• Projekt 50 tonowego czołgu

Od późnych lat 40′ oraz wczesnych 50′ XX w Francja zaczęła konstruować nowe, własne czołgi w celu zastąpienia wyeksploatowanych przejętych niemieckich Panther oraz dosyć zawodnych ARL 44. Projekt oznaczono jako „M4”, celował on w produkcje czołgu o masie do 50.000 kg który pozwolił by Francji który pozwolił by ówczesnej armii konkurować z czołgami innych nacji. Program rozwoju czołgu został przekazany firmie AMX – Atelier de Construction d’Issy-les-Moulineaux, która już wcześniej stworzyła AMX 50. Podczas projektowania całego pojazdu okazało się że waga wzrośnie do ponad 60 ton wliczając w to zmodernizowany pancerz oraz działo.

• Firma Lorraine

W roku 1900 francuskie firmy zajmujące się projektowaniem maszyn oraz ich wytwarzanie, Lorraine oraz De Dietrich połączyły się w jedną spółkę, Lorraine-Dietrich. Wspólnie zaprojektowali jedne z pierwszych automobili. W pierwszej dekadzie, firma z Luneville, zzredefiniowała pojęcie automobilu wypuszczając na światło dzienne wspaniałe pojazdy, zatrudniając przy tym oraz szkoląc jednych z najlepszych projektantów, takich jak Ettore Buggatti. Po Pierwszej Wojnie Światowej, firma kontynuowała produkcje samochodów oraz silników lotniczych, jednak w 1929 De Detrich sprzedała udziały w firmie i od teraz, funkcjonowała ona pod nazwą Lorriane. Ostatni samochód z lini produkcyjnej zjechał 1934 roku. Od teraz koncentrowano się na współpracy z wojskiem. Jednym z pierwszych produktów było Lorriane 37L, opancerzony ciągnik amunicyjny używany przez armie Francji oraz Niemiec podczas II Wojny Światowej.

• Canon D’Assaut Lorraine

Podczas opracowywania projektu czołgu M4 pod koniec lat czterdziestych firma Lorraine testowała działa samobieżne (SPG), które miały wizualne podobieństwo do drugowojennego Jagdpanzer’a IV. Nazywało się Canon D’Assaut Lorraine. Ważący 25 ton, został wyposażony w wersję 100 mm armaty SA47, mógł osiągnąć prędkość maksymalną 60 km/h (37 mph). Miał nową pneumatyczną oponę / koło szosowe Veil Picard, w przeciwieństwie do stalowego koła jezdnego, obniżającą masę pojazdu. Koła jezdne zostały zamontowane na zawieszeniu drążka skrętnego z hydraulicznymi amortyzatorami. Wiele jego elementów będzie wykorzystywanych w przyszłych konstrukcjach czołgów Lorraine, takich jak Lorraine 40t i różnych eksperymentalnych działach samobieżnych do 1953 r kiedy projekt został porzucony.

• Powstanie Lorraine 40t

Firma Lorraine bacznie przyglądała się projektom wykonanym przez AMX, a jej zadaniem było wyprodukowanie lekkiego wariantu AMX 50. Ich konstrukcja łączyła sterowaną hydraulicznie wieżę oscylującą z ówczesnym eksperymentalnym podwoziem Canon D’Assaut Lorraine, tworząc w ten sposób Lorraine 40t. Podobnie jak wieża zaprojektowana przez FAMH (Compagnie des forges et aciéries de la marine et d’Homécourt) dla AMX-50, wieżyczka dla Lorraine 40t została zaprojektowana w 2 sekcjach. Dolna część umożliwiła obrót wieży w poziomie, a górna część mogła obniżyć i unieść się wraz z działem w stosunku do dolnej części, z zakresem podniesienia od -8 stopni do +15 stopni. Podobnie jak w projekcie AMX 50, 100 mm SA47 (ta sama wersja pistoletu, który zamontował Canon D’Assaut Lorraine) został wybrany do zamontowania w wieży, pozwalając Lorraine 40t osiągnąć podobną siłę ognia, jak jego cięższy odpowiednik . Inną godną uwagi cechą Lorraine 40t mającą związek z AMX 50 było wprowadzenie automatu bębnowego do głównego uzbrojenia z 50 pociskami przechowywanymi w stojaku amunicyjnym wewnątrz kadłuba. Fakt, że działo było zamontowane w oscylującej wieży, oznaczało, że inżynierowie mogli łatwo zainstalować mechanizm ładujący, nie martwiąc się o możliwość ograniczonego pionowego ruchu działa w wieży. Dowódca i strzelec dzielili połączony system ostrzału, umożliwiając obu członkom załogi obsługę uzbrojenia. Podobnie jak wiele czołgów francuskich opracowanych lub prototypowych w okresie powojennym, silnik Lorraine 40t był niemieckiego designu, zainspirowany wieloma niemieckimi czołgami Tiger i Panther, które zaśmiecały francuskie wsi, z kolei kila weszło do francuskiej służby wojskowej po II wojnie światowej. W przypadku Lorraine 40t użyto francuskiego turbodoładowanego, chłodzonego cieczą Maybacha HL 230 V12 o nazwie HL 295, o mocy 850 KM przy 3000 obr./min. Ten silnik był również używany do zasilania AMX-50. Korzystanie z silnika, który został zaprojektowany do napędzania znacznie cięższych czołgów, takich jak Tiger i AMX-50, pozwoliło Lorraine 40t na osiągnięcie prędkości do 60 km / h (37 mph) podczas testów z względną łatwością. Było to około 10 km / h szybciej niż AMX50. Aby spełnić wymagania mniejszej wagi niż AMX-50, „40t” miał drastycznie cieńszy pancerz. Była to konstrukcja spawana o grubości od 25 do 40 mm. Czołg został wyposażony w 10 opon Veil Picard (po 5 na każdej stronie) zamiast stalowych kół jezdnych, aby zaoszczędzić na wadze. Włączenie tych opon zwiększa także komfort załogi poprzez zmniejszenie wibracji i wstrząsów, gdy pojazd był w ruchu. Atrybuty te zostały przeniesione z Canon D’Assaut Lorraine. Inną godną uwagi cechą Lorraine 40t był szczupły nos kadłuba. Był on podobny do konstrukcji modelu AMX 50, który zainspirowany był kilkoma radzieckimi projektami czołgów tego okresu, takimi jak IS-3, który pojawił się publicznie podczas parady zwycięstwa w 1945 roku w Berlinie. Dokonano tego w celu zmaksymalizowania ochrony pojazdu w ramach ograniczeń wagi. Jednak wpływ tego wyboru projektu był prawdopodobnie ograniczony, biorąc pod uwagę, że pojazd miał tylko 40 mm przedniego pancerza (tak jakby próbować pocisk z Abramsa za pomocą umieszczonej pod katem karki papieru). Dwa prototypy zostały ukończone w 1952 r a testowanie pojazdów trwało do 1953 r. I 1954 r. Ponieważ Ameryka, jako część NATO, dostarczyła Francuzom nadwyżkę M47 Patton podczas wybuchu wojny koreańskiej, zainteresowanie AMX-50 i Lorraine 40t zmalało. Wysoki koszt produkcji i utrzymania tych pojazdów ostatecznie spowodował odwołanie czołgów związanych z projektem M4 na korzyść pojazdów dostarczonych przez NATO. Dalszy rozwój francuskiego MBT nie powróciłby na powierzchnię aż do francusko-niemieckiej współpracy, która wytworzyła Leoparda i AMX 30 w późnych latach pięćdziesiątych. Lorraine 40t i jej warianty były rzekomo ostatnimi próbami Lorriane na ponowne wejście na rynek militarny.

