„Czasami myślę, że powinienem grać w World of Tanks!” brzmią słowa Pashy. Ci którzy interesują się CS’em to wiedzą, że ostatnio w Virtus.pro nie jest wesoło i kolorowo. Kiedy Pasha przejdzie do uniwersum WoT? Jak mówi – wtedy kiedy wyniki indywidualne nie będą na odpowiednim poziomie.

Co o tym myślicie, czy to tylko sarkazm czy całkowita powaga? Dajcie znać w komentarzach – strona rosyjska wręcz nie przestaje komentować tej wiadomości!

Odpowiedź ze strony World of Tanks również się pojawiła.

The post Pasha zmienia CS’a na WoT’a? appeared first on rykoszet.info.

Położenie

50°45’53”N, 16°17’49”E. Na wschód od centrum miasta, dokładnie 700m dalej leży istna zagadka. Obiekt znajduje się na wysokości ok. 520m n.p.m. a dotrzeć do niego można niebieskim szlakiem. Kompleks stoi na południe od dzielnicy Nowe Miasto, na północ od Podgórza, na zachód od Rusinowa. Zadziwiające rogi budynku, które jak podzielimy dwusieczną kąta, wskazują istne cele. Przykładem może być Zamek Daisy, idąc dalej mamy Zakłady Koksownicze „Victoria” na Sobięcinie (Glückhilf-Friedenshoffnungsgrube). Inny róg wskazuje zamek na Podgórzu, kolejny stadion na Nowym Mieście, na którym przemawiał Adolf Hitler, zaś ostatni wskazuje budynki w lesie wybudowane obok wejść do sztolni. Przypadek, a może okultystyczny cel propagandowy?

Historia

Prawdziwej historii tego obiektu nikt nie zna, a oprócz tego, że przybywali tu SS’mani w celu różnych obrzędów, to nie wiemy zbyt wiele. Chociaż pewne źródła podają, że na starych mapach te miejsce jest oznaczone napisem „DENKMAL” co oznacza zazwyczaj pomnik poświęcony ofiarom wojen. Lecz fakty mogą być zupełnie inne, gdyż hitlerowskie Niemcy wiele razy wprowadzały pełną konspirację np. z lotnictwem czy czołgami – teoretycznie było tylko lotnictwo cywilne, a czołgów nie było – to były ciągniki. Czy tak samo jest w tym przypadku? Czy prawdziwy cel Mauzoleum był inny niż tylko upamiętnienie zmarłych? Budynek ma wymiary 24m x 27m x 6m, a mówimy tylko o centrum tego małego kompleksu.

W tej chwili jest tylko jedno wejście do Mauzoleum, a jak nazwa sama za siebie mówi – do grobowca. Pozostałe były w bocznych ścianach, które prowadziły do małych grobowców, gdzie były kamienne orły oraz swastyki. W samym centrum budynku stał wielki znicz, ogień wiecznie się palący. Na samym dole tej kolumny, czyli na cokole, stały cztery lwy z otwartymi paszczami, które oznaczały zmartwychwstanie.

Na górze zaś byli trzej nadzy młodzieńcy, a samą kolumnę ozdobiono w liść dębu, germański symbol zwycięstwa, w tym przypadku nad śmiercią. Czy wiecie, że dzisiaj dąb jest herbem Wałbrzycha? Sklepienia, czy to łukowe, czy krzyżowo-żebrowe, były pokryte mozaiką, kolorów było wiele, czerwony, niebieski, czysty marmurowy czy też złoty. Do dzisiaj w niektórych miejscach ona się  zachowała. Wszelkie elewacje oraz arkady, zostały wykonane z wapienia, zaś portale i gzymsy z piaskowca.

Pomnik poświęcony Ślązakom oraz 23 faszystom jest tylko przykrywką prawdziwego celu istnienia tej budowli. Totenburg był nieprzerwanie pilnowany przez żołnierzy, był miejscem misteriów i wtajemniczenia przyszłych członków Czarnego Zakonu SS. Wpuszczano do krypt ludzi, śmiałków, którzy chcieli zostać elitą SS. W ciemnościach i głodzie, w przemocy i chłodzie żyli oni kilka dni… Gdy wychodzili byli zwierzętami, maszynami, które miały opanować świat i stworzyć idealna rasę ludzką.

