jest jednym z najbardziej użytecznych manewrów, poświęcając wysokość na rzecz zwiększenia swojej prędkości i energii kinetycznej.

• Sandwich – manewr drużynowy polegający na zakleszczeniu z dwóch stron przeciwnika 

Garść porad

• Obserwuj swego wroga – klawisz „C”, domyślne rozglądanie się, to Twój przyjaciel, używaj go mądrze.
• Wykorzystaj teren – kto powiedział że nie możesz lecieć między drzewami lub jakimś kanionem przy okazji zostawiając oponenta na skale ?
• Staraj nie latać pod Słońce – unikaj sytuacji kiedy przeciwnik ma za plecami Słońce. Znaczniki jak i sama maszyna pojawi się bardzo, ale to bardzo późno a on ma Cię jak na patelni.
• Ale klapy to Ty szanuj – są bardzo pomocne ale przy 500 km/h raczej na wiele się nie zdadzą
• Nie zgrywaj chojraka – wlatując w chmarę przeciwników masz dwie możliwości. Albo uda Ci się zaatakować i uciec albo i nie.
• Head on to ostateczność – w grze występują mistrzowie takich manewrów ale w gruncie rzeczy nie jest to opłacalny rodzaj walki. Jeśli masz tylko sprawny silnik, rób wszystko inne byle nie czołówka.
• W grupie raźniej – staraj latać tam gdzie jest was sporo. Oczywiście stosuj te poradę zależnie od sytuacji na mapie.
• Wybieraj cele mądrze – oddalanie się od teamu by połakomić się po samotnego Ił’a-2 a potem zostać zjedzonym żywcem przez stado Ła-5 to niezbyt fajna opcja, prawda ?
• Ograniczaj silnik – doładowanie silnika jest spoko, tylko że po 10 minutach piłowania go na maksymalnych obrotach ciężko potem będzie wrócić na lotnisko. Używaj go z głową.
• Nie rób lemmingtrainu – pogoń za palącym się samolotem w 5 sojuszniczych maszyn prawię zawsze kończy się efektywnym zbliżeniem grupy do siebie
• Schodząc nurkiem w dół, spuść trochę z przepustnicy – nurek z 5000 na 1000 metrów z maksymalną prędkością oraz doładowanie silnika to niezbyt mądry pomysł.
• Pamiętaj że pilot ma zależną od wyszkolenia tolerancje na przeciążenia G. Wejście w ciasny zakręt tu przy ziemi wraz z utratą panowania kończy się przytuleniem samolotu do ziemi
• A przede wszystkim używaj wyobraźni i dobieraj taktykę mądrze !

Źródła

https://flyingchecklist.wordpress.com/2014/06/27/ias-tas-vr-czyli-o-predkosci/

https://forum.warthunder.com/index.php?/topic/250714-rbbnz-ef-tnb-acm-czyli-co%C5%9B-co-warto-wiedzie%C4%87/

https://wiki.warthunder.com/index.php?title=Energy_fighting

http://www.eskadra.net/loty.htmlhttp://www.geocities.ws/cofnscrnr/acms.html

http://www.aeroexperiments.org/diagramscritique.shtml

The post Mechanika gry [cz.3] : Poradnik Lotnika appeared first on rykoszet.info.