Lorraine 40T, specyfikacja

W grze

A taki jeszcze drobny film na temat Lorki, mam nadzieje że Wam sie spodoba

Bardzo świeży pojazd, dodany w aktualizacji 1.75 „La Resistance” jest przedstawicielem czołgów średnich drzewka technologicznego Francji. Umieszczony na IV erze, z klasyfikacją 6.3 jest moim zdaniem, najlepszym medem swojego poziomu. Czemu? Śpieszę wyjaśnić.

Co takiego wyróżnia ten czołg średni na tle konlurencji?

Mobilność —I tutaj musimy się na chwilę zatrzymać. 850 KM w połączeniu z wagą 40 ton, dodając do tego szerokie jak diabli gąsienice (patent znany już w T-34) daje nam prawdziwą Formułę 1 pola bitwy. Do jego maksymalnych 60 km\h rozpędzamy się w paręnaście sekund, bieg wsteczny (i nie, nie ma śmieszkowania z francuskich biegów wstecznych w czołgach) daje nam możliwość rozpędzenia się do prawię 24 km\h do tyłu co w przypadku szybkiego wycofania jest umiejętnością kluczową.

Siła ognia — a ta jest jak na swój B.R, miażdżąca. 6 pocisków APCBC w bębnie, strzał co 6 sekund, przeładowanie całego systemu 38 sekund. Dodanie automatów ładujących całkowicie zmienia dotychczasową taktykę na polu bitwy. Dużym plusem jest fakt, że jest to mechanizm. Mechanizm, który nie bierze pod uwagę to ile mamy załogantów w środku. Tak więc nawet jeśli dostaniemy w wieże (polecam jeździć na 3\4 dostępnej amunicji, wtedy jedna kaseta nie jest wpychana do wieży, dzięki czemu w razie dostania w sagan nie zostajemy wymazani z pola bitwy w efektownej eksplozji magazynu amunicyjnego) nic większego prócz utraty 2 z 4 załogantów się nie stanie. Szybka naprawa i już możemy dalej usuwać wrogów. A usuwać to my mamy czym. Czy można odsyłać Pantery, T-44 oraz Shermany do czołgowego raju za pomocą 100 mm armaty SA47 L58? A można, jeszcze jak! Umożliwia nam to masa pocisku, jak i jego prędkość wylotowa. 13 kg solidnego metalu rozpędzanego do prędkości 1000 metrów na sekundę daje nam 220 mm penetracji pancerza na 100 metrów. Tak jak ma to miejsce w porównaniu do innych czołgów bez wkładki HE, tak i tutaj musimy celować w składy amunicyjne, zamki działa oraz newralgiczne punkty wrażych czołgów. Dodatkowo opuszczanie działa na poziomie -8* daje nam idealnie wręcz warunki na stosowanie taktyki peek-a-boo czyli „robimy kuku wrogowi i uciekamy”, zajazd z drugiej strony i znów „kuku” i ucieczka. A uciekać niestety musimy.

Pancerz — no tutaj to tak średnio mam co opisywać. Fakt ma swoje momenty jak odbicie pocisku z Jagdtigera czy wizjer wchłania strzał z niemieckiej 88, jednak są to bardziej bugi w mechanice niźli standardowa sytuacja. Nawet SPAA – „pelotki” – są nas w stanie posiekać. Zasada jest prosta. Francuz to działo, nie pancerz. No, chyba że AMX-50 Foch, który jest jak drugi T95, ale to tylko jeden mały wyjątek. Jedyny pozytyw to rozmieszczenie modułów. Duża przestrzeń w czołgu oraz odległości między nimi daje nam możliwość przeżycia strzałów z pocisków APHEBC. Po prostu nie aktywują się i możliwe, że przelecą na wylot, wybuchając dopiero za czołgiem. Z rzadka, ale zawsze to coś.

Ekonomia — jeśli mam być z Wami całkowicie szczery, osobiście lepiej kupić dostęp do niskiej ery francuskiej (np. Char B1), doczłapać się do Lorki40t, kupić talizman i cieszyć się wspaniałym grindem. Tak wiem, dewiza WT to „grind, grind uber alles” jednak mi osobiście nie przypadły zestawy z AMX-13 SS.11 oraz FL.10. Są takie, nijakie. Za to Lorka.. Panie, Francuz do Linii Maginota gonił jak się rozmyślił. Po prostu jest to jeden z najbardziej przyjemnych czołgów w grze. Umiejętnie zagrany może uratować sam nie jedną bitwę, a i taczki expa plus kredytów dostajemy po bitwie. Poza tym abstrahując od tematu, czy ten czołg nie wygląda wręcz pięknie w porównaniu ze swoją konkurencją. Wiem, że „piękno” czołgu to subiektywna opinia, jak i odczucie. Jednak ten ma coś takiego w sobie, że chce się nim grać. Duży minus to koszta naprawy. Czołg-komandos musi być drogi. Jednak 12.000 kredek za bitwę to sporo.

JEDNAK ŻE, espere, espere, amigo Piesov. No to jak to, czołg ma same zalety i zero wad?

