„Kapitał” – Marksa
Kilka pozycji z „Lenina”
Kilka pozycji Freuda
I pewnie wiele takich o których nawet nie wiedziałem, że ich autorami są Żydzi. Z tego powodu, że przybierają oni lokalne nazwiska.
Do tego przez całe lata mnóstwo gazet i czasopism żydowskich redakcji, jak „Gazeta Wyborcza”, „Gazeta Polska”, „Neewsweek” itp.

Oprócz tego kanon literatury polskiej i światowej – dobre kilkaset pozycji.

Widzę, że chcesz mnie zamęczyć erystyką.
Łap dwie linki w temacie i jest to mój naprawdę ostatni wpis w tym wątku. Nie chcę żeby Rykoszet w końcu stracił cierpliwość.
Temat:
„LITERATURA, ŻYDZI I MY” część 1
https://zygmuntbialas.wordpress.com/2018/06/02/literatura-zydzi-i-my-02-06-2018/

część 2
http://zygumntbalas.neon24.pl/post/144029,literatura-zydzi-i-my-czesc-ii

Polecam wraz z komentarzami.
Pozdrawiam.

P.S. Wisienka na „torcie”:
„Wiersz o zabiciu doktora Kahane

A jacy to źli ludzie mieszczanie kielczanie,
żeby pana swego, Seweryna Kahane,
zabiliście, chłopi, kamieniami, sztachetami!
Boże że go pożałuj i wszech synów Dawidowych
iże tako marnie zeszli od nierównia swojego!
Chciałci i jego bracia miła królowi służyć
swą chorągiew mieć, ale żołnierze dali go zabić.
Żołnierze, milicjanci, kieleccy rodzice
świętości nie mieli, bezbronne dzieci zatłukli!
Zabiwszy, ulicami powlekli, bić Żydów krzyczeli,
Polacy, kielczanie jako psy kłamacze.
Okrutność śmierci poznali, szkarady posłuchali,
krwią splamili przyjacioły, na bruk ich wyrzucili.
Bóg Polaków zamknięty w obozie, w baraku
drży, gdy dzielni chłopcy z orzełkami na czapkach
dobijają dziewczynki żydowskie, rurkami, na odlew.”

Autor paszkwila: Julian Kornhauser, prywatnie ojciec Agaty Kornhauser-Duda
Komentarz i omówienie: http://3obieg.pl/klamstwo-kieleckie-z-wierszem-o-zabiciu-dr-kahane-w-le/

Powtarzam – więcej już nie podejmuję tematu w tym wątku.

Wydaje mi się, że to co Tobie wydaje się dywersyfikacją źródeł historycznych jest jednak dobieraniem podobnych pozycji potwierdzających z góry założoną tezę. Ile przeczytałeś książek napisanych przez Żydów żyjących w Europie? Mam wrażenie, że jest to pytanie retoryczne.

Mój ostatni wpis w tym wątku.

Zgadzam się z tym, że stwierdzeniem o „racji”.
Z tym że w pewnym momencie zaczynasz zauważać, że wszystkie (prawie) „racje” – choćby nie wiem jak były odmienne – mają jeden wspólny mianownik: mało życzliwy stosunek (delikatnie mówiąc) do podmiotu naszej dyskusji. A z powietrza to się nie bierze,w odróżnieniu od pieniędzy w bankach 😀 ;P

P.S. Jeśli dalej będziesz zainteresowany tematem, podaj jakiś email (może być stworzony tylko w tym celu), to podeślę Ci kilka linek z niezwykle ciekawymi tekstami.

Zgadzam się z tym podejściem. Czytałem książki Davisa, czytałem i Irvinga oraz całe spektrum pomiędzy nimi. Dowiedziałem się tylko, że rację miał Piłsudski: „racja jest jak ****, każdy ma swoją” 😉

Podam Ci przykład.
We wcześniejszym wyżej wpisie zaproponowałem książkę polskiego chłopa, a teraz polecam zapoznać się z cyklem publikacji zamieszczanych przez Henrego Forda (tak tego od samochodów) w jego własnej gazecie zatytułowanej „The Dearborn Independent”.
Cykl publikacji nosił tytuł „Międzynarodowy Żyd”.

I tak można w nieskończoność. Ze wszystkich stron świata.

To się nazywa po nowoczesnemu dywersyfikacja nieortodoksyjnych (czyli nie z MSM) źródeł informacji. Z różnych czasów i opcji światopoglądowych. Szczególnie nieprzychylnych sobie wzajemnie.

Zmusiłeś mnie do głębszej refleksji nad Twoim przypadkiem i okazuje się, że mam jeszcze jedną uwagę i dotyczy ona książki, o której wspominasz. Ja pamiętam jak w podstawówce, a było to jeszcze za PRL, w podręcznikach historii gloryfikiwano „generała co się kulom nie kłaniał”, niejakiego Karola Świerczewskiego. Książki przedstawiały go jako wzór do naśladowania i bohatera narodowego. Wierzyłem w to, bo czemu miałem nie wierzyć? Czasy się zmieniły i w książkach piszą teraz, że to niezły gagatek był. No to jak to jest naprawdę? Komu wierzyć? Przecież faceta nie znałem, ani czasów w których żył nie widziałem więc własnego osądu mieć nie mogę. I co mam z tym zrobić? Powiedz mi, bo zdaje się, że masz jakiś sposob, żeby wiedzieć i być pewnym.

PS. Dzięki za info o książce. Przynajmniej wiem skąd u Ciebie XIX- wieczne poglądy.