Niewiele osób na świecie jest związanych ze światem korporacji tak nierozerwalnie jak Francine De Laroche. Wywodząca się z wyżyn społecznych Francine jest obyta w świecie, ale też chłodna i powściągliwa oraz obojętna na trudną sytuację społeczną „niemytych mas”, jak zwykła jest mówić. Postawę tę odzwierciedlają jej życiowe decyzje. Jest bardzo wybredna w wyborze zleceniodawców, dlatego wy, dowódcy, macie szczęście, że swymi wybitnymi wynikami przykuliście jej uwagę. Francine mało komu ufa.

Każdy diler w Armored Warfare oraz oferowane przez niego opcje mają niepowtarzalny charakter. Solomon Schreiber, na przykład, nadaje się najbardziej dla nowych graczy, którym oferuje wiele opcji wypróbowania różnych pojazdów i stylów. Wszystko to dzięki dostępowi do innych gałęzi i różnorodnych wynajmowanych pojazdów z różnymi stylami gry. Specjalizuje się przy tym w wytrzymałych i łatwych do opanowania czołgach. Oscar Faraday z kolei wręcz przeciwnie, dysponuje pojazdami unikalnymi i technologicznie najbardziej zaawansowanymi, trudnymi do okiełznania, ale miażdżącymi we wprawnych rękach. Wyjątkowa jest również oferta Francine De Laroche.

Wyjątkowość jej opiera się na nadrzędnej idei wyboru. Oznacza to, że jej pojazdy sprawdzają się raczej w rękach zaawansowanych graczy i dlatego gałąź zaczyna się od 3, a nie, jak to zwykle bywa, od 1 poziomu.

Oferowane przez nią maszyny można skonfigurować w zależności od preferencji pod kątem więcej niż jednej ról na polu bitwy. Służą temu wykluczające się ekskluzywne mechaniki modułów i alternatywne moduły progresywnych gałęzi. Niektóre z nich oferują bardzo rzadkie aktywne zdolności i inne ulepszenia, które omówimy przy okazji prezentacji poszczególnych pojazdów, do czego teraz i przystąpimy.

Gałąź zaczyna się od czołgu podstawowego 3 poziomu o oznaczeniu AMX-50. AMX-50 to francuski powojenny projekt czołgu ciężkiego z dwiema charakterystycznymi cechami –oscylującą wieżą i armatą ładowaną automatycznie z przypominającego bęben magazynka. Więcej na temat tego pojazdu przeczytacie w osobnym artykule.

Pod względem rozgrywki będzie to dość konwencjonalny czołg podstawowy o dobrej mobilności (po ulepszeniu) i dzięki specjalnemu automatowi ładowania działa kal. 100 mm zdolności zadawania obrażeń seriami. Można go będzie skonfigurować pod kątem zadawania dużych obrażeń przy miernej mobilności lub znacznie lepszej mobilności, na czym ucierpi siła ognia.

Na 4 poziomie występują dwie wersje tego samego pojazdu – pierwszego seryjnie produkowanego po II wojnie światowej czołgu podstawowego AMX-30, wywodzącego się z tego samego programu co Leopard 1. Jego historię opisuje osobny artykuł, wspomnimy tylko, że jeden z czołgów będzie pojazdem premium 4 poziomu, do nabycia za złoto, natomiast drugi progresywnym czołgiem podstawowym 4 poziomu.

Obydwa czołgi niewiele będą się od siebie różniły. Faktycznie jedyną różnicą będzie dostęp do zestawu ERA wersji progresywnej pojazdu. Obydwa czołgi będą lekko opancerzone, dobrze uzbrojone, mobilne i wyróżniające się kilkoma cechami, do których zaliczają się:

• Współosiowe działko automatyczne kal. 20 mm jako alternatywna broń dla armaty 105 mm
• Potężna amunicja HEAT Obus G
• Duża prędkość cofania

Będą one w dużym stopniu konfigurowalne do roli bardzo mobilnego lub alternatywnie klasycznie kamuflowanego snajpera.

Oprócz wymienionych wyżej dwóch pojazdów 4 poziomu diler będzie oferował dwa już wcześniej dostępne włoskie i francuskie pojazdy premium. Do gałęzi trafi niszczyciel czołgów AMX-10P PAC 90 i progresywny czołg podstawowy OF-40 jako alternatywa dla AMX-30B2 Brenus.

AMX-40 to eksportowy projekt czołgu, któremu nie był sądzony sukces. Cięższy i lepiej uzbrojony niż AMX-30B2, od którego różni się głównie armatą gładkolufową kal. 120 mm (poprzedniczka armaty Leclerca), nową spawaną wieżą i oferującą lepszą ochronę konstrukcją kadłuba ze szczelinami powietrznymi w stylu Leoparda 2. Więcej na temat tego pojazdu przeczytacie w odnośnym artykule.