A no, parę ich ma. Pierwsza to pancerz. Słodki Ganijie jak ja kląłem, kiedy znad horyzontu wylatywał He-219 Uhu. 30 mm działka strasznie nie lubią się z naszym pancerzem. Wszystko, co ma kaliber uzbrojenia większy niż 12.7 mm, nas nie lubi. I to tak bardzo. Widzisz samolot-miej nadzieje, że Cię nie zauważy. 2\4 moich zgonów w bitwach realistycznych i symulacyjnych to właśnie samoloty. Nie czołgi, niewłasne błędy taktyczne a te wielkie i brzydkie samoloty. Nie szanujemy lotnictwa wroga w Lorce. :<

Druga to stockowy czołg a wymaksowany. To tak jak porównywanie twarożku… skończ Waść tych porównań. To, co dostajemy na początku, a to, co dostaniemy na sam koniec to dwa różne światy. Tak więc na sam początek zalecam uzbroić się w melisę, kocyk, cokolwiek byle by nie wpaść w szał. Nie skręca, nie strzela, działo „wali” bagietkami wszędzie wokół, tylko nie w cel. Brak zestawu gaśniczego to jakieś nieporozumienie. Często gęsto dostaniemy w silnik (jest spory, cud to nie trafić) i potem możemy robić z jeżdżąca pochodnie.

Trzecia to jego sylwetka. Ukryć się gdziekolwiek to nieporozumienie. Tak dużego… tyłu nie znajdziecie nigdzie indziej w WarThunder. Parę razy sam się złapałem na to, że wieża jest z przodu, przez co, gdy chciałem się jakoś ukryć (szczególnie na „symce”) zapominałem o tyle. A ten to molto bene cel dla wrogich czołgów.

Czwarta wada\zaleta to jego manewrowość. Zdarzyło Wam się kiedyś wywrócić 40 tonowy czołg w grze na bok? Mnie tak. Człowiek chce sobie wejść kulturalnie w zakręt na manualnym sterowaniu silnikiem aż tu nagle stajemy na jednej gąsienicy i myk na bok. Naprawdę, polecam uważać na jego manewry. Szczególnie na śniegu gdzie już w ogóle lata nam tył jak Golf pod parkingiem Lidla. Jest spora wada zaleta w przypadku jazdy ulicą. Wyjedzie naprzeciw nam czołg wroga, chcemy zjechać w zaułek obok. Okazuje się, że przód swoje a tył swoje, zaczepiamy silnikiem o róg budynku. A wtedy już możemy na 3 sekundy wcisnąć „J”.

Reasumując. Szczególnie dużych wad nie posiada, wachlarz plusów jest powalający. Z czystym sumieniem można przyznać mu naklejkę „French Bias”, wyprowadzić na pole bitwy i denerwować niemieckie i radzieckie czołgi swoim „Batmobilem”. Solidne Oui\10.

A Wy, jakie macie odczucia co do francuskich maszyn? Możecie wypowiedzieć się w sekcji poniżej. Następny artykuł będzie czerpał garściami z komentarzy. Dzięki wielkie za lekturę i do następnego : D

The post Profil maszyny: Lorraine 40t appeared first on rykoszet.info.

Historia maszyny

Dane na temat tej maszyny są bardzo szczątkowe.

Obiekt 268 został opracowany w Fabryce nr 174 w 1956 roku na podwoziu ciężkiego czołgu T-10. Obiekt 268 posiadał 152 mm działo M-64 zamontowane w dużym, wysuniętym do przodu przedziale bojowym, strzelające 43,5 kg pociskami. Pojazd wyposażony był w kilka ciekawych rozwiązań konstrukcyjnych, w tym stereoskopowy dalmierz na dachu pojazdu i prototypowy silnik V-12-5 o mocy 750 KM. Obiekt 268 nie wszedł do wyposażenia wojsk radzieckich. Prototyp został wyprodukowany w 1956 roku i z powodzeniem przeszedł próby, ale pojazd nigdy nie został wdrożony do masowej produkcji.Trochę ogólnodostępnych zdjęć maszyny

Pojedynek czas zacząć. Forma będzie taka sama jak miało to miejsce w poprzednim artykule. Z góry zaznaczam że nie chce skupiać się na porównywaniu tych dwóch gier, a pojazdów w nich występujących. Zdaję sobie sprawę że nie będzie to w 100% możliwe, jednakowoż postaram się jak tylko będę mógł.

*UWAGA* – do tej serii biorę maszyny maksymalnie sobie równe, z podobną konfiguracją. Jako że w WT czołg, jaki otrzymujemy nie zmienia się pod względem modułów etc, re konfiguracja siłą rzeczy będzie następowała w WoT. Załoga 150 punktowa ze szkoleniem asowskim z WT odpowiada załodze 100% z perkiem „Bracia broni”. Porównywana będzie amunicja stokowa, czyli czołg w WoT ma podstawie ammo AP takie jest porównane. Jeśli APCR, HESH lub inne, takie też nastąpi porównanie. Nie montuje żadnych modułów pokroju wentylacji, dosyłacza lub skupiarki.

1.Dane pojazdu

War Thunder

World of Tanks

Więc tak. Jeśli chodzi o penetracje, czołgi różnią się między sobą nieznacznie. Tu oraz tu korzystam z pocisków HE (odłamkowo-burzące). Przeładowanie to różnica 2 sekund na korzyść zawodnika z WoT. Szybkość wylotowa pocisków jest taka w obydwu grach. Magazyn amunicji też mieści w sobie maksymalnie 35 pocisków. Moc silnika w czołgu produkcji Wargamingu jest o 50 KM większa. Depresja oraz elewacja jednakowa, tak jak szybkość naprowadzania działa w poziomie. Tak więc poza dosłownie paroma parametrami można rzec, iż pojazdy te są do siebie bardzo podobne.

2.Model pancerza

Jeśli chodzi o World of Tanks pojazd nie grzeszy pancerzem tak jak to miało miejsce tuż po jego wprowadzeniu. W dobie amunicji premium dostępnej za kredyty sytuacja stała się wiele gorsza niż wcześniej. Jednakże zdarzają się sporadycznie odbicia, jeśli przeciwnik źle przyceluje.