Potwierdzeniem może być sam fakt, że pod Totenburg’iem znajduje się kilka poziomów, do pierwszego można wejść przez np. dziurę którą widzicie na tym zdjęciu. Niestety pozostałe są zasypane, lecz istnieją pozostałości zejścia do niższych kondygnacji. W podmienieniach też znajdowała się główna krypta, gdzie zawsze panowała tajemnicza, mroczna aura.

Historia tutejszych mieszkańców wspomina o kościach, szczątkach, swastykach czy też dwóch bunkrach / schronach. Wraz z moim zespołem sprawdziliśmy podziemia tego kompleksu i powiem otwarcie – bez lin, kasków i latarek nie radzę tam wchodzić. Istnieją dwa duże zapadliska, jedno jest krótkie i niemalże zasypane, drugie zaś pozwala ciągnąć się korytarzami. Na końcu jest (była) tak zwana izba – miejsce spoczynku – wielki sarkofag. Na dziedzińcu widać szyby wentylacyjne, więc wzmianka o szkoleniu SS jest bardzo prawdopodobna. W jednym z pomieszczeń są dwa długie pręty, wiele osób się zastanawia po co one tam były… Ponieważ interesuję się takimi miejscami, to ideologicznie połączyłem Totenburg z innymi kompleksami, i wywnioskowałem, że znajdowała się na tych prętach… Co dziwne – kuchnia. Moją tezę potwierdza starszy wiekiem mieszkaniec, który tutaj mieszka od lat 30 ubiegłego wieku.

Przypominam też, że w pobliżu znajduje się Zamek Książ, pod którym jest jeden z tuneli kompleksu Riese. Totenburg miał był połączony właśnie z tym kompleksem, czyli Książ-Włodarz-Osówka-Rzeczka.

Zobaczmy jeszcze jak wyglądał ten mini-kompleks,a jak wygląda dziś. Jak pisałem wcześniej, na środku stała piękna kolumna, na zewnątrz budynek łączył się z dwoma skrzydłami, na których były orły na kulach ze swastykami. Do kompleksu prowadziły szerokie schody. Idąc z Placu Tuwima w kierunku Nowego Miasta, po prawej stronie jest zamurowane przejście. Zaznaczam, że jest to wejście do szybu Hermann. Informacje oraz stare mapy, przekonują mnie, iż chodniki pozwalały przejść do Mauzoleum. W pobliskich laskach można znaleźć wiele kominów wentylacyjnych czy też małe schrony.

Polecam obejrzeć wyprawę „Leona” do podziemi Mauzoleum.

The post Totenburg, Hitlerowskie Mauzoleum w Wałbrzychu appeared first on rykoszet.info.

Powiem szczerze, że niezbyt wiele. Z oficjalnego forum można dowiedzieć się od Gepard_PH, że:

W dzisiejszej aktualizacji poprawione zostało kilka drobnych problemów z interfejsem gry w garażu (w oknie misji osobistych oraz oknie kontaktów). To wszystko.

A przy okazji zobaczcie to

The post Micropatch z dnia 25.09.2015 appeared first on rykoszet.info.

Leopard 2 A7 – taka jest obecnie najnowsza wersja Leoparda. Na kilka pytań odpowiedział sam ppłk Frank Lobitz z niemieckich sił pancernych.

Czym charakteryzuje się najnowsze dzieło demokracji? 

Na pewno nowoczesne uzbrojenie, 70KW dodatkowej mocy, oprócz tego jest klimatyzacja jak również nowy system dowodzenia.

Czy nowy Leopard został wyposażony w nowoczesny system wizyjny?

Tak zgadza się. Poprzedni system wizyjny był z lat 80. W tej chwili zastosowany jest najnowszy system, który może być obsługiwany przez dowódcę i działonowego.

Ile ten czołg może wytrzymać?

Jeśli chodzi o osłonę balistyczną, jest to sprawa tajemnicza. Ale z osobistego doświadczenia mogę powiedzieć, że ten pancerz wytrzymuje ostrzał z najnowocześniejszej amunicji oraz dał radę wszystkim minom z jakimi się spotkał, np. w kanadyjskiej wersji w Afganistanie.