Wersja w Armored Warfare pod względem rozgrywki będzie podobna do AMX-30B2. Możliwe będą dwie konfiguracje – mobilny lub klasyczny snajper. Do gry wróci również współosiowe działko automatyczne kal. 20 mm.

AMX-13 DCA to w rzeczywistości przeciwlotnicze działo samobieżne na podwoziu AMX-13, uzbrojone w dwa szybkostrzelne działka automatyczne. Rozchodzi się o lekki, szybki i zwalczający zarówno cele naziemne jak i nisko latające pojazd. Więcej na temat tego pojazdu przeczytacie w odnośnym artykule.

Wersję w Armored Warfare da się skonfigurować na dwa różne sposoby – do roli bardzo mobilnego, aktywnego zwiadowcy lub pasywnego zwiadowcy dalekiego zasięgu. Ostatnia rola będzie wspierana przez specjalną aktywną zdolność – radar Black Eye. Włączenie radaru znacznie zwiększy zasięg wykrywania, ale jednocześnie zmniejszy współczynnik kamuflażu, przez co dany gracz będzie wyeksponowany na polu bitwy.

C-13 TUA stanowi wersję niszczyciela czołgów włoskiego projektu BWP C-13. Pojazd ten, przypominający wyglądem i rolą występujący już w grze NM142, będzie uzbrojonym w ppk niszczycielem czołgów 6 poziomu. Więcej na temat tego pojazdu przeczytacie w odnośnym artykule.

W Armored Warfare wystąpią dwie konfiguracje C-13 TUA – mobilna platforma ppk i wyrzutnia dalekiego zasięgu z dodatkowymi bonusami kamuflażu. Na tym jeszcze nie koniec. W kompletnie zmodernizowanym pojeździe pojawią się dwie alternatywne konfiguracje siły ognia – zdolność strzelania pociskami rakietowymi powietrze-ziemia, trafiającymi narażone dachy czołgów podstawowych lub zdolność odpalania podwójnej salwy (czyli dwóch pocisków rakietowych na raz w szybkiej kolejności).

Pojazdy te zostaną wprowadzone w początkowej wersji Aktualizacji 0.28, po czym z małym poślizgiem do gry wjedzie druga część gałęzi. Druga część gałęzi będzie zawierać:

• 7 poziom: czołg podstawowy Char Leclerc Prototype z unikalną aktywną zdolnością w postaci zaawansowanego SKO – co kilka minut czołg będzie miał możliwość oznaczenia wszystkich wrogich celów w zasięgu 100 metrów. Owe oznaczone cele będą następnie odnosić zwiększone obrażenia (w podobny sposób jak w przypadku zdolności klasy opancerzonych wozów bojowych).
• 8 poziom: niszczyciel czołgów VCAC Mephisto – lekki kołowy pojazd z wyrzutnią rakietową HOT, oferujący różne konfiguracje i wybór między ppk o ekstremalnej penetracji, termobarycznymi ppk lub salwą składającą się z czterech standardowych ppk. Do pojazdu tego na 8 poziomie dołączy czołg podstawowy C1 Ariete, który zostanie przeniesiony z brytyjskiej gałęzi. W brytyjskiej gałęzi puste miejsce zajmie zbudowany dla Jordanii Al-Hussein Challenger czyli jeszcze jeden nowy czołg, który do gry wjedzie z sezonem Arabian Nights. Korzystając z okazji, mamy zamiar znacząco poprawić modele Challengerów 1 w Armored Warfare, poprawki obejmą nowe lepsze tekstury oraz dodatkowe detale. Pojazdy z tej rodziny są ikoniczne dla naszej gry, chcemy aby nasi gracze mogli cieszyć swoje oczy jak najlepszą oprawą wizualną, tak jak ma to miejsce w przypadku nowych pojazdów które wprowadzamy. Oprócz tego do gałęzi tej trafi niszczyciel czołgów premium AMX 10 RCR.
• 9 poziom: czołg podstawowy Char Leclerc AZUR – czyli „prawdziwy” Leclerc, dostępny dla wszystkich fanów francuskich czołgów. Połączenie potężnej armaty kalibru 120 mm, wyśmienitego przedniego pancerza i dobrej mobilności sprawi, że czołg ten będzie miał duży potencjał na polu bitwy. Na 9 poziomie obecny będzie również pojazd premium Leclerc T40, zaproponowany przez społeczność Armored Warfare.
• 10 poziom: czołg podstawowy Char Leclerc T4, znany też jako “Le Terminateur” czyli podwozie Leclerca z wieżą, uzbrojoną w działo kalibru 140 mm. Swoją niepowtarzalność pojazd ten będzie zawdzięczał między innymi pasywnej zdolności System Zarządzania Polem Bitwy, skracającej czas celowania wszystkich pobliskich sojuszników.