Sprawa w War Thunder ma się zgoła inaczej. Jest to maszyna z serii „trzy dziesiąte oczka”. Nasz pojazd posiada klasyfikację bitewną na poziomie 7.7. Już tutaj możemy spotkać latające z każdej strony pociski HEAT-FS (Ru-251, Typ-61, M46), HESH (każdy brytyjski pojazd od 7.0 we wzwyż a w szczególności wprowadzony ostatnio Vickers MTB), APDS (tutaj witamy działo L7A3 120 mm z jego latającymi strzałkami). Jednak możemy czuć się relatywnie bezpieczni. A co się stanie na ratingu 8.0+. Myk z pocisku kierowanego, myk z HEAT-FS o penetracji 400 mm. Inna para butów to bitwy symulacyjne. Jeśli we wrogim teamie nie ma niczego z pociskami HEAT-FS, możemy czuć się jak Bogowie Wojny, o czym napiszę trochę dalej.

Screeny pochodzą z hangaru. Starałem się wziąć pod uwagę takie same kąty padania na pancerze przypadku obydwu gier. Tego, czego nie zobaczymy to pancerz dwuwarstwowy. Jarzmo działa w WarThunderze ma grubość 157 mm, a za nim znajduję się właściwy pancerz 187 mm ustawiony pod kątem prostym.

3. Jak dana maszyna odnajduje się w otoczeniu swojej gry

WarThunder — nijako. To jest pojazd typowo przeznaczony na bitwy symulacyjne. Tam, gdzie kamera celownika jest inaczej umieszczona duża część graczy zapomina o innej trajektorii lotu pocisku, a co za tym idzie, nawet celując w weakspoty, pocisk uderza gdzie indziej, automatycznie się ześlizgując. No, chyba że tak jak pisałem wyżej, trafi nas HEAT-FS. A już nie daj Boże brytyjski HESH. Nie ważne pod jakim kątem. Zasada jest prosta: jeśli czołg posiada 120 mm pancerza pod nie ważne, jakim kątem, a Twój pocisk ma 127 mm penetracji (np. pocisk odkształcalny L35 w brytyjskim dziale L7A1), zawsze nastąpi penetracja. Jeśli już tam znajduje się 128 mm pancerza, przełączamy się na pociski APDS. Jednak co czyni ten czołg wyjątkowym? Działo. A konkretniej działo wraz z pociskami. OF-530. Które nie latają z prędkością 440 metrów na sekundę a 770. Takie same występują na haubicoarmacie ML-10 zamontowanej na KW-2. A gracze WarThundera wiedzą co KW-2 może zrobić z dowolnym czołgiem na III, IV i V erze, jeśli dostanie je w swoje łapy doświadczony czołgista. Maus? Proszę Was. Leopard? Papier. Chieftain? 1 shot, 1 kill. Tylko KW-2 na załodze asowskiej ładuje 33.3 sekundy. A Object 268,17 sekund. Posiada do tego powiększenie x10, wyznaczanie odległości do 1950 metrów, szybką elewację działa, pociski kumulacyjne (niestabilizowane brzechwowo) z ISU-152 (250 mm penetracji na każdej odległości, ekwiwalent trotylu wynosi 6,40kg, oraz zwykłe APHE potrafiące przebić 240 mm pancerza). Osobiście polecam grać tylko na odłamkowych i od święta na kumulacyjnych. Wysadzenie Mausa z dystansu 2900 metrów cieszy michę jak nic. Oczywiście pojazd ten występuje na „wysokiej symulacji”. Dominacja powietrzna aliantów jest jak zawsze PRZYTŁACZAJĄCA. Spam Wyvern S. Mk. 4, Spitfire Mk. 22/24 z rakietami RP-3 oraz Bearcatów z 1000lbs bombami do przeżyć mało stresujących nie należy. Pierwsze co robi bardziej rozgarnięty gracz w radzieckim teamie to wybranie samolotu i polowanie na graczy. Sam tak często robie. Gdy mapa jest otwarta, czuje w kościach, że zaraz z nieba będzie spadać „gruz” (określenie ładunków podwieszanych w WarThunder). Oczywiście to wyklucza mnie z rozgrywki, bo przy próbie spawnu mamy 50/50% szans, że ktoś już nam nie urządza spawncampu lub nie jest wcelowany w pozycje z 2000 metrów dalej. Do odganiania się od samolotów mamy od biedy na górze zamontowano wielkokalibrowy karabin maszyny KPWT 14,5 mm. Penetracja 35 mm pancerza do dystansu 100 metrów mówi sama za siebie co się stanie, gdy nieostrożny gracz wleci pod grad naszych pocisków. Musimy tutaj zaznaczyć wysoką mobilność pojazdu dzięki podwoziu z czołgu ciężkiego T-10M. Ogólnie pojazd bardzo dobry na symulacje, dobry na bitwy realistyczne 6.7-7.7, przeciętny na bitwach od 8.0 wzwyż.

World of Tanks – nerf dla tego czołgu był moim zdaniem pomyłką. 750 obrażeń alfa nie jest wartością powalającą (ale jeszcze dającą radę) jak na X poziom rosyjskich niszczycieli czołgów, co wraz z 14-sekundowym przeładowaniem czyni ten niszczyciel raczej średnim. Nie sposób zapomnieć o bardzo małym wychyle działa w poziomie. Jego WN8 też specjalnie nie powala, plasując się w mocnej, środkowej części tabeli. Jednakże musimy wspomnieć i jego penetracji na pociskach standardowych, wynoszącej 303 mm oraz tej na amunicji HEAT – 395 mm co jest wynikiem ponadprzeciętnym. Na pochwałę zasługuje jego górny pancerz, który odbić już coś potrafi, czego tego samego powiedzieć nie możemy o jego dolnej płycie.

4.Wiec jak to jest z tym czołgiem – opinie z forum oraz przemyślenia własne

WarThunder — szczerze mówiąc, niszczyciel nie wiadomo po co został dodany do gry. Na battle ratingu 7.7 sobie średnio radzi, na 8.0 dostaje ostro w rzyć (tutaj sprzedam innych graczy, że „jedna bitwa, OPeka nie czyni” tak, więc jeśli udało Ci się rozdawać karty na tym poziomie, gratulacje. Przeciwnicy byli zajęci czymś innym a Ty znalazłeś idealny moment), na 7.0 staje się czołgiem bardzo dobrym. Nie wiadomo jak to balansować. Więc w mojej opinii, nie widzę sensu wprowadzania go do gry. To jest taka zabaweczka, pokroju Sturer Emila, Su-122-54. W sumie fajny nawet ok. Jednakże jest mało uniwersalny. I niezbyt odnajduję się w realiach gry. Expiłem go z wypiekami na twarzy. Zakupiłem, pograłem około 100 bitw. I moim zdanie jest to takie FV4005 swojej ery. Wygar ma, fear factor się zdarzy. No ale jednak strzał i na 18 sekund jesteśmy wykluczeni z bitwy, a nie daj Boże zacznie nas coś objeżdżać. Wtedy zaczyna się zabawa.

