Przepraszam, ale w tym kraju ciągle żyje się historią i martyrologią. Nadal idziemy takim depresyjnym myśleniem. Ofiarom hitlerowskich czy sowieckich zbrodni życia nie przywrócisz. Obecnie świat wygląda inaczej i trzeba żyć dniem dzisiejszym i robić politykę nie uprzedzeń, a kierującą się interesem. Dlatego uważam, że powinniśmy zacząć dobrze żyć z naszymi sąsiadami, bo na ten moment nikt nas nie lubi. Uprzedzenia do Niemiec, do Rosji i co z tego mamy? Stajemy się zaściankiem Europy przez taką politykę. Nikt się z nami nie liczy, tylko jakieś bajki się pisze, że USA nas kocha i jesteśmy najważniejszym dla nich krajem w Europie. USA tak nas kocha, że sprzedaje nam trochę swojego złomu, a wizy jak były tak są 😉 Ludzie patriotyzm nie polega na włożeniu bluzy z kotwicą i krzykach o biciu czerwonej hołoty. Bo to nie prawdziwy patriotyzm, a błazenada. W sumie to czerwonym rzeczywiście udało się obniżyć IQ narodu, gdy widzę coś takiego. Liczę, że przyszłe pokolenia będą miały więcej w głowach.

Takie „pytanie”. Nie oczekuje odpowiedzi – zastanówcie się chwilę:
Jaki Polak jest w stanie napisać o „rusofobii” i o „oddziałach zaporowych NKWD” , „politruk dupek”?
W końcu wszystko jest udokumentowane, opisane dają te rzeczy do przeczytania już w podstawówkach.
Rozkaz nr 270, wydany przez marszałka Siemiona Timoszenkę w dniu 16 sierpnia 1941. A wcześniej… gdzie zniknęło wojsko po wojnie fińskiej? „Resocjalizacja”? Wolne żarty.

Mądrze i rozsądnie napisane. A nie te przesadzone rusofobiczne komentarze 🙂

Fakt, w Armii Czerwonej za dezertera można było być szybko uznanym, ale kulkę w łeb zarabiało się albo jak miałeś pecha trafić na oddział zaporowy z NKWD, politruk w jednostce był dupkiem-służbistą a nie człowiekiem, albo miało się po po prostu pecha trafić na kogoś kto cię naprawdę nie lubił.
Nawet jeśli miało się na koncie potwierdzony i długi okres zamknięcia w obozie jenieckim dużo częściej lądowało się czasowo w kompanii karnej celem „resocjalizacji” i fakt, tam też śmiertelność była bardzo wysoka, ale miało się jakieś szanse. A jeśli miało się szczęście trafić do własnej jednostki i do ludzi z którymi kiedyś trochę frontowego chleba się zjadło, to dowódca odpowiednich organów nawet nie informował. Po co? Żołnierz zaginął i się odnalazł, byleby w raportach wszystko grało.

https://www.youtube.com/watch?v=7QrteBixhhE