Prosimy pamiętać, że pojazdy te znajdują się jeszcze w fazie rozwoju – więcej informacji zdradzimy wam w przyszłości.

Oprócz pojazdów w ofercie francuskiego dilera znajdą się też inne rzeczy. I tak Leclerc 10 poziomu będzie miał opcję do odblokowania w postaci **nowego francuskiego dowódcy Vincenta Girarda, specjalizującego się w rozgrywce czołgów podstawowych najwyższych poziomów. Jego główna zdolność będzie skracała czas przeładowania pojazdu po udanym odbiciu pocisków wroga. Drzewo umiejętności tego dilera (w tym bonus punktów życia, bonus prędkości naprawy i inne) też będzie zorientowane na czołgi podstawowe, co uczyni z niego idealnego kandydata na dowódcę francuskiego czołgu podstawowego 10 poziomu.

Do tego diler ten wniesie kilkanaście nowych osiągnięć (niektóre z nich będą schowane) z niepowtarzalnymi nagrodami, w tym:

• Animowanym awatarem gracza
• Niepowtarzalnym kamuflażem
• Dwoma stopniami gracza
• Licznymi detalami

Mamy nadzieję, że zważywszy dużą liczbę opcji w tym drzewie technologicznym, uda się wam namierzyć pojazd o pasującym stylu gry.

Do zobaczenia na polu bitwy!

Źródło: https://aw.my.com/pl

The post Na warsztacie: diler pojazdów w 2 sezonie appeared first on rykoszet.info.

W artykule o AMX-40 napomknęliśmy, że nie będzie to jedyny progresywny pojazd 5 poziomu we francuskiej gałęzi. Dzisiaj przedstawimy wam drugą maszynę – opancerzony wóz bojowy AMX-13 DCA.

AMX-13 DCA

Prawdopodobnie zgadliście (oznaczenie mówi samo za siebie), że AMX-13 DCA to krewny czołgu lekkiego AMX-13. Skoncentrujmy się nad nim na chwilę, zanim przejdziemy do jego wyspecjalizowanego wariantu.

Pod koniec lat 40. XX wieku Francja sprawowała jeszcze władzę kolonialną w Indochinach. Lekkie, przystosowane do transportu powietrznego pojazdy, które można było przewieźć stosunkowo szybko za granicę, były nieodzowną częścią sił szybkiego rozmieszczenia. Do tego właśnie celu zaprojektowano AMX-13.

Pierwszy AMX-13 powstał w końcówce lat 40. zeszłego wieku i w zmodernizowanej postaci służy do dzisiaj. Zaprojektowana pierwotnie jako doskonałe narzędzie do służby w koloniach lekko opancerzona i dobrze uzbrojona maszyna stała się francuskim przebojem eksportowym.

Wyróżnia się przede wszystkim oscylującą wieżą, uzbrojoną w armatę kalibru 75 mm i ładowaną przez automat ładowania. W momencie wprowadzenia wieża oscylująca była nowością. Jej głównym atutem była możliwość zamontowania dość dużej armaty na pojazdach o małej średnicy pierścienia wieży.

Dzięki temu nawet niewielkich rozmiarów czołgi lekkie dało się uzbroić w działa, zwykle zarezerwowane dla cięższych pojazdów. Wieża składa się z dwóch części, z których niższa łączy się z pierścieniem wieży, zaś górna z niższą partią z pomocą zestawu czopów. Górna część porusza się wraz z armatą do dołu i góry na czopach, co umożliwia znacznie lepszą i w innym wypadku nieosiągalną depresję armaty.

Francuską armatę kal. 75 mm, opracowaną na podstawie działa czołgu Panther, zasilały dwa bębny na 6 pocisków i automat ładowania. Wbrew powszechnemu mniemaniu bębny można było przeładować z pojazdu, ale był to ekstremalnie powolny, niewygodny i właściwie niewykonalny w trakcie jazdy proces. Po wystrzeleniu wszystkich 12 pocisków z obydwu bębnów pojazd musiał się zatem wycofać w bezpieczne miejsce, aby załoga mogła przeładować broń.