World of Tanks – Objecta 268 osobiście w WoT zrobiłem jeszcze, kiedy świeżo wszedł do gry. Dawna alfa 850 DMG na strzał budziła respekt wrogów. Właściwości kamuflażowe były takie same jak na ISU-152/Objecie 704, czyli rosyjski ninja. A pancerz potrafił odbić sporo, oj bardzo sporo. Teraz gdy wróciłem do World of Tanks po prawie 4 latach zabawy z WarThunderem, odpaliłem na nim bitwę i wylosowało mi Malinówkę. Dalej sprawia jakąś przyjemność (WN na poziomie 1500 więc coś tam niby umiem, lecz po takim czasie taki ze mnie gracz jak pianista, mierny), chociaż co jest zrozumiałe, nie taką jak parę lat temu. Alfa obcięta o 100 to jedyne co mi przeszkadza w tym pojeździe. No i amunicja premium za kredyty. Pomijając te aspekty, w MOIM, podkreślam moim odczuciu to całkiem przyjemna maszyna. Na forum panują różne klimaty.

Od tych najgorszych „..obecnie niegrywalne ścierwo 2 razy odkupowany i 2 razy sprzedawany (jedyna dycha, którą spotkał ten los)”, „niestety, ale pojazd po nerfach jest mało grywalny … podzielił los Foch’a 155” poprzez takie, „Nadal można wykręcić nim ładny wynik, jeśli team oczywiście pozwoli. Jak każdym innym czołgiem, co nie zmienia faktu, że w tym momencie jest cieniem dawnego obiekta”, aż takie jak moje wyżej.

5. Co co myślisz o pojeździe, edycja YouTube, Twitch oraz E-Sport.

World of Tanks 

Ded87 – World of Tanks – polski YouTuber, człowiek-majster. Od World of Warships, przez WoTa, po Heartstone a do Tekkena.

1. Czy na tle innych pojazdów tej samej klasy, maszyna wyróżnia się w jakiś sposób czy może wręcz przeciwnie, nie daje rady?

Odstaje. Tak naprawdę on jak i Foch 155 to najgorsze dla mnie obecnie TD X tieru. (a kiedyś wymiatały, co pokazuje, że WG nie potrafi nerfić pojazdów, bo jak się już za to bierze to niszczy przyjemność z grania nimi całkowicie).

2. Jakie są jego wady i zalety według TWOJEJ, podkreślam Twojej opinii. Żeby nie było nieporozumień, że gracze będą płakać, że no jak to tak. Przecież u mnie inaczej on wygląda.

Wady – nie ma nic co by go wyróżniało na tle innych TD. Jest totalnie nijaki. Zabierając mu mobilność WG zabrało mu coś co go wyróżniało.

3. Jak sprawuję się na polu bitwy. Jakie są jego zalety, jakie wady. Czy jest „noobfriedly„?

Zdecydowanie nie jest noobfriendly. Oczywiście po wejściu w HD dinga więcej troszkę z tego co pograłem nim na testowym, ale ogólnie polecam zrobić to co sam zrobiłem. Czyli robiąc ta linie zatrzymać się na Obiekcie 704( jego odkupiłem). Dlaczego? 704 ma lepsze wychyły działa, lepsze cammo, do tego 750 dmg na strzał na 9 tierach znaczy więcej niż na 10 tierach. Jak nas rzuci na topkę to robi różnicę. Oczywiście mobilność nie jest porywająca ale spokojnie można grać

4. Jak sprawa wygląda z jego rentownością, czyli frajda z gry wymaga wpompowania w niego dużych ilości kredytów.

Rentowność wysokich tierów jest tak zrobiona byś kupił konto premium Tyczy się to każdego pojazdu. 

5. Czy da się nim wykonywać niektóre misje osobiste, czy jest użyteczny na bitwach drużynowych oraz innych tego rodzaju trybach?

Co do misji osobistych to lepiej robić je na 704. Co do CW to 268 nie jest brane na CW. Chyba E3 jest brana najczęściej z TD X tieru.

6. Jak oceniasz całą drogę do pojazdu, od I tieru aż do X?.

Ogólnie droga jak i drzewko są super. Jest to jedno z ciekawszych drzewek jeśli chodzi o TD. Super 4 tier, 6 tier ze 122 potrafi zrobić robotę. Su-152 z Haubicą też jest zabójcze. ISU z nieobliczalnym BL-10, które potrafi w 1 bitwie trafić w skrzydełko muchy z 500 metrów by w kolejnej spudłować w stodołę z 10 metrów też dostarcza wielu emocji. Zwłaszcza jak strzelamy w 6 tiery. No i Obiekt 704, który jak dla mnie póki co jest najlepszym wyborem z tego drzewka. Ninja, który może zrobić wiele. 

Ogólnie jeśli WG nie zbuffuje Obiekta 268 to zostaje on raczej miłym wspomnieniem dawnej potęgi i niczym więcej. Wielka szkoda. Bo kiedyś ten pojazd budził postrach. Teraz raczej budzi politowanie

MiqT – autor fimów z serii „Ciemnota”, współredaktor na stronie Rykoszet.info, powie nam dziś co nieco na temat tego cudaka:

1. Czy na tle innych pojazdów tej samej klasy, maszyna wyróżnia się w jakiś sposób czy może wręcz przeciwnie, nie daje rady?

Obecnie Object 268 ma najlepsze czasy już za sobą. Kiedyś był to świetny pojazd typu ninja – miał ********* kamuflaż, który sprawiał, że znakomici sprawdzał się jako typowy TD-ek wsparcia. Obecnie, bo ostatnich nerffach (które odbyły się jakiś czas temu)  pojazd ten jest cieniem samego siebie. Zabrali mu kamuflaż, pogorszyli działo, pokombinowali przy mobilności… Sprawiło to, że Object 268 rzadko jest widywany na randomach, nie mówiąc już o drużynkach.