Jak szybko się porusza, ile pali na 100km oraz jak potężny jest silnik?

Jeśli chodzi o prędkość to faktycznie nie jest to tajemnica, średnia prędkość wynosi około 70km/h. Trzeba pamiętać, że nie jest to Ferrari… Natomiast ten czołg ma 1500KM, a jeśli chodzi o zużycie paliwa to jest to około 350l na 100km.

Pułkowniku, czy Niemcy chcą aby Polska kupiła te najnowsze Leopardy?

Oczywiście chcielibyśmy aby Polska posiadała najnowocześniejszy niemiecki czołg. Ale ja jako reprezentant niemieckiej armii nie mogę mówić o możliwościach zakupowych polskiej armii. Dobrze by było aby Polska posiadała z powodów technicznych i logistycznych czołg ujednolicony z niemiecką armią.

Ile taki czołg kosztuje?

Na to pytanie nie jestem wstanie odpowiedzieć bo to zależy od tego czego wymaga Polska Armia. W zależności od potrzeb cena będzie się zdecydowanie różnić.

Co można dopowiedzieć? Teoretycznie niewiele… Leopardy 2A7 otrzymały elementy systemu zarządzania polem walki oraz termowizyjne przyrządy obserwacyjne Attica III generacji, przeznaczone do prowadzenia rozpoznania na dużych dystansach.

The post Prezentacja Leoparda na MSPO 2015 w Kielcach appeared first on rykoszet.info.

Kamuflaż

Niewidzialność pojazdów wojskowych osiąga się dzięki pięciu podstawowym elementom:

• Zastosowanym materiałom,
• Pokryciu pancerza,
• Geometrii i kształtu,
• Wyciszeniu (pasywnemu i aktywnemu),
• Odpowiedniej taktyce.

Ten ostatni aspekt zależy od sytuacji, ale pierwsze cztery można opracować w laboratoriach.

Materiały są najczęściej kompozytami na bazie włókien szklanych, a nie twardych metali, dzięki czemu pochłaniają one część promieniowania radarowego. Są one tak projektowane, aby odbite od nich echo radarowe było jak najsłabsze i rozproszone. Niektóre z okrętów są także wyposażone w pasy demagnetyzacyjne, czyli okablowanie nadprzewodzące oplatające całą jednostkę.

Dodatkowo echo radarowe osłabić można pokrywając całą powierzchnię kadłuba i nadbudówek farbą pochłaniającą promieniowanie radarowe, składającą się z malutkich kulek karbonylowo-żelazowych lub ferrytowych. Takie malowanie powoduje, że docierające doń fale radarowe są przetwarzane w ciepło. Dzieje się tak dlatego, gdyż materiały tego typu wykazują zmienne pole magnetyczne, które w momencie omiatania wiązką radarową, zaczyna oscylować na poziomie molekularnym. Fale grzęzną wewnątrz kulek i wypromieniowują swoją energię w postaci ciepła.

Geometria jest także niezwykle ważna dla niewykrywalności. W przypadku radaru, skomplikowane bryły generują znacznie czystsze i łatwe do zidentyfikowania odbicie niż w przypadku obiektów o prostym kształcie. W związku z tym, nowoczesne okręty budowane w technologii stealth mają właśnie bardzo zwartą budowę, dodatkowo na masztach mają instalowane ochronne kopuły i czujniki, zwane radomami. Współczesne okręty charakteryzują się więc niezwykle czystymi liniami, a ich burty i nadbudówki posiadają minimalną liczbę drzwi.

Na okrętach wojennych, hałas generowany jest przez szum rozcinanej wody, generatory energii oraz całą maszynerię pokładową. Za szum wody odpowiadają zasady dynamiki płynów, a powstaną one w wyniku zaburzenia przepływu wody wzdłuż burt okrętu. Wynikające z tego drgania mogą być wykryte przez radary typu SAR oraz sonary, co pozwala wrogom na określenie pozycji jednostki, jej prędkości i kursu jakim się porusza. Aby zapobiegać wykryciu przez takie urządzenia, okręty napędzają silniki diesla o niewielkiej mocy, wspomagane przez systemy rozpraszania ciepła, co utrudnia wykrycie przez detektory podczerwieni. Wewnątrz znajdują się dodatkowo systemy kamuflażu akustycznego, których działanie polega na wytwarzaniu małych bąbelków, które skutecznie zakłócają odczyty sonarów. Przestawimy cztery przykłady pływających cudów technologii, wśród których są niszczyciele i okręty podwodne o kanciastych liniach. To wszystko już niebawem.