Sama wieża cierpiała na poważne wady: była ciasna i nie można jej było uszczelnić. Ostatnia właściwość stanowi nieodłączny mankament każdej wieży oscylacyjnej. Wyposażonych w nią pojazdów nie da się uodpornić na zagrożenia NBC i tym samym wdrażać w zanieczyszczonych obszarach. Na dokładkę wieża ta ma bardziej złożoną mechaniką i częściej zawodzi. Wszystko razem zaważyło na tym, że konstrukcja nie doczekała się szerokiego zastosowania, choć Amerykanie przeprowadzili z nią szereg eksperymentów z wykorzystaniem prototypowych pojazdów, takich jak T69.

AMX-13

Pomimo wymienionych wyżej wad AMX-13 okazała być bardzo udaną konstrukcją. Lekki i zwrotny pojazd występował w kilku wojnach (między innymi w wojnie sześciodniowej i konflikcie indyjsko-pakistańskim w 1965 r.). W walce ustępuje wprawdzie nawet starszym czołgom podstawowym, ale z uwagi na niewielkie gabaryty i pokaźną siłę ognia idealnie sprawdza się w konfliktach o niskiej intensywności, w których wróg nie dysponuje dużą ilością opancerzenia i broniami przeciwpancernymi.

Wziąwszy pod uwagę sukces konstrukcji, nie dziwi, że doczekała się ona licznych wariantów. Zaliczał się do nich bazowany na AMX-13 transporter opancerzony, kilka pojazdów artyleryjskich, opancerzony pojazd naprawczy i pojazd przeciwlotniczy zwany DCA, któremu przyjrzymy się dzisiaj.

Oznaczenie AMX-13 DCA to skrót od “défense contre avions” (obrona przeciwlotnicza). Rozchodzi się o późną wersję podwozia AMX-13, na którym umieszczono dużą wieżą z dwiema armatami automatycznymi. Przeznaczeniem pojazdu jest zapewnienie wysoce mobilnej ochrony przeciwlotniczej krótkiego zasięgu.

Podejście to sięga korzeniami w II wojnie światowej, kiedy tego typu pojazdy wykazały dużą skuteczność przeciwko samolotom myśliwsko-bombowym. Co ciekawe, bynajmniej nie dlatego, że czasem trafiały cele – coś takiego się wprawdzie zdarzało, ale nie było ich głównym zadaniem. Obie strony konfliktu zaobserwowały, że o ile dysponowały kilkoma mobilnymi pojazdami, uzbrojonymi w dużą liczbą karabinów maszynowych lub działek automatycznych i w chwili wykrycia wrogiego samolotu natychmiast zaczynały doń strzelać, wróg zwykle zaniechiwał ataku. Wszyscy piloci woleli trzymać się z daleka od jednostek, prowadzących intensywny i widoczny ostrzał. Zwłaszcza Niemcy celowali w tej praktyce, w związku z czym wiele niemieckich konstrukcji przeciwlotniczych z końca wojny dźwiga cztery działka automatyczne.

Francuzi zaczęli eksperymentować z kadłubami AMX-13 już w latach 50. XX wieku. W 1956 roku pojawiły się pierwsze prototypy AMX-13 DCA, wyposażone w pojedynczą armatę L/70 Bofors kal. 40 mm, mieszczącą się w masywnej pudełkowatej wieży o oznaczeniu SAMM S-980. Pomysł był dobry, ale działo było zbyt masywne i potężne jak na wieżę AMX-13. Wibracje wywołane strzałami wstrząsały pojazdem, powodując dużą utratę celności. Szybkostrzelność była poza tym za niska jak na przeznaczenie pojazdu. Wczesne pociski rakietowe ziemia-powietrze owego czasu zdawały się być bardziej realistyczną opcją. Dwa lata później program rozwoju odłożono na półkę, na której miał przeleżeć całe dziesięciolecie.

AMX-13 DCA 40mm

W połowie lat 60. XX w. przedsiębiorstwo AMX wróciło do projektu. Powstała wówczas kompletnie nowa wieża pancerna SAMM S 401.A z dwiema armatami automatycznymi Hispano-Suiza HS 831.A kal. 30 mm oraz, co ważniejsze, zaawansowanym systemem celowania, kontrolowanym przez Thomson-CSF Oeil Noir (“Black Eye”). System ów obejmował obracający się radar dopplerowski, umożliwiający zwalczanie nisko latających celów (do wysokości wynoszącej 1000 metrów włącznie) z odległości do 5 kilometrów. Sam radar, opracowany przez przedsiębiorstwo EMD (Électronique Marcel Dassault), wykrywał cele znajdujące się w odległości do 12 i do wysokości 3 kilometrów.