2. Jakie są jego wady i zalety według TWOJEJ, podkreślam Twojej opinii. Żeby nie było nieporozumień, że gracze będą płakać, że no jak to tak. Przecież u mnie inaczej on wygląda.

Zalety:

+ dobra penetracja

+ niezły pancerz przedni

+ niezła mobilność

 Zady:

– okropny kamuflaż

– niecelne działo

– słabe opory gruntu

– kiepski pancerz boczny i tylny

3. Jak sprawuję się na polu bitwy. Jakie są jego zalety, jakie wady. Czy jest „noobfriedly„?

Noobfriendly? Ani trochę! Zady i walety wymieniłem przed wyżej. Wady sprawiają, że nowi gracz absolutnie się w tym czołgu nie odnajdą. A jak grać tym czołgiem? Stać z w krzakach i liczyć, że cię nie wyspotują.

4. Jak sprawa wygląda z jego rentownością, czyli frajda z gry wymaga wpompowania w niego dużych ilości kredytów.

Przy penetracji 303 rzadko trzeba posiłkować się złotem. Niestety pojazd posiada spore koszty naprawy, który często trzeba ładować, gdyż z powodu braku kamuflażu, nasz pojazd ciężko wraca do garażu.

5. Czy da się nim wykonywać niektóre misje osobiste, czy jest użyteczny na bitwach drużynowych oraz innych tego rodzaju trybach?

Czołg jest absolutnie pomijalny, jeżeli chodzi o bitwy drużynowe – i słusznie. Co do misji osobistych – można pobawić się w tych, które polegają na zadawaniu obrażeń z daleka. Są jednak lepsze maszyny.

6. Jak oceniasz całą drogę do pojazdu, od I tieru aż do X?.

Sama linia jest na prawdę przyjemna. Na uwagę zasługują głównie SU-100 ze swoją haubicą, ISU-152 z legendarną BL10 oraz Obj. 704, który jest ulepszoną wersją ISU.

 WarThunder

PhlyDaily – anglojęzyczny youtuber z już rozpoznawalnym nickiem wśród graczy WarThundera. (tłumaczenie dodane w spoilerze)

The post Contra, czyli WoT vs. WT: Object 268 appeared first on rykoszet.info.

(Wszystkie screeny w lepszej rozdzielczości po kliknięciu na nich)

Historia maszyny

Projekt IS-6 (Object 253) został stworzony w Czelabińskiej Fabryce Traktorów, połową 1944 roku. Głównym usprawnieniem tej maszyny, w porównaniu z IS-4,  miała być elektryczno-mechaniczna transmisja. Pod koniec 1944, po testach w macierzystej fabryce czołgów, IS-6 wraz z usuniętymi już błędami produkcyjnymi, został wysłany na poligon Kubinka w celu testów balistycznych oraz ogólnego przetestowania pojadu. Czołg na pierwszy rzut oka był bardzo podobny do IS-4. Uzbrojony w działo D-30 122 mm wraz z 30 nabojami oraz zamontowanym p.lot wkm DSHK 12.7 mm na dachu wieży. Serce maszyny stanowił silnik B-12 o mocy 750 koni mechanicznych. Elektro-mechaniczna transmisja zdolna była do wyprodukowania prądu stałego którego moc wyjściowa wynosiła 385 kW (305A). W jednym rzędzie obok głównego generatora zostały, zaprojektowane specjalnie dla tego pojazdu, trójfazowe wentylatory które miały spełniać zadanie chłodzenia baterii. Rosjanie byli zafascynowani tym układem gdy sprawdzili w jaki sposób wpływa on na układ jezdny innego molocha Wojny Ojczyźnianej – Ferdynanda. Maksymalna prędkość maszyny wynosiła 43 km/h. Masę zredukowano do 51.5 tony. Zamontowanie elektrycznej transmisji znacząco poprawiło manewrowość tegoż pojazdu. Jednak tak duża masa pojazdu sprawiała przeciążenia całego układu. Z tego powodu zaniechano dalszych prób w takiej kombinacji.

Drewniana makieta IS-6, prawdopodobnie jesień 1944.

Pojedynek czas zacząć

Na wstępie muszę zaznaczyć, iż zdaje sobie sprawę z ułomności gier komputerowych, koncentrujących się na tematach około czołgowych. Jak wiemy, WoT jest grą arcade-FPS, tyle że zamiast ludzi, mamy czołgi. War Thunder natomiast jest próbą i to maksymalnie naciąganą próbą, stworzenia symulacji czołgu. Jednak zrobienie tej gry w modelu MMO było bardzo trudną rzeczą z względu na stworzenie balansu by każdy miał równe szanse. Już teraz występują kuriozalne sytuację gdzie gracz z 11 poziomem walczy przeciwko weteranowi gry na 100 poziomie ze stażem 3000h. Teoretycznie szansę są. W praktyce nie ma. Więc odbierajcie proszę ten post na zasadzie porównania maszyn w grze, a nie samych gier stricte. Jako że w WoT istnieje dużo pojazdów nie występujących w WT i na odwrót, postanowiłem porównywać tylko takie pojazdy, które są w obydwu produkcjach z podobną konfiguracją. Na ogień wziąłem niedawnego dodanego do WT, IS-6. Spróbujmy go zestawić z tym, co występuje w WoT.

*UWAGA* – do tej serii biorę maszyny maksymalnie sobie równe, z podobną konfiguracją. Jako że w WT czołg, jaki otrzymujemy nie zmienia się pod względem modułów etc,  re konfiguracja siłą rzeczy będzie następowała w WoT. Załoga 150 punktowa z szkoleniem asowskim z WT odpowiada załodze 100% z perkiem „Bracia broni”. Porównywana będzie amunicja stockowa, czyli czołg w WoT ma podstawie ammo AP takie jest porównane. Jeśli APCR, HESH lub inne, takie też nastąpi porównanie. Nie montuje żadnych modułów pokroju wentylacji, dosyłacza lub skupiarki.

1.Dane pojazdu

War Thunder

World of Tanks

Nad swoim konkurencyjnym odpowiednikiem, ma przewagę w postaci większego wychyłu działa pionowo, o wiele szybszego obrotu wieży, dwukrotnie szybszą szybkostrzelność. Przeciwnik posiada natomiast większą penetracje. Prędkości pocisku wynosi w obydwóch przypadkach tyle samo, jak i prędkość wstecz. Prędkość pojazdu natomiast jest większa u dzieła firmy Ganijin o 12 km/h.