Co jeszcze warto wiedzieć?

Radar

Pozycje statków i okrętów określa się zazwyczaj dzięki użyciu ogromnych systemów radarowych zlokalizowanych na lądzie i przesyłaniu zebranych przez nie danych pomiędzy ruchomymi i stacjonarnymi stacjami radarowymi. Przy pojawieniu się technologii stealth, ich praca jest znacznie trudniejsza.

Kuter rybacki

Taki zwykły kuter rybacki ze względu na swój skomplikowany kształt i brak technologii stealth, daje zazwyczaj bardzo wyraźne echo radarowe.

Odrzutowce wojskowe

Niektóre samoloty wyposażone są w radary wyspecjalizowane w wykrywaniu jednostek pływających. Systemy takie można jednak oszukać stosując zagłuszacze, pokrycia pochłaniające fale radarowe oraz kopuły radarowe.

Satelity

Wszystkie nowoczesne okręty wykorzystują systemy lokalizacji satelitarnej, które pozwalają na sprawną nawigację i ustalenie, jakie jednostki znajdują się w pobliżu.

Podwodne dziedzictwo

Dawniej łodzie podwodne nie były projektowane z myślą o pozostaniu niewidzialnymi jednostkami. Ich główną metodą ochrony było zanurzenie i pozostawanie pod powierzchnią.

Porównaj niewidzialność!

3 miejsce: Sea Shadow

Ten wycofany już z użycia okręt, był poligonem dla technologii stealth. Jego nisko profilowy, podwójny kadłub dawał bardzo niewielkie echo radarowe.

2 miejsce: Typ 45

Przy podobnie niskim profilu, lecz wielokrotnie większy, wszechstronnie uzbrojony niszczyciel typu 45 stanowi ogromną siłę.

1 miejsce: USS Zumwalt

Oto mistrz niewidzialności. Jego kadłub właściwie nie generuje szumu wody, napędzają go ciche silniki i wyposażony jest w działa elektromagnetyczne.

Jakie jednostki zostaną omówione?

USS Zumwalt

• Typ: Niszczyciel
• Zadania: Wielozadaniowy, do działań na morzu i na „lądzie”
• Wyporność: 14 564 ton
• Długość: 182,9m
• Szerokość: 24,6m
• Zanurzenie: 8,4m
• Napęd: Dwie turbiny gazowe Rolls-Royce
• Moc: 78 000 kW (104 600 KM)
• Prędkość maks.: 31 węzlów (56 km/h)

Okręt podwodny klasy Virginia

• Typ: Okręt podwodny pierwszego uderzenia
• Zadania: Wszechstronne misje podwodne
• Wyporność: 7 900 ton
• Długość: 115m
• Szerokość: 10m
• Napęd: Reaktor jądrowy S9G
• Moc: 29 828 kW (40 000KM)
• Prędkość maks.: 25 węzłów (46 km/h)

USS San Antonio

• Typ: Okręt desantowy
• Zadania: Transport oddziałów i pojazdów, akcje bojowe w strefie przybrzeżnej,
• Wyporność: 24 900 ton
• Długość: 209m
• Szerokość: 32m
• Zanurzenie: 7m
• Napęd: cztery silniki diesla
• Moc: 31 200 kW (42 400 KM)
• Prędkość maks.: 23 węzły (41 km/h)

Okręt wojenny typ 26

• Typ: Fregata
• Zadania: Bezpieczeństwo na morzu, zwalczanie piractwa, desant oddziałów lądowych
• Wyporność: 5 400 ton
• Długość: 148m
• Szerokość: 19m
• Napęd: Turbiny gazowe i silniki diesla
• Moc: nieznana
• Prędkość maks.: 28 węzłów (52 km/h)

Wyczekujcie kolejnych artykułów na ten temat!

The post Niewidzialne okręty, cz. I appeared first on rykoszet.info.