Wieża sprawdzała się nie tylko przeciwko samolotom. Wyposażono ją w specjalne celowniki (APX M 250), zwalczające również cele naziemne. Było to logiczne rozwiązanie: wykorzystanie broni przeciwlotniczych przeciwko celom naziemnym było kolejną ideą wywodzącą się z II wojny światowej. Bronie te były strasznie śmiercionośne przeciwko piechocie. Amerykański system M16 z czterema karabinami maszynowymi kal. 12,7 mm zyskał straszny przydomek: Nazywano go „tasakiem do mięsa” z tytułu „radzenia” sobie z atakami piechoty. USA użyły dział przeciwlotniczych przeciwko piechocie w wojnie w Wietnamie, ZSRR w Afganistanie, czechosłowackie “Jaszczurki” wystąpiły w wojnie domowej w byłej Jugosławii itd. itp.

Aby podołać obydwu rolom, działa AMX-13 DCA musiały wykazywać nie tylko dużą szybkostrzelność (300 pocisków na minutę), lecz ponadto odnośną elewację i depresję. Podnosiły się maksymalnie do +85, zaś opuszczały maksymalnie do -5 stopni. Zgodnie z zadaniem zwalczająca latające cele wieża mogła się bardzo szybko obracać (80 stopni na sekundę). Działa strzelały seriami z 5 lub 15 pocisków bądź też nieprzerwanie. Jednocześnie nie były stabilizowane, więc pojazd musiał stać, aby trafić cokolwiek.

Pojazd był bardzo lekko opancerzony. 10-20 mm stali chroniło załogę jedynie przed ostrzałem z broni małokalibrowej – jakby nie było, pojazd nie miał walczyć na pierwszej linii frontu. Z drugiej strony był bardzo lekki (17 ton) i mobilny – zasilał go silnik SOFAM 8Gxb o mocy 250 KM. Maksymalna prędkość wynosiła około 60 km/h. Począwszy od 1969 r. wyprodukowano łącznie tylko około 60 egzemplarzy pojazdu. Nie trafiły one ani za granicę, ani na pole walki, zaś służbę zakończyły na początku lat 90. XX w., pozostając jedynie przypisem w historii francuskiej wojskowości.

Na uwagę zasługuje zaś pojazd ów w Armored Warfare. Jak wspomnieliśmy wyżej, wystąpi on w roli opancerzonego wozu bojowego 5 poziomu jako progresywna alternatywa dla AMX-40. W bazowej formie będzie to lekki gąsienicowy opancerzony wóz bojowy z dwiema szybkostrzelnymi armatami automatycznymi i ogólnymi średnimi wartościami. Dwie rzeczy sprawią, że będzie to bardzo szczególna maszyna.

Pierwsza to radar Black Eye czyli aktywna zdolność, którą będzie można włączać i wyłączać. Przy wyłączonej zdolności pojazd odznacza się solidnym współczynnikiem kamuflażu (35%) i dobrym zasięgiem widzenia wynoszącym 415 metrów. Włączenie zdolności zwiększy natychmiast zasięg widzenia do 465 metrów, co jest najlepszym wynikiem w grze. Równoległe włączenie radaru sprawi, że pojazd będzie widoczny na polu bitwy jak na świeczniku. Współczynnik kamuflażu spadnie do 20 procent, przez co będzie łatwy do wykrycia.

To wiąże się z drugą specjalną właściwością, która stanowi rozszerzenie tego, o czym już pisaliśmy w artykułach o francuskich pojazdach – opcję wyboru. W drzewie technologicznym AMX-13 znajdziecie szereg wykluczających się opcji, wywierających duży wpływ na osiągi bojowe pojazdu. Ogółem możliwe będzie skonfigurowanie pojazdu w dwóch różnych kierunkach:

• Aktywny zwiadowca o wysokim współczynniku kamuflażu i zestawie potężnych, bardzo szybkostrzelnych, ale niezbyt celnych armat automatycznych (800 pocisków na minutę). Pojazd będzie miał tylko średni zasięg widzenia, mierną mobilność i takowe punkty życia; rolę zastawiania skutecznej zasadzki w walce wręcz na pewno zagra dobrze
• Wykrywacz dalekiego zasięgu o wielkim potencjale z zestawem celnych, ale wolno strzelających dział, miernym kamuflażem i mobilnością

Na tych opcjach się, oczywiście, nie skończy. Do wyboru będziecie mieli różne moduły, z pomocą których możliwe będzie uzyskanie pasującej konfiguracji.

Mamy nadzieję, że pojazd zagrzeje was do walki. Do zobaczenia na polu bitwy!

Źródło: https://aw.my.com

The post NA WARSZTACIE: AMX-13 DCA appeared first on rykoszet.info.