2.Model pancerza

World of  Tanks

Pancerz jest dostatecznie odporny, by przyjąć na siebie parę strzałów. Oczywiście przy załadowaniu pocisków premium jest o wiele ciężej. Jednakże RNGsus, dzięki widełkom +/- 25% jest czasami w stanie nas obronić.

War Thunder

Pancerz różni się od siebie. Przede wszystkim lekkimi zmianami nachylenia. Prawdopodobnie przez inne pozycje kamery, choć starałem się by zdjęcia były zrobione niemal identycznie.

Czołg wyróżnia się w grze dość dobrą mobilnością, jednakże samo działo czasami nie domaga. 207 mm penetracji pancerza pod kątem 90* jest bardzo małą wartością, zważywszy na to z, kim przychodzi nam walczyć. B.R 7.0 sprawia, iż regularnie jesteśmy rzucani na Panther II oraz Tygrysy II (H)/10,5 cm, T29, Centuriony. Na 8.0, one-shot Leoparda cieszy michę jak nigdy. No, chyba że wyrwiemy HEAT-FS w twarz. Wtedy mniej.

 Jak możemy zauważyć, pancerz jest dość dobrze skątowany. Jest to cecha charakterystyczna IS-6, ale mimo wszystko, gorszy niż IS-4. W dobie pojazdów takich jak Ru 251, M56 Scorpion czy nawet zwykłych „derpów’ czyli dział kalibru powyżej 150 mm, jest on mocno sytuacyjny. No i główna dewiza gry. Czego czołg nie zniszczy, to lotnictwo rozkwasi.

3. Jak dana maszyna odnajduje się w otoczeniu swojej gry

War Thunder-maszyna umiejscowiona na B.R 7.0 musi walczyć z czołgami zakresu 6.0-8.0. W dobie pocisków HEAT-FS oraz latających kartofli kalibru 150 mm łatwo nam nie będzie.

W przypadku losowania pomyślnego tj. 6.0 stajemy się komunistycznym pociągiem nie do zatrzymania. Jedziemy przed siebie i anihilujemy zastępy przeciwników. W przypadku losowania 7.0 musimy zdać się na nasz pancerz. Działo już powoli nie domaga, ale w przypadku znajomości większości weakspotów od biedy ujdzie. B.R 8.0 daje nad odczuć jak to nie mieć działa oraz pancerza. A nie czekaj, przecież w większości jeździmy na Niemców oraz Japończyków. Więc jak to wygląda? W razie spotkania Leoparda, Type 74, STB-1, Chieftain Mk.3, M60A1 itd. liczy się, kto pierwszy strzeli. Jeśli wyjedzie na nas Maus. Jesteśmy głęboko w ** ,no wiecie sami gdzie. Pancerz nie gra roli. Tylko jedziemy i modlimy się o miękkie cele. 

World of Tanks, gościnne Barul-jeden z niewielu czołgów ciężki mających ograniczony MM na 8 tierze, tak więc w World of Tanks będziecie grali albo w topce, albo w środku układu pokarmowego. Jeśli jesteście na górze i gracie przeciwko 6 i 7 tierom to można coś fajnego ugrać, jeśli na 9 tiery to trochę słabo. Jako czołg premium powinien zarabiać, a strzelanie z „golda” raczej nie pozwoli Wam napełnić kiesy. Średnio mobilny, nieźle opancerzony, z fajnym działem o tragicznej celności, nie będzie takim samym rzeźnikiem jak na przykład Defender (tak wiem, Defendera rzuca na X i nie powinno się tych czołgów porównywać). Jako że osobiście nie pałam zachwytem do tego czołgu i moje zdanie jest stosunkowo nieobiektywne, co wcale nie znaczy że nim nie grałem ani nie gram – lubię wyzwania. Stwierdzam osobiście, że w porównaniu do innych czołgów jest to pojazd sytuacyjny. Jesteś na topce, jedziesz tam gdzie Heavy Tanki. Grasz na 9 tierach wspomagasz swoje czołgi średnie w pierwszej linii. Nigdy nie kamp jako TDek, ani tym bardziej nie spotuj jak czołg lekki.
Jeśli macie problem z przebiciem go, walcie w boki wieży, działa z penetracją powyżej 220 bez problemu ją „spenetrują”.
A zapomniałem, dla bardzo bogatych graczy, była możliwość zakupu Is-6 B, B jak Black. Wiecie czarne wyszczupla, a teraz mogło wyszczuplić Wasze portfele.

Dzięki Barula!

4. Co sądzą o niej gracze czyli – luźne opinie zebrane z forum

Forum

War Thunder-zdania są w dużej mierze podzielone. Jedni uważają zakup IS za kasę wydaną w błoto, drudzy natomiast chwalą go w wniebogłosy. Narzekania przede wszystkim są w kwestii pancerza oraz niekiedy i działa. Ma on swoje momenty sławy jeśli dobrze się ustawimy. Jednakże lepsi gracze na dzień dobry zmienią punkt w który celują na garnek u wieży oraz na prawo od  jarzma gdy patrzymy się na czołg od przodu. Nie pomaga długi czas przeładowania oraz bardzo słaba depresja, która jest cechą rosyjskich maszyn. Kwestia działa to już osobna sprawa. 207 mm penetracji na dystansie 100 metrów pod 90° kątem jest specyficzne. Przy dokładnym mierzeniu w spoty uda się nie raz, nie dwa, zniszczyć z pozoru nietykalny czołg. Z punktu zarobkowego daje rade, jeśli chodzi o XP można całkiem nieźle badać maszyny.

World of Tanks-gracze chwalą pojazd za preferencyjny MM jednak często podkreślają niską penetracje na pocisku standardowym – 175mm. Sprawa ma się lepiej już na amunicji APCR – 217 mm – jednak jaki jest sens w graniu pojazdem premium strzelając premium amunicją? Działo jest kolejną ciekawostką. Jak to z „ruskami”, raz trafisz na pełnym rozrzucie celownika z 500 metrów obracając wieże i spadając z klifu. Innym nie trafimy w weakspot z 50 metrów. Takie uroki tych dział. Pancerz. Jako że wpływ RNG na losowania penetracji są nie raz błogosławione, tak tutaj jest to magiczne „stalinium”. Magiczne rykoszety to nic nadzwyczajnego na tym pojeździe ale przebił cie 5 tier Bóg wie jak?(Pod kątem nie mieszczącym się w ramy ustawy). Cóż  więcej powiedzieć jak „)))”.

