DPM nie jest idiotyczny. To po prostu wizualizacja potencjału bojowego pojazdów, głównie bez magazynka (uśredniona oczywiście jak reszta parametrów bojowych), który ponadto należy skalować do alfy jednego pocisku. Ktoś kto chce grać typowo pod siłę ognia to stara się wybierać pojazd z jak największym tym wskaźnikiem. Ktoś kto jednak zwraca uwagę na inne parametry – DPM staje się wtedy drugorzędną wartością, bo ważniejsza jest np.: celność, czy pancerz. Oczywiście DPM ma kompletnie inne przełożenia na magazynki, bo ich potencjał tkwi w chwili gdy mamy załadowany cały klip i możemy go opróżnić. Tu już zależy od tego jak spoglądamy na dany pojazd. Patrząc na DPM BC 25t i TVP 50/51 można jednoznacznie stwierdzić, że łatwiej klepie się obrażenia Czechem, ale nie mamy tego potencjału gdy mamy walczyć od klipa do klipa.

Jeśliby policzyć wystrzelenie 4 pestek co 3 sekundy i doliczyć przeładowanie całego magazynka, to wychodzi 1400 dmg i w sumie około 75s ładowania, więc mniej więcej 1100 na minutę, zatem to by się zgadzało. Z drugiej strony, strzelając tylko pierwszym pociskiem z magazynka i czekając na doładowanie wyciągniemy ponad 1900 dpm – nie dużo, ale z możliwością wystrzelenia w razie czego trzech kolejnych pestek, które mamy w zapasie. Swoją drogą, DPM jest moim zdaniem najbardziej idiotycznym parametrem, do którego tak bardzo ludzie przywiązują uwagę, nie mówiąc już o tym, jak bardzo nie ma on sensu przy magazynkowcach. To uszkodzenia na strzał i czas przeładowania są ważniejsze (mimo, że to właśnie one przekładają się na DPM) i z nich powinno się wyciągać wnioski, co do możliwości pojazdu, a nie z takiego głupiego, uśrednionego parametru. Rzadko kiedy zdarza się strzelać do kogoś przez minutę bez absolutnie żadnych przerw na przycelowanie/wyjechanie zza przeszkody/itd, a nawet wtedy jest jeszcze szereg innych czynników (jak penetracja, RNG, itd) od których zależy, czy w ogóle te nominalne DPM uda się zadać.

Merkawa też to ma(doładowuje kolejny pocisk jak nie strzelisz przez ten czas), a jest to czołg premium w którym grzebali jak chcieli w imię balansu.