Tego zawodnika przedstawiać chyba nie muszę. Na moje pytania, odnośnie IS-6 w WoT, odpowie dziś New Multi Show:

1. Czy w tym momencie kupno jest opłacalne na tle innych premek wypuszczanych przez WG?

Zdecydowanie nie, Wargaming od kilku miesięcy wprowadza coraz to lepsze czołgi Premium 8 poziomu. Dla IS-6 gwoździem do trumny było wprowadzenie Objecta 252 (Defender), który sprawił, że ostatnie resztki balansu zniknęły.

2. Jakie są jego wady i zalety według TWOJEJ opini?

Zacznę od zalet:

• Preferencyjne losowania tylko do 9 poziomu. Dlaczego wymieniam to jako ostatni atut? Powiem wprost, obecnie IS-6 nawet na 8-emkach nie daje rady. Jeśli w drużynie przeciwnej wylosuje defendera i będzie to choć trochę ogarnięty gracz, nasze szanse są zerowe. Atut losowania był dobry, ale kiedyś.
• Przyzwoity pancerz, który jednak traci w obliczu nowych OP premek
• Dobra mobilność, wystarcza aby wygrać z czołgiem średnim, który nas flankuje
• 2000 uszkodzeń na minutę, jest to trzeci najlepszy wynik na 8 poziomie wśród czołgów ciężkich, który sprawia, że w bezpośredniej walce zawsze wygramy z naszym rywalem (o ile będziemy przebijać)
•  390 uszkodzeń na strzał, bardzo dobry wynik na tym poziomie, który sprawia, że najpopularniejszego IS-3 zdejmujemy na 4 strzały
• RNG, grając IS-6 mam dużo strzało powyżej średniej + wiele szczęśliwych pocisków, które nie powinny trafić, a trafiają.

Wady:

• Penetracja, penetracja i jeszcze raz penetracja! Na IS-6 grałem zawsze głównie na amunicji przeciwpancernej, ponieważ zależało mi na zarabianiu kredytów. Nauczyłem się technik, aby przebijać ISy-3 we włazy lub je flankować, KW-5 strzelało się po cycku na przodzie, Tiger II był przebijany w dolną płytę, a co teraz? Niestety Liberte przebijemy tylko w garnek na wieży, Patriot potrafi odbić kadłubem, a Defender? Nie do ruszenia, nawet gold nie pomoże.
• Celność i czas celowania
•  Zasięg widzenia
•  Mało amunicji (często się kończy)
• Bez szans podczas walki z nowymi czołgami Premium

3. Jak sprawuje się na polu bitwy?

Wszystko zależy od kilku czynników: mapa, tiery i ilość artylerii. IS-6 uwielbia zamknięte mapy jak Ensk lub Himmelsdorf. Niestety jego zmorą są bitwy z artyleriami, bo tam jest łatwym celem i nie może flankować. Podsumowując jest grywalny, ale bardzo losowy. Trzeba mieć szczęście do losowań.

4. Czy jest „noobfriendly”, czy na pierwszą premkę w drzewku np. ZSRR byłby polecany?

Niestety nie. IS-6 to bardzo trudny czołg, obecnie nie polecam jego zakupu, a już na pewno początkującym graczom. Jest 1000 innych lepszych premek.

5. Jak sprawa wygląda z jego rentownością, czyli stosunek zarobków oraz czy pokrywa się to z przyjemnością grania tą maszyną.

Rentowność wygląda obecnie tak, że trzeba bardzo często korzystać z amunicji Premium, aby jakkolwiek pomóc drużynie, więc nasze zarobki automatycznie spadają. W skrócie zarabia się mniej niż innym premkami. Szczególnie, że podstawowa amunicja kosztuje 1025 kredytów. Jeśli chodzi o frajdę z gry to ja już jej nie mam.

6. W jakich sytuacjach pokazuje swoje mocne strony, a kiedy po prostu nie domaga?

IS-6 jest bardzo dobry na zamknięte mapy. Strzelając z 200-300 metrów celność nie będzie problemem i dodatkowo pojawi się szansa na flankowanie. 175 mm penetracji wtedy wystarczy. Największym problem są otwarte mapy, ponieważ wtedy nasza celność będzie wystawiona na próbę, mobilność nie wystarczy, a artylerie wybiorą nas na swój cel.

7. Czy da się nim wykonywać niektóre misje osobiste, czy bardzo się nudzi podczas gry, czy może wręcz przeciwnie, granie nim na dłuższą metę jest świetne.

Oczywiście, że się da. Sam wykonałem pełno misji na IS-6, aczkolwiek to było dawno temu. Obecnie gra IS-6 nie daje już tyle satysfakcji co kiedyś, więc granie na dłuższą metę będzie męczące.

8. Stosunek ceny do opłacalności. Warty tych pieniędzy?

Nie owijając w bawełnę, nie polecam. Cena jest kosmiczna (11 800 złota), szczególnie, że pojazd przeciętnie zarabia i nie daje frajdy z gry. Na pewno można lepiej zainwestować taką wartość złota.

Dzięki wielkie Multi!

 5.Podsumowanie

„Warthunderowy” IS-6 jest pojazdem zależnym od rzutu, ale w większość to maszyna pierwszej linii, do walki face-to-face. O ile rzecz jasna nie zasadzi nam coś buły z HEAT-FS bądź latającej lodówki kalibru 150 mm+.  „Wotowski” natomiast jest pojazdem 1.5 liniowym. Jeśli jesteśmy na dole tabelki to nie jest tak źle bo preferencyjny MM ratuje nam nasze stalowe cztery litery. Z moich obserwacji zauważyłem że pojazd ten wybierają zazwyczaj gracze już doświadczeni. Na pewno penetracja może odpychać jednak połączenie pancerza oraz mobilności nadrabia tą niedogodność, czyli prawie tak samo jak w WT.

Jeżeli podobał Ci się tekst, napisz co mogło by pojawić się w następnym artykule z serii „Contra”. Czekam z niecierpliwością oraz jak zawsze powodzenia na polu bitwy, Czołgisto

The post Contra, czyli WoT vs. WT: IS-6 appeared first on rykoszet.info.